Tijd voor jezelf als thuisblijfmoeder

Door
thuisblijfmoeders

Mijn dochter had er echt moeite mee om haar zoon van zes maanden naar een kinderdagverblijf te brengen. Ze had het gevoel dat ze haar kind tekort deed. Ik ben altijd thuis geweest voor de kinderen en daar kleven ook nadelen aan. Dat heb ik haar uitgelegd. Het is een hele kunst om niet in te dutten, niet te verzanden in een patroon van huis poetsen, eten koken, wassen en strijken en luiers verschonen. Mijn drang om iets te betekenen in de maatschappij na mijn studie is nog lang blijven opspelen. Wat het beste is voor je kind, dat is waarschijnlijk per kind en per moeder verschillend. Er is niets tegen thuisblijven en niets tegen weer gaan werken, behalve dan dat weer gaan werken even moeilijk is. Mijn dochter was er na een maand aan gewend om haar zoon naar het kinderdagverblijf te brengen en had weer plezier in haar werk.

Niet indutten kost tijd en geld

Ik genoot van mijn kinderen, echt, er is me niets beters overkomen. Toch was ik soms eenzaam toen de kinderen nog niet op de kleuterschool zaten en snakte ik naar een volwassen gesprek. Met de vrouwen van de zwangerschapscursus had ik wekelijks een koffieochtend, maar dan waren alle kinderen erbij. De gesprekken gingen voornamelijk over kinderen. Heel nuttig, zeker bij de oudste, maar soms had ik het gevoel dat ik alleen nog maar moeder was. Winkelen, wandelen, boodschappen doen, de kinderen waren erbij met alle gevolgen van dien. Alle activiteiten waren op de kinderen gericht en een dagje Efteling was voor mij ook leuk, maar ik werd er ook doodmoe van. Een schriftelijke cursus bracht uitkomst. Ik had iets om naar uit te kijken als de kinderen op bed lagen. Iets voor mezelf. Ik was even helemaal uit het huishouden en had weer iets anders om over te praten dan over kinderen.

Twee avonden voor mezelf

Sommige vrouwen hebben het geluk dat ze hun moeder in de buurt hebben wonen of een goede vriendin, wij waren een paar keer verhuisd en er was niemand die de kinderen onder zijn of haar hoede kon nemen.  Als er maar een kostwinner is, dan is er niet al teveel geld. Een babysit nemen deed ik niet zo vlug. Van de zeven avonden, vond ik dat ik er twee voor mezelf mocht claimen. Mijn man vulde er twee in en de drie overgebleven avonden waren we samen of brachten we door met vrienden. Ik ging bij een vereniging en dat bracht me in contact met andere mensen. De gesprekken gingen eens niet over kinderen, maar over iets waar ik mijn verstand echt bij moest gebruiken. Het suffige gevoel dat ik na een dag kinderen soms had, ging ervan weg. De andere avond volgde ik een cursus. Soms was ik te moe om er echt veel aan te hebben, maar het bracht me in contact met mensen die dezelfde interesse hadden dan ik.

Een huismoeder brengt geld in het laatje

Ik moest het gevoel dat ik alleen geld kostte van me af schudden. Ik ging na wat een babysitter kostte per uur, hoeveel een werkster en hoeveel een tuinman. Nou, dat was een vol salaris alles bij elkaar. Een middag voor mezelf moest daar toch af kunnen. Er kwam een babysit voor een middag. Daar maakte ik gebruik van om voor mezelf te winkelen of eens met een vriendin te lunchen zonder een kind dat eigenlijk driekwart van je aandacht opeist.

De cursussen waren nuttig

Toen de kinderen eenmaal naar de kleuterschool gingen, had ik wat meer tijd. Als ik van tevoren geweten had hoe belangrijk die schriftelijk cursus en die avondcursus waren, dan had ik ze zeker gevolgd, nu was het eigenlijk een beetje toeval. Ik kreeg een baantje en kon, voor die tijd heel bijzonder, een heleboel thuis doen. Als de kinderen thuis waren, dan was ik er ook. De schoolvakanties werkte ik alleen thuis. Zes jaar had ik niet gewerkt en voor de kinderen gezorgd, met die cursussen erbij bleek ik toch in mezelf geïnvesteerd te hebben. Het is wel een hele kunst om thuis te werken en niet het gevoel te hebben dat je zowel je kinderen als je werkgever tekort doet. Er is nou eenmaal geen deur die je om vijf uur dicht trekt, het werk ligt er altijd en de was ook. Het geld dat ik verdiende ging gedeeltelijk naar huishoudelijke hulp, zodat ik toch nog wat tijd voor mezelf overhield, want druk had ik het wel.