Hoe vier jij de ontdekking, dat je zwanger bent?

“Je wordt vader” zei ze met een bijna geheimzinnige trots, haar ogen zoekend naar de zijne, om zijn eerste reactie te peilen. Ze voelde zich anders en vermoedde al eerder dat het dit keer gelukt was. “Je doet je familie eer aan”, zei hij,” bij jouw moeder was het ook al meteen raak; je vader hoefde maar naar haar te kijken”. “Geweldig toch?”zei ze, nog steeds ietwat beduusd, dat het nu echt zover was.

Bijzonder moment

“Kom” zei hij, niet minder trots, alsof de wereld er nu anders uitzag, de vertrouwde kamer met zijn leren bank, blank eiken tafel en hun twee koffiemokken van gister; het voorjaarszonnetje, dat zijn onwennige licht naar binnen goot. Hij keek naar de fietser buiten. Waarom zie je niet aan iedereen dat ook die oudere man waarschijnlijk dit bijzondere moment als vader heeft gekend? “Wanneer zullen we het vertellen?”zei hij plots.

Gefeliciteerd?

Hij was aardig voor haar, donkere ogen, zwart krullend haar. Maar er doemde ook wel moeilijkheden op, als ze met deze jongen thuis kwam. Toen ze werd afgezet, wilde hij niet bij haar huis naar binnen. Ze zag hem later onder weg naar het werk, spraken wat af. Maar op die afspraak verscheen hij niet. Wat moest ze met hem nu verder?
Trillend en duizelig scheurde de enveloppe op haar kamer open. Ze zag aan de afzender dat die van haar huisarts kwam. Op het wit van het papier staken de woorden: Gefeliciteerd! U bent zwanger, zwart af. Ze voelde zich helemaal slap worden, zocht steun en haar maag, in opstand, wierp met kracht de inhoud bitter naar buiten. Dan, leeg en omhuld in een donkere wolk viel ze uitgeput op haar bed. Toen begon het malen, met een dominant gevoel van nerveuze onrust in haar buik, die elke dag dat ze moe weer bij bewustzijn kwam, haar direct veeleisend in bezit nam.
Elke dag raken duizenden vrouwen zwanger en elke dag zullen de ontdekkingen ervan totaal verschillende scenario’s inhouden. Van bovengenoemd voorbeeld zullen er ongetwijfeld vele zijn.
Maar ongelukjes, leeftijd, relationele spanningen, werkeloosheid, erfelijke ziekte, behuizing en oorlog zijn een paar voorbeelden, die net zo het feest van de ontdekking behoorlijk en ingrijpend kunnen bederven.

Zorg voor redenen voor een feestje

Want een feest zou het moeten zijn. Het is echt altijd weer iets bijzonders, als een echtpaar zich realiseert, dat zij hebben bepaald een nieuw leven te laten beginnen. Soms bewust, soms dus ‘per ongeluk’, soms als poging een relatie te redden, soms als (geloofs)plicht of gewoon ‘de natuur’.
Maar niemand houdt het bij een geboorte ‘droog’ of raakt niet onder indruk, hoe een kind, met alles erop en eraan, geboren wordt. Na toch een korte periode van 9 maanden zich aan de wereld tonend; begonnen zo groot als een punt aan het einde van deze zin.

Het zal voor elke ouder wel duidelijk zijn, dat een gepland, gewenst en gewild kind een uitstekende start heeft. Dat gepland kan bewust in de tijd zijn, maar ook dat je het erop aan laat komen. En dan ben je natuurlijk blij…
Terugkomend op onze stelling , dat ervaringen vanaf dag één worden geregistreerd en vastgelegd, zegt die eerste periode heel veel voor het kind. Een cadeautje uit plichtpleging voelt natuurlijk heel anders aan, dan een liefdevol geschenk. Net zo voelt het leven dat je kind van jullie ontvangt, als iets bijzonders aan, bij ouders die dit echt met warmte willen geven.

Fysiek ontdekkingsmoment

We onderscheiden dan ook bij Nucleus twee belangrijke momenten waarop de intentie het doorgeven van het leven door het embryo getoetst wordt. In de eerste plaats de fysieke ontdekking, de ontvangenis, omdat na de bevruchting het moederlichaam het deels ‘vreemde wezen’ (omdat er genetisch een deel van de vader bijzit) ontvangt. Dit accepteren van dit stipje gaat voor de meeste moeders onbewust (sommigen weten vanaf dag één dat ze zwanger zijn). Maar zeker niet voor de bevruchte eicel, die deze opname of afstoting feilloos registreert.

Het afstoten heeft te maken met de ervaringen die de moeder in haar lichaam ooit heeft opgeslagen, soms vanaf haar eigen zwangerschap, soms door de ervaringen die ze later heeft opgedaan. Zo kunnen eerdere miskramen van grootouders en traumata als ongevallen of misbruik een afstotingsreactie aan de eicel doorgeven. Dit zijn veel voorkomende oorzaken van ongewenste kinderloosheid. Maar dat hoeft niet altijd tot afsterven van het kind te leiden.

Op het moment dat de bevruchte eicel op de tuba, het open begin van de eileider, contact maakt met de moeder, is een zg. hechtingsmoment. Veel hechtingsstoornissen vinden hun oorsprong bij de verstoorde hechting op dat cruciale moment. Let wel, dit alles is voor de meeste moeders allemaal onbewust! Alleen de mindere kwaliteit van deze hechting leidt weliswaar niet tot afsterven, maar wel een verstoring. Die kwaliteit manifesteert zich doorgaans in de 9e maand na de geboorte, zogenoemde psychologische geboorte. In zulke verstoorde gevallen gedraagt een kind zich dan ook erg eenkennig is bijv. angstig gehecht. De behandeling volgens de Nucleus methodiek® is dan ook de lichamelijk opgeslagen trauma’s te behandelen.

Bewust ontdekkingsmoment

Het tweede cruciale acceptatiemoment is tijdens de innesteling. Dit is het bewuste, mentale ontdekkingsmoment, nl. dat je als moeder merkt dat menstruatie uitblijft. Dan breekt een periode van onrust aan voor de meeste moeders. Natuurlijk is die onrust dan sterk afhankelijk van de eerdere genoemde factoren, of dit positief dan wel negatief is. Ook die periode wordt geregistreerd door het kind. Na de eventuele realisatie komt het voor de meeste ouders definitieve moment door bijv. een test en bezoek aan de huisarts. Dit is voor het kind een uiterst gewichtig moment. Deze manifesteert zich voor het eerst aan de buitenwereld en het bewustzijn van de ouders.

We beschouwen het embryo niet als een klompje ongevoelige cellen. De epigenetische ‘schors’ rond het DNA, heeft de impact van de ervaringen van de ouders opgeslagen. Dus ook hun ervaringen over die bewuste ontdekking bij de ouders zelf. Hoewel ze zich niet zullen afvragen hoe de ouders zullen reageren op hun komst, kennen ze het hele scala van emoties van hun ouders wel. Afwijzing, twijfel of vreugde zullen zij dus feilloos van hun ouders herkennen.

PMS en ander gevolgen

Is dit nu een tijd van veel negatieve spanning, dan hebben we bevonden dat dit de werkelijke oorzaken van PMS zijn, het premenstrueel syndroom. Immers, rond de menstruatie “herinnert’ zich nu de vrouw die het kind geworden is, zich de stress van haar moeder , voordat deze wist dat ze zwanger was. Ook PMS wordt dus aangepakt door o.a. deze episode te wijzigen in een gewenst en gepland kind.

Want dit weten we ondertussen ook al, dat een niet gepland en zelfs ongewenst kind, zijn of haar hele leven hier de enorme impact van zal ondervinden. Bijv. please-gedrag, geen nee kunnen zeggen, zich niet geliefd voelen, relatieverstoringen en hechtingsproblemen later, eenzaamheid. Het manifesteert zich ondermeer in de doelstellingen die wij vragen te schrijven aan het begin van een traject. Meestal weet men dan niet wat ze voor zichzelf zouden willen. Dat is natuurlijk niet zo vreemd. Ze hebben ervaren dat het hun “dan maar vergund werd” er te mogen zijn. Al werd dit zelfs niet uitgesproken.

Feestje

Zowel in het programma voor a.s. ouders als bij andere cliënten kun je dit moment alsnog ‘vieren’. Voor de a.s. ouders suggereren wij een volgend scenario:
Na bij voorkeur een overwogen planning en voorbereiding op een kind, moet er voor gezorgd worden dat het kind welkom is, gelegen komt en ouders vooraf als ze pogingen doen, er naar uitzien.
Dat zal de eerst bezorgde, negatief gespannen reactie kunnen voorkomen. Hoewel elk eerste moment van schrik of ongerustheid feilloos wordt geregistreerd en grote invloed heeft, kan ook dit moment achteraf ‘herschreven’ worden.

Ideaal is dat de moeder -mogelijk samen- de test met positieve verwachting uitvoeren, horen of lezen, als ze een uitslag toegestuurd krijgen. Anderszins kan de moeder beter niet uitstellen het te vertellen aan de man, want haar opwinding zal positief ook op hem overslaan. Ook de vader zal alle redenen moeten hebben zich erop te verheugen. Het zal onvermijdelijk zijn, dat dit gewichtige moment wellicht te hoog gegrepen is voor velen, alles op deze manier te doen.

Trouwens, het zou het allerbeste begin zijn, als de ouders vooraf zelf hun ontdekkingsmomenten zo nodig zouden ‘herschrijven’ Veel ouders van nu hebben een eigen, soms lastig begin gehad. De babyboomers van nu hadden ouders met vers nog de impact van armoede, oorlog, honger, grote gezinnen en slechte behuizing in hun epigenetische verslagen doorgegeven. De hippietijd heeft weer vrije seks, baas in eigen buik, de koude oorlog en protestmarsen, en nog steeds woningnood, doorgegeven.
Al hun eigen startmomenten uit die tijd dragen nog steeds de huidige (groot)ouders epigenetisch mee of hebben ze doorgegeven.

Hierbij is de rol van de vader minstens zo belangrijk als die van de moeder. Maar wel een andere. En daarmee ook een andere invloed (zie hiervoor het 5e artikel). In dit feestje zal de vader aan het kind vragen stellen over bijv. de kinderkamer, de moeder aan de fysieke behoeften voldoen. Hierbij geeft het kind natuurlijk geen letterlijke antwoorden, maar de ouders ‘weten’ de antwoorden.

Samenvatting

De reactie hoe jij je kind vanaf het allereerste begin ontvangt, direct na de bevruchting en de bewuste ontdekking dat je zwanger bent, zijn twee verschillende momenten, elk met een groot en levenslange impact op het komende kind.
Traumatische ervaringen hebben vooral op de kwaliteit van de eerste ontdekking van je lichaam dat je zwanger bent, invloed. Zodat je, of niet zwanger kan worden, of dat er hechtingsproblemen later ontstaan. De levenskwaliteit later wordt vooral door die van de bewuste ontdekking bepaald.
In P.I.E.P. leer je de gevolgen waaronder PMS, zoveel mogelijk ongedaan te maken. Hierbij speelt de vader net zo een grote rol in de volledige ontwikkeling van het kind, als de moeder.
Het compenseren hun eigen epigenetische impact van de ouders, zal het kind een schoner begin geven, dan tot nu toe mogelijk was. Het volhouden van het feestje van de ontdekking,- ook achteraf- zoals we aanbevelen, zal een gezin met mooie mensen kunnen voortbrengen.

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

zwangerschap