Maar je krijgt er zoveel voor terug…

peuterterrorteit

Kinderen, je krijgt er zoveel voor terug… Zoals hoofdpijn, kots, snot en een lege bankrekening. Als dat nou alles was, maar nee, je krijgt er NOG meer voor terug; dagelijkse huilbuien en verwijten van mijn peuter en kleuter bijvoorbeeld. Echt, het moederschap is zo ontzettend mooi, ik kan het iedereen aanraden. Genieten met een hoofdletter G!

Rozengeur en terrorteit

Toen mijn zoon nog een klein lief, schattig mensenkind was dacht ik echt dat moeder zijn de hemel op aarde was. Ik vond het heerlijk om met hem aan te rommelen en hij was zooooo lief. Dat mensen wel eens zeiden dat het moederschap zwaar was kon ik me niks bij voorstellen. Hoezo zwaar?! Er is toch niks heerlijkers dan lekker met je kindje erop uitgaan, met hem knuffelen en hem in slaap wiegen. Later kwam ik erachter dat hij gewoon een heel makkelijk kind was.

Met de nadruk op was.

Hij sloeg de peuterpuberteit gehoorzaam over en verzeilde enkele maanden geleden in de kleuterterrorteit. Rijkelijk laat voor een kind van toen ruim 5 maar ach, hij doet het gewoon op zijn gemakje. Begrijp me niet verkeerd, ik hou zielsveel van mijn kinderen maar er zijn dagen dat ik heel hard weg wil rennen en me ergens wil verstoppen waar ze me de komende maand niet kunnen vinden. Gewoon, omdat ze de oren van m’n kop zeuren en denken dat ze de koning en koningin van dit huis zijn.

Moeder is een uithangbord, knecht, kok en chauffeuse in één. Oh, en schoenpoetser natuurlijk. Niet vergeten!

De stomste moeder van de hele wereld

Sinds een paar maanden – ja ik weet het, laat, ik heb geluk – is mijn zoon van 6 heel goed in mij proberen me schuldig te laten voelen. Het begint ’s ochtends al als hij verzucht dat ik hem NOOIT help met aankleden en het belachelijk is dat hij zelf zijn ondergoed aan moet doen.

Waarom doe ik wel z’n sokken maar niet de rest, dat slaat toch nergens op?

Als ik toch al met die sokken bezig ben kan ik net zo goed de rest ook wel doen. Stomme moeder!

Brood smeren kan ik gelukkig wel heel goed volgens de kleuter, hoewel zijn zusje daar weer anders over denk. Met de jassen en schoenen aandoen om naar school te gaan is het niet veel anders: waarom doe ik wel de klemmende rits van z’n jas dicht maar doe ik niet zijn schoenen aan? Het zou verboden moeten worden, zo’n luie moeder.

Als ik hem ophaal van school en hij verwacht zijn vader of oma is het uiteraard niet goed. Als we uit school lopen en zijn zusje wil niet lopen en ik ben zo gek om haar te dragen kan ik niet al zijn tekeningen en tassen dragen, niet goed.

Als moeder hoor ik een soort octopus te zijn die alles tegelijk vast kan houden.

Die tassen zijn belachelijk zwaar en hoe bedenkt iemand dat een kind die zelf moet dragen. Echt, ze zouden Veilig Thuis in moeten schakelen.

Thuis is natuurlijk ook niks goed, want hij wil op de iPad als het niet mag en wil naar buiten als het niet kan. Als hij wel op de iPad mag heeft hij uiteraard iets beters te doen en als zijn zusje er dan opgaat ben ik een hele stomme moeder want hij wilde erop.

Ik mag van jou nooit iets

Alsof dat nog niet erg genoeg was mag hij ook nog eens niks. Hij mag geen uitbreidingspakketten voor zijn apps van 22 euro kopen en hij mag nooit eens om 22:00 ’s avonds naar bed op een schooldag. Hij mag nooit na school afspreken omdat zijn moeder AL-TIJD werkt en hij krijgt nooit een snoepje.

Alles wat andere kinderen wel mogen mag hij niet, het lijkt wel een klooster hier. Hij mag niet bellenblazen in de kamer, hij moet zelf zijn rommel opruimen en zijn bord achterzetten na het eten. Ik help hem nooit ergens bij en daarom is zijn leven ontzettend zwaar. Dagelijks zit hij zuchtend op de grond tussen alle rommel omdat hij niet weet waar hij moet beginnen. Zo gek, op het moment van rommel maken weten ze precies waar ze moeten beginnen.

Als ik hem er dan fijntjes op wijs wat hij allemaal heeft kan hij het gelukkig wel relativeren. Voor even, een minuut of tien. Daarna staat hij weer stampvoetend voor me omdat hij nooit iets mag. NOOIT. En dan weet ik het ineens weer zeker:

kinderen, je krijgt er zoveel voor terug.

Nog meer leuks lezen?

Tweede zondag van januari: nationale vakantieboekdag

De tweede zondag van januari – op de 12e dit jaar – is al jaren dé dag waarop we en masse onze vakantiereis boeken. Maar: zit jij in 2020 met een mojito in je hand op een strand in Cuba of hobbelend op een kameel door de woestijn van Jordanië?  Riksja Travel, dé reisorganisatie voor verre reizen, zet de reistrends voor 2020 op een rij*. Nederlanders reizen graag, gaan gemiddeld 2,4 keer per jaar op vakantie (bron: CBS 2019), zijn ongeveer 19 dagen per jaar op reis en hebben daar een steeds groter deel van ons salarisstrookje voor over. Want gaven we […]

0 comments
Tony Chocolonely

Mijn Second Love Geile Tony

Razendsnel schuif ik Tony achter mijn laptop. Het is ochtend. Zeven uur pas. En middelste zoon daalt slaperig de trap af. Hij mag onder geen beding zien wat ik doe. Ik – Ik bedoel: WIJ zijn namelijk gestopt met suiker. Suiker is giftig, vertelde dr. Robert bij RTL late Night. En niet een beetje. Van roken krijg je longkanker. Van suiker krijg je andere kankers én diabetes. Zo eenvoudig is dat. En, dat wil ik voorkomen. Terwijl ik een gezond ontbijtje fix voor de kinderen (fruit, spelt, ei, mám-hoezo-moet-ik-tomaatjes-mee-naar-school) fluistert Tony C. zachtjes mijn naam. ‘Hee, pssst, lekker ding, wat sta […]

0 comments
Krijspaleis

Een middagje krijspaleis voor moeders

Je hebt van die dagen dat uren slijten in een speelkrijspaleis aanlokkelijker klinkt dan thuis blijven met de kinderen. Dagen waarin het veel regent, dagen waarin de gevoelstemperatuur -10 is en dagen dat je te moe bent om zelfs maar een gezelschapsspelletje te spelen. Iets dat trouwens vaak ook niet zo gezellig is. Op die dagen slaan de kinderen elkaar ook graag de hersenen in zolang ze thuis zijn, dus het huis ontvluchten klinkt als de beste optie. Rust in het krijspaleis Hoe gek het ook klinkt in een krijspaleis (je zou het vanwege de naam niet denken) heerst vaak […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock