Jonge Moeder en de Vooroordelen

tienermoeder

Toen ik 19 was en nog studeerde werd ik zwanger. Totaal onverwachts maar ontzettend welkom. Op mijn negentien jaar vond ik mezelf verstandig en oud genoeg, we woonden al samen en hij werkte fulltime. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken… tot mensen uit het niets vooroordelen voor m’n voeten wierpen.

Te jong

Bij de verloskundige was er nog niets aan de hand. Daar werkten geweldige vrouwen en ze snapten volkomen dat wij dit kindje graag wilden houden. Hoewel ik alles wel ontzettend spannend vond was het voor mij een logische keus. Ik dacht dat dat vanzelfsprekend was: een zwangerschap is lang niet iedereen gegund dus ik moest er toch juist van genieten?! Hoe langer ik zwanger was hoe meer ik erachter kwam dat het helemaal niet vanzelfsprekend is. Ik woon in een klein dorp en daar deden de roddels al snel de ronde.

Nu trek ik mezelf daar vrij weinig van aan, dus dat was niet echt een probleem. Natuurlijk was het wel rot om te horen dat er speculaties waren over wie de vader was (hallo, we woonden notabene samen!), maar over het algemeen kon ik het goed van me afschudden. Alleen als mensen vragen gingen stellen met de vooroordelen er al in moest ik toch wel even slikken. Misschien waren het de hormonen, misschien was ik diep van binnen toch wel onzeker over het moederschap. Maar vragen over hoe ik dat allemaal ging doen met een kleintje vond ik wel lastig, dat zou allemaal wel vanzelf gaan toch?!

Aantekening in dossier

Na een lange overtijd zwangerschap was ik dolblij dat onze zoon er was, hij was echt een plaatje. Mijn kraamverzorgster vond onze leeftijd alles behalve raar en was heel geduldig met ons. Na een paar weken hadden we onze draai gevonden en kwamen we voor het eerst op het consultatiebureau. Daar kreeg ik een kruisverhoor van hier tot Tokio en terug en elke keer daarna dat ik kwam ging het precies hetzelfde. Niet alleen over hoe het met Quinten ging, maar ook over hoe ik me voelde emotioneel en zo.

Of ik het nog volhield, of het niet te zwaar was. Op een gegeven moment wees een van de verpleegkundigen me er fijntjes op dat ik een aantekening in het dossier had, omdat ik voor de wet tienermoeder ben. Wat het inhield? Ach, niet zoveel hoor. Ze houden me alleen net iets meer in de gaten houden. Met een steen in m’n maag ging ik weg, het idee hebbende dat ik elke stap die ik met mijn zoon zette zou moeten verantwoorden.

Een beetje anders

Toen Quinten een jaar of 1 was en ik samen met hem door de supermarkt liep zag ik een oudere man naar ons kijken. Terwijl ik zelf naar het vlees liep en Quinten gebiologeerd bij de groente bleef staan riep ik hem. Hij keek me lachend aan en bleef staan. Ik liep naar hem toe en pakte zijn hand om hem mee te nemen, zodra we de oudere man passeerde zei hij tegen Quinten :”Wel naar je zus luisteren he, als mama er niet bij is!” Ik pakte Quinten op en liep snel door. Achteraf weet ik nog steeds niet precies wat me raakte, maar ik vond de opmerking heel vervelend. Weer was ik van mijn stuk gebracht, zag ik er niet uit als een moeder?

Op een gegeven moment ergens in die periode moesten we ook weer naar het consultatiebureau. Daar was ik open en eerlijk over dat Quinten nog borstvoeding dronk en in een co-sleeper bij ons op de kamer sliep. Wederom een kruisverhoor. Over veiligheid, te vaste hechting en dat laten huilen en alleen laten slapen echt geen kwaad kan. Voor het eerst sinds ik moeder was beet ik van me af. Het was vast allemaal lief bedoeld, maar mijn emmertje liep over. Ik legde de arts uit dat ik prima wist wat ik deed, me urenlang had ingelezen en hierdoor 100% achter mijn keuzes stond. Of ze iets aan de merken had op de gezondheid van mijn zoon. Nee, dat niet. Prima, dankjewel. Einde gesprek.

Nog een kind

Hoe anders ging het bij onze dochter. Ik was 22 toen Faylicia geboren werd en overal was begrip. Ging ik het zo doen? Prima. Wilde ik haar in het ziekenhuis ’s nachts in mijn bed? Geen probleem. Het consultatiebureau vroeg zelfs of ik Faylicia ook zolang ging voeden, want borstvoeding, dat is toch maar mooi als het lukt he. En sliep Faylicia bij ons? En Quinten? Oh, hadden we een familiekamer; wat leuk!

Lange tijd heb ik me afgevraagd of het aan mijn leeftijd lag. Misschien deels, natuurlijk was ik daardoor onzeker en projecteerde ik dat op alle vragen die me gesteld werden. Aan de andere kant heerst er nog steeds de angst dat vrouwen die jong moeder worden het niet aankunnen. Wat mij betreft kun je die vraag stellen bij elke vrouw die moeder wordt. Het moederschap is zwaar en kan je flink van je stuk brengen, of je nu 19 of 36 bent.

Nog meer leuks lezen?

Sinterklaas in goede banen leiden

Dat Sint over de daken rijdt en cadeaus door schoorstenen gooit, is een achterhaald gegeven. De meeste huizen hebben geen schoorstenen meer en dat paarden over het dak lopen, kon vroeger misschien nog wel, maar de Partij voor de Dieren heeft er tegenwoordig vast bezwaren tegen. Die fabeltjes zouden we onze kinderen niet meer moeten vertellen, maar ja… Doe maar eens iets aan liedjes en aan legendes. Als je kind het niet van jou hoort, dan toch zeker op school. Geen schoorsteen en niet teveel snoep Wij hadden wel een schoorsteen, maar mijn dochter was bang dat Sint in huis […]

0 comments
sinterklaas spelletjes

Sinterklaas spelletjes voor pakjesavond

Pakjes avond, gezellig met z’n allen cadeautjes uitpakken loop meestal niet zo gezellig als je het had gehoopt. Vaak draait het uit op gehaast al het cadeaupapier van de pakjes trekken, heel snel het cadeau bewonderen en weer verder naar het volgende pakketje.  Oververhitte kinderen die na een uur de spanning niet meer aankunnen en met veel drama in een huilbui uitbarsten. Dat kan leuker! We willen dit jaar een nieuwe traditie invoeren voor pakjesavond. We gaan samen met de kinderen een leuk Sinterklaas spel spelen tijdens pakjesavond. De leukste sinterklaas spelletjes voor pakjesavond (die je kunt kopen) hebben we […]

0 comments

Hoe overleef ik Sinterklaas, nog makkelijker

Sinterklaas: wat voor je kinderen één groot feest is, kan jou als moeder een hoop stress bezorgen. De intocht is nog niet geweest, of jij buigt je over de vraag ‘wahat er i-i-in hun schoehoentje moet’. Je oudste zeurt om papier-maché voor zijn surprise. De jongste heeft bijna alles uit het speelgoedboek van Bart Smit op zijn verlanglijst gezet. Ouders, schoonouders, cadeaus, gedichten, de financiën en Sinterklaasbijeenkomsten op het werk en de voetbalclub? Hoe overleef ik Sinterklaas, deel II. Het hoeft niet perfect In een gezin met twee kinderen of meer, is het onmogelijk om Sinterklaas perfect te regelen. Eén keer Sinterklaas […]

2 comments

<p style=”text-align: right;”><span style=”color: #999999;”><em>Uitgelichte afbeelding: <a style=”color: #999999;” href=”http://www.shutterstock.com/” target=”_blank” rel=”nofollow noopener”>Shutterstock</a></em></span></p>