De hond in de pot: kinderen en huisdieren

kind en huisdieren

Er wordt wel eens gezegd: een hond is je beste vriend. Ik kan het alleen maar beamen. Ik zou niet meer zonder mijn dieren kunnen. Alleen, hoe gaat dat wanneer er ook kinderen om de hoek komen kijken?

Meisjesdroom

Kun je je nog die reclame van het wc-papier herinneren, die waar die blonde pup met de wc-rol aan de haal ging? Ik denk dat ik op dat moment besloot dat ik hond wilde hebben. Jarenlang heb ik mijn ouders de oren van hun hoofd gezeur om een hond. En steevast was het antwoord: “Nee, dat doe je maar als je op jezelf woont.” En zo geschiedde. We schreven ons in bij diverse fokkers en hoopten dat er snel een bruin teefje beschikbaar zou zijn. Onze eerste Labrador haalden we in huis toen we goed 5 maanden samenwoonden.

LabraLoeder

Het opvoeden van dit kleine bruine beertje was een op z’n zachtst gezegd een klus. Dit lieve, schattige, pluizige wollebolletje was een regelrecht labraloeder. Ze sloopte alles waar ze bij stond. De speeltjes, de bench, de stroomdraden en bij tijd en wijlen zelfs de dikke muur tussen de woon- en eetkamer moesten eraan geloven. Hoeveel cursussen we ook met haar deden en hoeveel we ook met haar trainden, deze kleine madam had een compleet eigen wil. Nu ik dit schrijf zie ik overeenkomsten met het Peutermeisje, haha. Nachtenlang was ik met haar in de weer. Om de paar uur toch weer snel aankleden, hond op de arm en snel van 4 hoog naar beneden, plasje doen, en gauw weer naar boven. Tien maanden heeft het geduurd voordat ik weer nachten doorsliep. Wederom zie ik een overeenkomst.

Twee honden

Toen het bruine labraloeder ruim een jaar was, kwam de wens voor een tweede. Een tweede hond dan welteverstaan. We zochten de website van onze fokker op, en zagen dat er uit het nestje wat ze net had gekregen nog een teefje beschikbaar was. Na een goed gesprek was het duidelijk, dit wordt onze hond. In tegenstelling tot het labraloeder was dit een voorbeeldige pup. In twee weken was de zindelijkheidstraining geregeld en dit blonde bolletje was idolaat van ons. En van eten. Het is natuurlijk wel een Labrador.

Zwanger

De honden waren inmiddels ruim 5 jaar bij ons toen ik zwanger werd. Links en rechts kreeg ik de vraag wat we met de honden zouden gaan doen als de baby er eenmaal zou zijn. Ik snapte die vraag niet zo goed. Hoezo wat zouden we met ze gaan doen? Nou, gewoon, doen wat we normaal ook met ze doen. Knuffelen, uitlaten, eten geven en genieten van hun gezelschap. Ja maar wat nou als het niet goed gaat met de baby? Serieus?! Alsof mijn honden de baby zouden opeten? Wow. Sommige mensen zijn echt wel heel kortzichtig. Voor ons was er geen enkele aanleiding om de honden weg te doen. Sowieso, een huisdier doe je niet weg als het even niet meer uitkomt!

Mooie momenten

De nacht voor mijn bevalling zal ik nooit vergeten. Tegen middernacht kreeg ik weeën en ben ik beneden op de bank gaan liggen. Geen moment weken de honden meer van mijn zijde. Om en om kwamen ze bij me staan, staken even hun neus onder mijn arm of ik kreeg een likje onder mijn kin. Mijn meiden hadden dondersgoed door wat er met me aan de hand was, en zij waren er om me er doorheen te slepen.

 

Een baby in huis

De volgende avond kwamen we thuis met onze kersverse dochter in de Maxicosi. De honden kwamen nieuwsgierig kijken en snuffelden even aan haar. En vanaf toen was het goed. Ze hoorde erbij. Wij hebben verder niets bijzonders gedaan in die tijd. De honden kregen gewoon hun wandeling, hun koekjes, hun knuffels en we vroegen het bezoek wat binnenkwam ook altijd de honden even te begroeten, al kon je daar met twee enthousiaste stuiterballen eigenlijk niet omheen. In de periode daarna kwamen de honden regelmatig even buurten als ik zat te voeden, of staken ze hun neus door de spijlen van de box. En ook tijdens het wandelen liepen ze trots naast de kinderwagen. Naarmate onze dochter ouder werd, kreeg ze ook steeds meer belangstelling voor de honden. Even er naartoe lopen, aaien, soms zelfs een kusje. Wanneer de honden in de bench gaan als we weg gaan, wil zij de koekjes geven en als het etenstijd is, staat ze vooraan om het voer in hun bakken te gooien. Dikke maatjes hoor, onze meiden.

Oppassen

Natuurlijk moet je altijd oppassen met dieren en kinderen. Dieren zullen altijd dieren blijven en ze kunnen niet praten. Waar ik aan mijn honden kan zien wanneer ze zenuwachtig zijn of zich niet prettig voelen, kan mijn dochter dat niet. De regel is dan ook dat ze nooit alleen is met de honden los. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Natuurlijk is het Peutermeisje regelmatig omver gelopen door de honden en is ze ook wel eens geschrokken van een harde blaf maar dat heeft ze ook allemaal overleefd. Het meest moet ze uitkijken dat haar eten niet wordt gegapt. Het blijven natuurlijk Labradors!

Nog meer leuks lezen?

Sinterklaas vieren met een klein budget, 4 handige tips

Door de stijgende energieprijzen en de inflatie moeten veel van ons het wat zuiniger aandoen. Maar nu de Sint weer in het land is verheugen de kleintjes zich natuurlijk al op pakjesavond. Gelukkig kun je ook met een kleiner budget gewoon een leuk Sinterklaasfeest vieren met de kids. We geven je vier handige tips. Tip 1. Koop tweedehands spullen Het zal de kleintjes waarschijnlijk niet veel uitmaken en tweedehands spullen zijn vaak net zo goed als nieuwe. Daarnaast zijn ze vaak een stuk goedkoper doordat je goede deals kunt sluiten. Op Marktplaats, rommelmarkten en in kringloopwinkels vind je vaak leuke […]

Speelgoed opruimen

Speelgoed opruimen

Ook jouw kinderen vinden het fijner als hun speel- of slaapkamer is opgeruimd. Dat geeft rust om te kunnen spelen en maakt ruimte voor nieuw speelgoed. Veel ouders zeggen dat door een grote opruiming te houden hun kinderen weer ontdekken wat ze echt leuk vinden om mee te spelen en zien ze wat ze ook alweer allemaal hebben. Dat helpt bij het maken van de beste verlanglijstjes en zorgt zodoende voor de blijste gezichten op Pakjesavond of tijdens de Kerstdagen. Toch doen ze dat nauwelijks. Speelgoed opruimweken Nederlandse ouders en kinderen besteden maximaal tien minuten per dag aan het opruimen […]

sinterklaas spelletjes

Sint en Piet laten komen thuis

De eerste keer dat de Sint thuis kwam, trok mijn oudste zoon hem aan de baard, de jongste huilde en de middelste kroop knus op zijn schoot. Mijn dochter die niet meer geloofde, stond met een verongelijkt gezicht toe te kijken, omdat ze erg verontwaardigd was over het gedrag van haar broers. Sint, geschrokken dat hij aan zijn baard werd getrokken, was sacherijnig en Piet stond wat verloren te rinkelen met zijn belletjes die zo leuk op zijn pak waren genaaid. Het was een regelrechte ramp. Gelukkig bleef Sint maar een kwartier, waarin hij er niet aan toe kwam om […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock