Het lijkt nog zo kortgeleden dat Jasmijn in het kinderstoeltje voor mij op de fiets zat. Geweldig vond ik dat. Ik ben helemaal geen fietser maar dat kleine prulleke voor mij, heerlijk. Lekker veilig voorop en overal met dat knuisje naar wijzen. Alles benoemen waar je langs fietst en die kleine alles na brabbelen. Langs de weilanden, kijken naar de schapen en koeien. Nu woon ik daar vlak bij dus zulke afstanden waren het niet, gelukkig voor een antifietser, maar wel ontzettend genieten. Heb me wel vaak afgevraagd of ze er geen nekhernia aan over zou houden. De manier waarop die kleintjes vaak in slapen vallen tegen je arm aan, helemaal scheef en met een knik in dat nekje. Later zat ze achterop met zusje Merel voorop in het kinderzitje. Hoe ik ooit zo boodschappen heb kunnen doen? Twee kinderen op de fiets en aan mijn stuur de tassen met boodschappen. Maar ging altijd goed en was gezellig.
[ads/]Van zijwieltjes naar rijbewijs
Dan het zelf leren fietsen. Met zijwieltjes ging het prima, zonder zijwieltjes was het een middagje achter haar aanrennen maar binnen no time had ze ook dat te pakken. Dus nu naast mama op de fiets. Slingerend door de straten, Merel achterop bij mij en mijn hand op de rug van Jasmijn als er iets te veel wind stond, of als we een hellinkje op moesten. Een klein duwtje in de rug. Het gaf een veilig gevoel, voor haar en ook voor mij. Nog veel later fietsten ze overal alleen naar toe en hoop je dat ze uitkijken en dat vooral de rest, die op de weg rijdt, ook goed uitkijkt. Het is toevallig wel jouw kind dat daar fietst.
Dan krijgen ze de leeftijd dat ze autorijlessen gaan nemen.
Het gaat ook allemaal veel te snel, zo ren je achter haar aan terwijl ze probeert te fietsen en zo mag ze rijexamen gaan doen. De dagen voor haar examen was ze druk, heel druk. Misschien een tikje zenuwachtig? Ik vond het een raar idee, naar mijn gevoel was het nog maar een paar jaar geleden dat ze met een wiebelhoofdje voor mij op de fiets zat. Nu zou ze, met een beetje mazzel, gewoon zelf achter het stuur mogen stappen.
Op de dag zelf was haar zusje nog zenuwachtiger dan Jasmijn. Volop goede raadgevingen want tenslotte had Merel al zeker zes lessen gehad en wist precies hoe het moest. Was Jasmijn nog niet zenuwachtig genoeg dan werd ze het nu tien keer zo erg. Eerst een uurtje les en daarna door naar het examen. Terwijl ze instapte schreeuwde Merel nog wat goede adviezen door het raam en stak ik een kaarsje aan. Ik weet het, tikje ouderwets maar het voelt gewoon goed, zo’n kaarsje. Het heeft geholpen want, voor de eerste keer op en geslaagd. Dolgelukkig kwam ze thuis. Nu lag de wereld voor haar open en kon ze overal naar toe, waar ze maar wilde. Ze zal wel eerst een auto moeten kopen maar over dat detail werd nog maar niet nagedacht, gebak moest er komen en het liefst de vlag uit.
En ik?
Ik was blij voor haar, heel blij. Super gedaan en super trots.
Maar toch? Ik weet het niet.
Dat handje op haar rug zal nu niet meer gaan. Was het maar waar dat ik als een soort beschermengeltje steeds naast haar kon gaan zitten en in zou kunnen grijpen waar nodig. Dan gaat ze straks de weg op, alleen. Hoe kan dat nou? Dat bolleke komt toch nog maar net boven het stuur uit en moet ze eigenlijk niet op zo’n verhoginkje zitten (het kind is net zo lang als ik).
[ads/]Moeder de bijrijder
Het ergste is dat ik natuurlijk mee moet rijden, moet ik naast mijn kind zitten terwijl zij ons door het verkeer manoeuvreert. Zal ik dan, net zoals mijn moeder, mezelf vasthouden aan de deurklink en angstvallig iedereen en alles in de gaten houden. Bij elke weg rechts roepen dat er een auto aankomt. Dat ze uit moet kijken voor die fietser, die een kilometer of drie ver weg is. Dat er in de verte voetgangers lopen die heel misschien wel plotseling gaan oversteken. De snelweg. Oh jee. Daar rijden ze heel hard.
Gek werd ik daarvan, zo’n angstige moeder in de auto. Misschien moet ik dat maar in m’n achterhoofd houden en vooral niets laten merken. Mijn zweethandjes verstoppen onder m’n benen en in m’n hoofd een soort tantra opzeggen. Het zal vast allemaal wel meevallen en waarschijnlijk moet je daar gewoon aan wennen.
Maar he… ik heb er nog een dus over een jaar gewoon weer hetzelfde ritueel.
Oh god, wat verlang ik soms terug naar dat fietsstoeltje en die nekhernia.
Nog meer leuks lezen?
Recent internationaal onderzoek wijst uit dat langdurig gamen kan leiden tot gehoorschade. Eerder onderzoek van VeiligheidNL toonde aan dat meer dan de helft van Nederlandse jongeren (10-15 jaar) een koptelefoon gebruikt tijdens het gamen, waarvan 38 procent dit zelfs dagelijks doet. De koptelefoon wordt niet alleen gebruikt om de geluiden in het spel te horen, maar ook om met medespelers te communiceren. Helaas gebeurt dit niet altijd op een veilig volume, aangezien een kwart van de jonge gamers luistert op een hoog volume (70 procent of harder), wat kan leiden tot gehoorschade. Gehoorschade ontwikkelt zich doorgaans geleidelijk door blootstelling aan […] Furby maakt een glansrijke terugkeer naar Nederland: het iconische fenomeen uit de jaren ’90 spreekt nu eindelijk Nederlands. Na meer dan 25 jaar heeft speelgoedfabrikant Hasbro de langverwachte comeback van dit geliefde speelgoed aangekondigd. Na een succesvolle lancering afgelopen zomer in de Verenigde Staten, is de fonkelnieuwe versie van onze pluizige vriend nu ook beschikbaar in Nederland, met Nederlandse taalopties. Furby heeft nu ook een uitknop Maar er is meer goed nieuws, vooral voor ouders: Furby heeft nu een uitknop! Deze essentiële nieuwe functie stelt gezinnen in staat om ongestoord te genieten van hun nachtrust, zonder verrast te worden door […] Tablets behoren tot de meest populaire gadgets onder de jongere generatie. We geven onze kinderen op steeds jongere leeftijd een tablet cadeau. Het is duidelijk dat ze de kleintjes bezighouden, maar ze kunnen ook dienen als educatief middel. Met een goede tablet geef je jouw kinderen de juiste prikkels om zich goed te ontwikkelen. Er zijn speciale tablets voor kinderen maar als prijsbewuste moeder wil je ook niet teveel betalen. Daarom bespreken we de DEPLAY Kids Tablet. Omdat je het beste voor je kind wilt en omdat kwaliteit niet duur hoeft te zijn. Om te beginnen, waarom zou je kiezen […]Onderzoek: Veilig Gebruik van Koptelefoon Essentieel om Gehoorschade bij Jongeren door Gamen te Voorkomen
Furby spreekt eindelijk Nederlands
Review: Onze mening over het DEPLAY Kids Tablet
Uitgelichte afbeelding: Shutterstock