Kinderen en boodschappen doen, het blijft een dingetje

kinderen supermarkt

Elke dag krijg ik op mijn werk hetzelfde berichtje “Mam, moet je nog boodschappen doen?” En elke dag is mijn antwoord hetzelfde “Yep, ga je mee?”

Op de een of andere manier vinden mijn meiden het heel gezellig om samen met mij boodschappen te doen.
Ik ben om eerlijk te zijn een ongeorganiseerde moeder. Eigenlijk zou ik één keer in de week boodschappen moeten doen en zorgen dat ik alles in huis heb om elke dag een heerlijke maaltijd in elkaar te flansen. Maar helaas weet ik vaak ’s ochtend nog niet wat ik ’s avonds moet eten. Ik kan zo jaloers zijn op mensen die op vrijdag met hun karretje vol boodschappen bij de kassa staan. Voor een hele week alles in huis.

Ik vind dat knap. Ik kan dat niet. Ik kan niet voor een hele week bedenken wat ik ga eten elke dag. Ik ben al blij als ik ’s ochtends weet wat ik aan moet trekken laat staan dat ik weet wat we die avond gaan eten. Niet altijd even handig als je pas laat thuis bent en dan ook nog naar de winkel moet.

Maar mijn meiden vinden het gezellig en willen altijd mee. Dat denk ik tenminste, waarom zou ik anders dat berichtje krijgen. Waarschijnlijk ook omdat ze me de hele dag nog niet gezien hebben en we even in de auto kunnen bijkletsen, ik vind dat wel een fijne gedachte. Ik haal ze dus thuis even op en hup richting supermarkt. Daar begint de discussie. Want ik weet misschien niet wat we moeten gaan eten, maar zij ook niet. En als echte pubers vinden ze helemaal niets lekker.

Nu dacht ik dat het op een gegeven moment wel makkelijker zou worden.

Met kleine kinderen boodschappen doen is best een opgave. Zolang ze nog in het karretje passen, geen probleem. Je duwt er een Nijntje koek in en je gaat plankgas door de supermarkt. Zigzaggend langs iedereen die staat te tutten in het gangpad. Ik heb daar zo’n hekel aan, spreek lekker thuis met elkaar af of ga buiten staan. Maar ga niet in de weg staan! Zeker niet als ik boodschappen aan het doen ben.

Later ontdekken ze die kleine karretjes en scheuren ze door de winkel. Kun je al het snoepgoed en koekjes die ze verzameld hebben eerst weer terugleggen voordat je echt aan de boodschappen toe komt en die moeten dan wel eerlijk over de twee karretjes verdeeld worden. Want oh stel je voor dat er een paprika meer bij je zusje ligt. De snelheid zit er dan niet echt meer in, zeg maar. Wat een lol hadden ze toen ze ontdekten dat je hele koude handjes krijgt wanneer je deze in het vriesvak houdt en dat mama wel drie meter de lucht in springt als je deze handjes op haar blote rug houdt, zo onder haar trui door, bij voorkeur als ze bij de kassa staat.

Dat doen ze gelukkig niet meer. Alhoewel ik ze er niet aan moet herinneren want als ze de kans zouden krijgen….

Als we eindelijk besloten hebben wat we gaan eten en de rest van de boodschappen, als brood en beleg, in het karretje gegooid hebben vertrekken we eindelijk richting kassa. Ondertussen dwalen mijn meiden, net als vroeger, weer door de winkel. Ik ben ze gewoon kwijt. Wil ze bijna om laten roepen als ze bij de kassa weer op duiken, even schiet de diepvries weer door mijn hoofd maar ze hebben hun handen vol met spullen. “ Hoezo MOET je die shampoo hebben, hoezo beter voor je haar? Enig idee hoe duur deze is? Waarom moet dat pizzabroodje mee, we gaan zo eten! Hoezo wat te snacken in de auto? Kauwgum? COLA? Heb je dorst, je drinkt thuis maar water. Koekjes voor school?

Dames! Kap er eens mee, jullie zijn geen vier meer!”

En ik maar denken dat ze mee wilden om even bij te praten, om even samen met mama te zijn voordat de drukte thuis begint. Welnee als echte pubers denken ze alleen aan hun eigen voordeel. Wat ik niet had, hebben zij wel. Een volledig boodschappenlijstje met alles wat ze nog nodig hebben. Het meeste mag mee, ik begin ook honger te krijgen dus die snack is best aantrekkelijk, de shampoo haalt de kassa niet, die mogen ze zelf kopen.

Maar elke dag weer hetzelfde berichtje “Mam, moet je nog boodschappen doen?’

En moeders, die trapt er elke keer weer in.

Nog meer leuks lezen?

Op safari door Animalia

Als je naar buiten gaat en eens rustig om je heen kijkt is er genoeg te zien. De bomen, planten en dieren zorgen voor een prachtig plaatje. Helaas is het voor ons volwassenen eigenlijk allemaal vrij normaal geworden en zijn wij niet zo snel meer verwonderd. Maar bedenk je eens: hoe ziet de natuur eruit vanuit het oogpunt van kinderen? Voor hen is alles nieuw en indrukwekkend en is er ontzettend veel te zien en te bekijken. Veel kinderen zijn niet weg te slaan bij de beestjes op de kinderboerderij en velen van hen kunnen urenlang in de natuur op […]

0 comments

101 veelgestelde vragen van én voor meiden tussen de 11 en 18 jaar

Komt jouw dochter ook wel eens met vragen bij je waar je zelf niet het antwoord op weet of waarop je het antwoord wel weet, maar waarvan je niet goed weet hoe je het kunt uitleggen aan je puberdochter omdat het soms, nou ja, gewoon een “bijzonder” onderwerp is? Ik weet dat ik regelmatig wel wat hulp kan gebruiken bij dit soort tienerperikelen. Het maandblad GIRLZ kwam op 20 februari met een #GIRLZtalk special in samenwerking met Trimbos-instituut en De Kindertelefoon. Een speciale editie (van 100 pagina’s) met 101 veelgestelde vragen van én voor meiden tussen de 11 en 18 jaar. De […]

0 comments

Sorry voor m’n moeder

Valentijnsdag 2020. Mijn dochter van 10 wordt overladen door knuffels en roze snoepgoed van haar grote liefde die bij haar in de klas zit. Dat had hij in haar luizenzak gedaan en haar vervolgens een appje gestuurd. Trots kwam ze er mee thuis. Er was dus werk aan de winkel. Mijn dochter moest namelijk op de dag zelf haar Valentijncadeau nog kopen en dat moest wel meteen, want stel dat hij zou denken dat zij niks voor hem had terwijl hij wel iets voor haar… het zou een gênante vertoning worden… We haastten ons naar de Hema. Ze kocht een […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock