Het 10-minuten gesprek

10 minutengesprek

Het is weer die tijd van het jaar: de tijd van de 10-minuten gesprekken. De tijd van cijfers, tabelletjes en schriftjes. De tijd van praten over prestaties, opmerkingen, aanmerkingen en de toekomst. De tijd waarvan ik vroeger dacht dat het de tijd was van maar een informeel verplicht gesprekje. Het is alleen zoveel meer dan dat.

De eerste keer 10 minutengesprek versus nu

De allereerste keer dat we dit gesprek hadden zat onze zoon een paar maanden op school. Hij zat nog in groep 0 dus ik stelde me van het gesprek niet zo heel veel voor en ging er met een hoop plezier naartoe. Ik snapte ook niet waarom er op internet zoveel te doen was om die 10-minuten gesprekken. Natuurlijk past een kind niet in een tabel en zijn eigenschappen vaak belangrijker dan het leervermogen, maar daar hoef je je toch niet druk om te maken? Je weet toch hoe je kind is en zo’n gesprek is toch maar een formaliteit?

Inmiddels zit hij in groep 2 en heeft hij er al ruim 2 jaar in de kleuterklas op zitten. Waar ik in het begin met een gerust hart naar de gesprekken ging, betrap ik mezelf er de laatste paar keer op dat ik een beetje zenuwachtig was. Je hoopt natuurlijk dat je kind zich gedraagt op school en netjes zijn werkjes maakt. Dat hij lief tegen andere kinderen is en geen kinderen buitensluit. Maar wat je zeker ook niet wilt: dat hij buiten wordt gesloten of kinderen hem niet leuk vinden.

Over dat laatste maak ik me inmiddels geen zorgen meer maar er zijn zat andere dingen waar ik me de laatste paar keren wel zorgen om kon maken, waardoor het gesprek toch van te voren best spannend was. Nu snap ik ook beter waar de heisa op internet om is: als je een starre leerkracht hebt die alleen maar naar de hokjes kijkt in plaats van naar het kind, kan ik me voorstellen dat zo’n gesprek helemaal niet leuk is. Het is namelijk jouw kind en daar ben je, wat tabelletjes en cijfers ook zeggen, gewoon super trots op. Daarnaast zit hij nu natuurlijk ook nog in de kleuterklas, dus deze gesprekken zullen in de loop van de jaren waarschijnlijk nog pittiger worden.

Als het allemaal niet vanzelf gaat

Sinds een paar maanden zit Quinten bij een super logopediste die veel ervaring heeft met mondmotoriek en gevoeligheden in de mond. Waar ik vroeger dacht dat hij gewoon weigerde te eten omdat ‘ie dwars wilde liggen, weet ik nu inmiddels dat er een andere oorzaak achterzit. Daarmee gepaard kwamen de grote moeite met zijn kleine motoriek en zijn evenwicht. Dit zorgt ervoor dat hij onder andere moeite heeft met structuren van eten en zijn evenwicht houden bij bijvoorbeeld op muurtjes lopen en fietsen zonder zijwieltjes.

Lees ook: Je kind helpen op school met Heutink voor Thuis

Daarnaast dus zijn kleine motoriek: het vasthouden van een pen of potlood, met kraaltjes bezig zijn en veters strikken. We hebben er thuis nooit druk opgelegd maar het is moeilijk om te zien dat je kind verdrietig is omdat kinderen in zijn klas het wel allemaal kunnen. We hebben heel vaak geoefend en met het meeste wierp het vruchten af maar niet altijd. Dit zorgde ervoor dat hij met bepaalde dingen gewoon echt laat was en gelukkig legde school daar totaal geen druk op, zij hebben hem juist altijd aangemoedigd en met ons gepraat zodat Quinten ook op school de nodige begrip had.

Juist omdat dingen die bij anderen zo vanzelf lijken te gaan bij ons soms echt een strijd waren, was ik de laatste paar keer toch zenuwachtig voor de gesprekken. Vorig jaar kwam er aan het licht dat hij dicht tegen de faalangst aanzat omdat hij niks fout wilde doen. Hij ging zich juist focussen op de dingen die niet lukte en werd hier alleen maar neerslachtiger van. We hebben hier met heel veel aandacht en wat trucjes een omslag in kunnen maken en daar zijn we heel blij mee. Inmiddels heeft hij door de logopedie en zijn eigen doorzettingsvermogen de laatste weken enorm veel sprongen gemaakt.

Het gesprek

Gisteren hadden wij het eerste 10-minuten gesprek sinds alle vorderingen die hij heeft gemaakt. Ik was weer lichtelijk gespannen omdat ik natuurlijk hoopte dat ze ook in de klas merkte dat hij vooruit was gegaan. Natuurlijk hadden we zijn rapport al en was dat heel positief, toch geeft zo’n gesprek wat meer opheldering. Gelukkig was het gesprek alleen maar positief, ook zijn juffen zien de vorderingen en ik prijs ons onwijs gelukkig dat hij 2 leerkrachten heeft die hem op zijn eigen tempo bezig laten zijn met zijn kleine motoriek.

Hierdoor heeft hij beetje bij beetje zelf vertrouwen gekregen en verbaast hij ons en zichzelf elke keer weer. Vooral het feit dat er geen druk op lag heeft ervoor gezorgd dat hij dingen uiteindelijk toch oppakte, hij was niet meer bang om te falen. Er was geen lat, geen doel, hij mocht spelend leren.

Zo viel er zoals altijd na het gesprek weer een last van me af. Toen we thuiskwamen wilde hij natuurlijk weten hoe het was en ik vertelde dat wij en zijn juffen trots op hem zijn en zien dat hij het allemaal heel goed doet. Zijn reactie was goud waard en gaf me tranen in mijn ogen; “Ik hoop dat dit allemaal onzin is, ik kan het gewoon niet geloven. Ik ben zo blij dat ik ervan moet huilen en niet meer weet wat ik moet zeggen.” Gevolgd door een hele grote knuffel.

Daar doen we het toch allemaal voor hè?!

Nog meer leuks lezen?

smartphone voor kind

Help, mijn zoon wil een smartphone!

Tegenwoordig is alles digitaal en zo leven wij volwassenen ook. Onze smartphone is onze beste vriend en ook wij gamen aan één stuk door op dat ding. Het is dan ook niet gek dat een kind dit ook wil. Hallo, er kunnen spelletjes op worden gespeeld! Je kunt ermee op Youtube, duh! Wij ouders van deze generatie hebben de mobiele bende van ellende zelf in het leven geroepen. Mobiele bende van ellende Ik wist dat de dag zou komen dat zoonlief om een smartphone zou vragen en lid zou worden van de mobiele bende van ellende. Vanaf zijn 6e jaar […]

0 comments
Klompvoetje

Een prinsessenvoetje

Het was 12 mei 2014 en ik was zwanger van de middelste. Ik lag in totale schok naar mijn baby in mijn buik op het scherm te kijken. Wat was er dan? Waar moest ik naar kijken? Waarom liep zij de kamer uit om er een tweede specialist bij te halen? Zei ze nou dat het voetje van mijn baby afweek qua stand? Stand van voet? Welke voet? Er zitten er toch 2 en alle tenen zijn aanwezig! De uitgelichte foto is een stockfoto, dit is niet het voetje van Alessa Mijn kind heeft een klompvoetje Tijdens de 20 weken […]

0 comments
Coderen met Mind Robot

Kleuters leren coderen met Mind Robot Designer

Het onderwijs krijgt steeds meer oog voor de 21st century skills. Dit zijn de vaardigheden die kinderen van nu moeten opdoen om zich later te kunnen redden in de beroepen van de toekomst. Een van die skills is Computational thinking (*zie box). In dit artikel schrijf ik een review over een mooi product waarmee je je kind een voorsprong kunt geven met Computational Thinking: Mind Robot Designer van Clementoni.   Wat is Mind Robot Designer van Clementoni Mind is een educatieve robot waarmee je kind spelenderwijs zijn of haar computational thinking ontwikkelt. Je kind kan met de Mind Robot op onderzoek […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock