Als twee tienerzussen ruzie maken…

zussen ruzie

Ik krijg er soms wat van. Dat geruzie tussen die meiden. Zestien jaar geleden lag de jongste bij mij in bed en kwam de oudste erbij liggen. Dat is echt mijn mooiste herinnering. Die twee prullekes naast mij in bed. De een net geboren en de ander vol verwondering kijkend naar haar zusje. Samen met mij heeft ze zo zeker een paar uur liggen kijken en kusjes gegeven. Op slag verliefd. Nou, dat duurde niet zo heel lang.

Binnen een paar jaar brak de pleuris uit. Ze konden niet met en niet zonder elkaar. Zodra de oudste een vriendinnetje te spelen had wilde de jongste mee doen. En ja, dat werkt dus niet. Met als gevolg dat ik alles uit de kast moest halen om de jongste bij de rest weg te houden. Hoe vaak heeft de oudste niet boven aan de trap, stampvoetend gestaan :“Merel moet weg, Merel moet weg “. Zo’n honderd keer achter elkaar. Het echoot nog steeds na in mijn hoofd.

Je zou denken dat ze naar mate ze ouder worden dit wel af zou gaan nemen. Beiden op een andere school en dus beiden hun eigen vriendinnen. Maar nee hoor. Met vlagen vlamt het weer in alle hevigheid op. Ik heb ze wel eens de auto uitgezet omdat ik er helemaal gestoord van werd. (Ik heb ze uiteraard wel weer opgehaald na vijf minuten, Ik ben namelijk een softie) Waar de ruzie over ging? Ik heb werkelijk geen idee.

Nu zitten ze allebei op het MBO. Zijn ze wat ouder ( 16 en 18) hebben ze een eigen leventje met een vriendje, sporten en vriendinnen. Alle redenen dus om te denken dat het nu wel over zou zijn dat eeuwige geruzie. Dat de vrede inmiddels getekend is.

Verkeerd gedacht. Kom ik thuis van mijn werk vind ik ze lijnrecht tegenover elkaar. Zijn ze elkaar aan het uitmaken voor de meest vreselijke dingen. Loopt het zo hoog op dat zelfs de honden over elkaar duikelend de gang in schieten om daar angstig tegen elkaar aan gedrukt onder de trap te gaan liggen. Ik weet Echt Niet wat er aan de hand is. Het wordt me ook niet echt duidelijk. Hoe ik dit op moet gaan lossen? Geen idee.

Ik moet nog boodschappen doen en besluit om beide ruziemakers mee te nemen. Met name vanwege manlief. Hij is nog niet thuis. Mijn man, hun stiefvader die overigens dol op ze is, verstaat de kunst om de dames in één keer het zwijgen op te leggen. Dat is wel prettig. Maar lost niets op. Want wat er dan overblijft is zo’n nare spanning in huis.

Ik dirigeer de meiden de auto in. Eentje voorin. Eentje achterin. De ruzie gaat fijn verder in de kleine ruimte met als enige verschil ten opzichte van vroeger dat er nu geen plukken haar vanaf de achterbank rondgeslingerd worden. Ik overweeg heel even om ze weer de auto uit te zetten. Maar ik besef dat die tijd helaas voorbij is. Ze zijn te groot en te sterk geworden.

In mijn wanhoop dreig ik dat ik ze bij hun vader af ga zetten, een zwaktebod, ik weet het, maar het loopt volledig uit de hand. De oudste dimt meteen een beetje in. Tot mijn schrik vindt mijn jongste dat prima en sommeert mij om door te rijden. Oké, dat was nou ook niet echt de bedoeling.

Als we aankomen bij de winkel gaat het gevit op elkaar gewoon door. Maar ja, ik durf ze eigenlijk ook niet in de auto te laten zitten. Met een beetje pech maken ze elkaar af.

Ik word er zo moe van.

Ik moet eigenlijk beslissen wat we gaan eten maar ik heb door hun geruzie geen flauw idee. Ik besluit om die vraag wat we zullen gaan eten bij hen voor te leggen. Dan gebeurt er iets wonderlijks. In één keer vormen ze een front tegen mij. Tegen Mij! Alles wat ik opnoem vinden ze hélemaal niets. Maar dan ook ècht helemaal niks. Eensgezind kiezen ze vervolgens iets waar ik dus echt geen zin in heb. Want ‘te ingewikkeld’ en ‘teveel gedoe’. Ik sputter tegen maar dan beloven ze mij dat zij het gaan klaarmaken. Dus ga ik overstag.

In de keuken staan ze samen gezusterlijk achter het aanrecht en het fornuis. Heel af en toe klinkt er nog een sneertje naar elkaar maar het gaat wonderbaarlijk goed. Ze verdelen zelfs de taken, de één kan nou eenmaal beter in een pan roeren dan de ander, maar ook dat verloopt prima.

Langzaam maar zeker verandert de sfeer.

Het wordt zowaar gezellig. Ook de honden durven weer tevoorschijn te komen. Als even later manlief thuis komt heeft hij niets in de gaten. Hij heeft niet in de gaten dat de Derde Wereldoorlog voor even is afgewend. Voor even. Want morgen? Morgen zal het wel weer raak zijn.

Nog meer leuks lezen?

COIMBRA

Centraal Portugal met kinderen

De meeste mensen denken bij Portugal meteen aan de Algarve, waar je prachtige, beschutte baaien vindt omgeven door lichtgekleurde krijtrotsen. Veel gezinnen brengen hun vakantie door in dit heerlijke gebied, genietend van zon, zee en strand. Maar wist je dat je in het midden van Portugal ook heel goed met je gezin terecht kunt? Door: Melissa van Reislegende.nl Kust en cultuur in Center of Portugal Portugal Center beslaat 31% van het Portugese vasteland en ligt, zoals de naam al doet vermoeden, precies in het midden van Portugal. Het gebied bestaat uit 12 regio’s en heeft maar liefst 279 kilometer kustlijn. […]

0 comments
Tony Chocolonely

Mijn Second Love Geile Tony

Razendsnel schuif ik Tony achter mijn laptop. Het is ochtend. Zeven uur pas. En middelste zoon daalt slaperig de trap af. Hij mag onder geen beding zien wat ik doe. Ik – Ik bedoel: WIJ zijn namelijk gestopt met suiker. Suiker is giftig, vertelde dr. Robert bij RTL late Night. En niet een beetje. Van roken krijg je longkanker. Van suiker krijg je andere kankers én diabetes. Zo eenvoudig is dat. En, dat wil ik voorkomen. Terwijl ik een gezond ontbijtje fix voor de kinderen (fruit, spelt, ei, mám-hoezo-moet-ik-tomaatjes-mee-naar-school) fluistert Tony C. zachtjes mijn naam. ‘Hee, pssst, lekker ding, wat sta […]

0 comments
Puy du fou

Ken jij Puy du Fou al?

Het themapark Puy du Fou is tot ver buiten Frankrijk bekend. Sinds 2012 heeft Puy du Fou tal van internationale prijzen gewonnen en het aantal buitenlandse bezoekers groeit jaar na jaar. In 2017 kwam 15% van de bezoekers van Puy du Fou uit het buitenland en met name uit Nederland. En weet je? Volgende week reis ik af naar Vendée in Frankrijk om het park Puy du Fou te bezoeken. Ik hoor allemaal ontzettend leuke verhalen over dat park. Een paar maanden geleden had ik er nog nooit van gehoord, maar de laatste tijd lees ik er steeds meer over. Het blijkt […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

Besparen op de boodschappen

Vroeger stond ik er helemaal niet bij stil hoeveel geld ik uit gaf in de supermarkt. Als de planken van de koelkast leeg dreigden te ...