Als twee tienerzussen ruzie maken…

zussen ruzie

Ik krijg er soms wat van. Dat geruzie tussen die meiden. Zestien jaar geleden lag de jongste bij mij in bed en kwam de oudste erbij liggen. Dat is echt mijn mooiste herinnering. Die twee prullekes naast mij in bed. De een net geboren en de ander vol verwondering kijkend naar haar zusje. Samen met mij heeft ze zo zeker een paar uur liggen kijken en kusjes gegeven. Op slag verliefd. Nou, dat duurde niet zo heel lang.

Binnen een paar jaar brak de pleuris uit. Ze konden niet met en niet zonder elkaar. Zodra de oudste een vriendinnetje te spelen had wilde de jongste mee doen. En ja, dat werkt dus niet. Met als gevolg dat ik alles uit de kast moest halen om de jongste bij de rest weg te houden. Hoe vaak heeft de oudste niet boven aan de trap, stampvoetend gestaan :“Merel moet weg, Merel moet weg “. Zo’n honderd keer achter elkaar. Het echoot nog steeds na in mijn hoofd.

Je zou denken dat ze naar mate ze ouder worden dit wel af zou gaan nemen. Beiden op een andere school en dus beiden hun eigen vriendinnen. Maar nee hoor. Met vlagen vlamt het weer in alle hevigheid op. Ik heb ze wel eens de auto uitgezet omdat ik er helemaal gestoord van werd. (Ik heb ze uiteraard wel weer opgehaald na vijf minuten, Ik ben namelijk een softie) Waar de ruzie over ging? Ik heb werkelijk geen idee.

Nu zitten ze allebei op het MBO. Zijn ze wat ouder ( 16 en 18) hebben ze een eigen leventje met een vriendje, sporten en vriendinnen. Alle redenen dus om te denken dat het nu wel over zou zijn dat eeuwige geruzie. Dat de vrede inmiddels getekend is.

Verkeerd gedacht. Kom ik thuis van mijn werk vind ik ze lijnrecht tegenover elkaar. Zijn ze elkaar aan het uitmaken voor de meest vreselijke dingen. Loopt het zo hoog op dat zelfs de honden over elkaar duikelend de gang in schieten om daar angstig tegen elkaar aan gedrukt onder de trap te gaan liggen. Ik weet Echt Niet wat er aan de hand is. Het wordt me ook niet echt duidelijk. Hoe ik dit op moet gaan lossen? Geen idee.

Ik moet nog boodschappen doen en besluit om beide ruziemakers mee te nemen. Met name vanwege manlief. Hij is nog niet thuis. Mijn man, hun stiefvader die overigens dol op ze is, verstaat de kunst om de dames in één keer het zwijgen op te leggen. Dat is wel prettig. Maar lost niets op. Want wat er dan overblijft is zo’n nare spanning in huis.

Ik dirigeer de meiden de auto in. Eentje voorin. Eentje achterin. De ruzie gaat fijn verder in de kleine ruimte met als enige verschil ten opzichte van vroeger dat er nu geen plukken haar vanaf de achterbank rondgeslingerd worden. Ik overweeg heel even om ze weer de auto uit te zetten. Maar ik besef dat die tijd helaas voorbij is. Ze zijn te groot en te sterk geworden.

In mijn wanhoop dreig ik dat ik ze bij hun vader af ga zetten, een zwaktebod, ik weet het, maar het loopt volledig uit de hand. De oudste dimt meteen een beetje in. Tot mijn schrik vindt mijn jongste dat prima en sommeert mij om door te rijden. Oké, dat was nou ook niet echt de bedoeling.

Als we aankomen bij de winkel gaat het gevit op elkaar gewoon door. Maar ja, ik durf ze eigenlijk ook niet in de auto te laten zitten. Met een beetje pech maken ze elkaar af.

Ik word er zo moe van.

Ik moet eigenlijk beslissen wat we gaan eten maar ik heb door hun geruzie geen flauw idee. Ik besluit om die vraag wat we zullen gaan eten bij hen voor te leggen. Dan gebeurt er iets wonderlijks. In één keer vormen ze een front tegen mij. Tegen Mij! Alles wat ik opnoem vinden ze hélemaal niets. Maar dan ook ècht helemaal niks. Eensgezind kiezen ze vervolgens iets waar ik dus echt geen zin in heb. Want ‘te ingewikkeld’ en ‘teveel gedoe’. Ik sputter tegen maar dan beloven ze mij dat zij het gaan klaarmaken. Dus ga ik overstag.

In de keuken staan ze samen gezusterlijk achter het aanrecht en het fornuis. Heel af en toe klinkt er nog een sneertje naar elkaar maar het gaat wonderbaarlijk goed. Ze verdelen zelfs de taken, de één kan nou eenmaal beter in een pan roeren dan de ander, maar ook dat verloopt prima.

Langzaam maar zeker verandert de sfeer.

Het wordt zowaar gezellig. Ook de honden durven weer tevoorschijn te komen. Als even later manlief thuis komt heeft hij niets in de gaten. Hij heeft niet in de gaten dat de Derde Wereldoorlog voor even is afgewend. Voor even. Want morgen? Morgen zal het wel weer raak zijn.

Nog meer leuks lezen?

voeding tijdens zwangerschap

Zwangerschap, voeding en trek in alles

Tijdens je zwangerschap moet je extra goed op je voeding letten. Sommige etenswaren zijn niet verstandig om tijdens de zwangerschap te nuttigen, andere worden juist aangeraden. Maar hoe zit het met de lekkere trek? Vooral als het om eten gaat wat je nu wordt afgeraden? Hoe ga jij daarmee om? Trek tijdens de zwangerschap In het begin van mijn 3 zwangerschappen heb ik er weinig moeite mee, eten laten staan. Maar ik geef toe dat ik er nu 35 weken achter de rug heb er redelijk klaar mee ben. Ik lust carpaccio, filet americain, ossenworst, sashimi (koude rijst lust ik […]

0 comments
tweelingmoeder

Opmerkingen die je als tweelingmoeder dagelijks krijgt

Als moeder van een tweeling heb je nogal wat bekijks. Overal waar je jouw kinderwagen naar binnen rijdt, draaien de hoofden om. Als je geluk hebt hoor je alleen wat geroezemoes, maar meestal kunnen vreemden het niet laten om een – vast en zeker aardig bedoelde – opmerking te maken. Ik deel de meest voorkomende: “Een tweeling! Dan heb je het wel druk zeker?” Met stip op nummer 1. Ja, ik heb het druk. Maar hebben niet alle moeders het druk, ongeacht of je nu één of meerdere kinderen hebt? Toen ik alleen nog maar mijn dochter had, vroeg ik […]

0 comments
Peuterpuberteit

Héérlijk die peuterpuberteit…

Toen mijn zoon 2 jaar was vond hij het woordje “nee” heel leuk en eigenlijk was dat ook gelijk het enige dat hij had van een peuterpuber. Ook toen hij 3 werd en uiteindelijk werd hij ook nog een keer 4, veranderde er niet veel aan zijn gedrag. Ik vond daarom het peuterpuberteit verhaal altijd nogal overdreven. Toen kreeg ik een dochter… Peuterpuber, nee joh! Mijn zoon is eigenlijk lange tijd het voorbeeld van een heel leuk kind geweest. Hij was niet opstandig, luisterde altijd goed en als er iets gebeurd was wat eigenlijk niet mocht was hij goed voor […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

Mag jouw kind terugslaan?

We zullen het er allemaal over eens zijn dat slaan niet mag. Thuis niet en op school niet. Maar wat als je kind keer op ...