Tijd voor revanche op mijn puber

moeder van een puber

Niets is leuker dan precies dat te doen wat je pubers niet willen dat je doet. Dat kan iets heel simpels zijn. Te veel of te weinig make up op doen, die lekker makkelijke laarzen aantrekken of een jas die nog onder het stro zit van de paarden

“Jezus mam, zo ga je toch niet een winkel in?”

Te lang wachten met je haar verven is ook zo’n dingetje. “Mam, je moet niet meer bukken hoor als je spullen uit het winkelwagentje haalt, ik zie je uitgroei!” Nu is dat laatste meer gênant voor mij overigens.

Het komt er dus meer op neer dat je kinderen jou eerder voor schut zetten dan andersom. Jongste flikte het een keertje, terwijl ze op een paard rondjes aan het rijden was en dus goed uitzicht op mijn kruin had, keihard door de manege te roepen ”Mam, je wordt harstikke grijs!” ( het was daar behoorlijk druk).

Hoe vaak heb ik niet een situatie moeten redden omdat ze er, op hele jonge leeftijd, van alles uitflapten? Heb ik uit moeten leggen, of er een draai aan moeten geven, dat “die mevrouw wel heel dik was maar ze misschien wel medicijnen slikte waardoor dat zo was”. Op drie jarige leeftijd is dat toch wel moeilijk te bevatten en knikten ze een beetje van “Het zal wel, maar ze is toch wel heel dik”.

Je probeert je kinderen onbevangen te laten zijn, zeker als ze zo klein zijn en tegelijkertijd toch ook over dingen na te laten denken. Wat niet meevalt op jonge leeftijd en vooral als ouders zijnde dit in goede banen te leiden. Eigenlijk is het ook wel heel leuk als kinderen er alles uitflappen, ongemakkelijk, maar wel grappig.

Tijd voor revanche!

Ik heb dus besloten om geen rekening te houden met hun gevoelens van schaamte. Hoezo moet ik je aan het eind van de straat afzetten zodat je vrienden me niet zien? Hoezo mag ik je geen kus geven en waarom, ECHT WAAROM, mag ik niet claxonneren als ik bij je wegrijd?
Ben ik echt zo erg, schaam je je zo voor mij?

Nou dan kan je het krijgen!

Dus zet ik ze af vlak voor hun vrienden. Plant een hele dikke kus op hun wang en rijd weg met het raampje open al roepend “Pas je goed op jezelf, lieverdje, ik hou van jou” met nog even een flinke toeter als toegift. Oh wat vinden ze dat verschrikkelijk. Of ik dat maar niet meer wil doen, ze schamen zich kapot.

Mijn ultieme wraak kwam toen oudste dochter Jasmijn haar project van school vergeten was en ik door haar gesommeerd werd dat te komen brengen. Want zo zijn ze dan ook weer wel. Je mag niet gezien worden, zeker niet gehoord maar ze willen wel op hun wenken bediend worden.

Dus ik in de auto, met project, richting school. Strikte orders gekregen. Ik moest daar en daar gaan staan, even appje sturen als ik er was en dan zou ze wel mijn kant op komen lopen.

Ja daaaaag, echt niet.

Pas toen ik het schoolplein opliep stuurde ik haar een appje (hebben ze ook zo’n hekel aan als je op je mobiel zit, alsof ze zelf nooit anders doen.) Terwijl ze naar buiten liep zag Jasmijn me al staan, ik zag haar lichtelijk van kleur verschieten. Helaas voor haar liepen er nog best wel wat andere kinderen rond.

Wild zwaaide ik haar kant op “ Joehoe, Jasmijn” De blik die ze me toe wierp was dodelijk maar ik besloot deze te negeren. “ Hey lieverdje, hier is je project.”

Ik pakte haar stevig vast en gaf haar een flinke knuffel. “Jasmijn, doe niet zo afstandelijk, geef je moeder eens een zoen. Hier is je project en goed je best doen. Dag lieverdje”. Ik zorgde er natuurlijk voor dat iedereen me goed had verstaan.

Ik geloof niet dat ze ooit een grotere hekel aan me heeft gehad dan op dat moment. Na haar nog even nagezwaaid te hebben en iedereen vriendelijk te hebben toegeknikt, liep ik terug naar mijn auto, die uiteraard bijna op het schoolplein stond. Na een kleine toeter reed ik voldaan naar huis.

Ze was boos, heel boos maar het ergste was dat ze nadien aangesproken was door de conciërge, die het allemaal had zien gebeuren, met de woorden “ Goh, was dat je moeder? Leuk mens, ziet er goed uit!”

Dat was nog het ergste. De rest overleefde ze wel maar het idee dat haar moeder sjans had gehad met de conciërge ….. gruwelijk!

Nog meer leuks lezen?

Cakejes uitdelen

63 x de leukste cupcakes om te trakteren

Is er binnenkort iemand jarig en wil je met iets orgineels voor de dag komen? Iets anders dan doe traditionele chocolade en vanille cupcakes? Dan moet je deze leuke, unieke cupcakes eens proberen! Met een beetje inspanning, wat bloed, zweet en soms heel wat tranen maak je deze leuke alternatieve cupcakes. Ik hou van cupcakes. Wie houdt er nou niet van cupcakes ?! Daarom zijn cupcakes in mijn ogen ook dè perfecte traktatie voor op school. Je maakt ze een dag van te voren, ze zien er super leuk uit en kinderen vinden het altijd lekker. Bonus, de meeste scholen […]

0 comments
http://moeders.nu/wp-content/uploads/2019/03/moeders.nu-ladybug-1-jaar-verjaardag-moedertje_lief-blog-mamablog-12.jpg

Ladybug 1 jaar

Het leek zo ver weg maar ons jongste meisje, onze ladybug, is alweer een heel jaar oud. Hoewel een 1-jarige op zijn of haar verjaardag net zo eet, drinkt, poept en slaapt als iedere andere dag, moeten wij van zo een eerste verjaardag altijd meer maken dan nodig is. Mannen hebben dat volgens mij niet zo, maar wij mama’s slaan door. Ik volgens mij nu ook… De afgelopen week was ik niet te stoppen. 7 dagen te gaan… Ik wilde er niet aan denken maar ineens was het een week voor de verjaardag van de 3e, onze ladybug, the lady […]

0 comments
slaapkamer inspiratie

Slaapkamer inspiratie

Een van de dingen die ik het fijnst vond aan mijn kraamtijd was de kraamhulp die gewoon elke dag (!) mijn bed ging verschonen. Elke dag een vers, schoon dekbed op mijn bed! Wat een heerlijkheid. Maar ja, na 7 dagen was mijn lieve kraamhulp toch echt weg en mijn man krijg ik niet zo ver om iedere dag mijn bed te voorzien van nieuwe lakens en zelf doen, haha, grapje zeker? Het eerste jaar heeft mijn kindje bij ons op de kamer geslapen, in zijn wiegje naast het bed. Toen hij een jaar oud was verhuisde hij naar zijn […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

paasdagen overleven

Hoe overleef je de Paasdagen

Vroeger bij mijn familie Van huis uit ben ik het niet zo gewend om groots en meeslepend de feestdagen te vieren. Mijn beide ouders komen ...