Tijd voor revanche op mijn puber

moeder van een puber

Niets is leuker dan precies dat te doen wat je pubers niet willen dat je doet. Dat kan iets heel simpels zijn. Te veel of te weinig make up op doen, die lekker makkelijke laarzen aantrekken of een jas die nog onder het stro zit van de paarden

“Jezus mam, zo ga je toch niet een winkel in?”

Te lang wachten met je haar verven is ook zo’n dingetje. “Mam, je moet niet meer bukken hoor als je spullen uit het winkelwagentje haalt, ik zie je uitgroei!” Nu is dat laatste meer gênant voor mij overigens.

Het komt er dus meer op neer dat je kinderen jou eerder voor schut zetten dan andersom. Jongste flikte het een keertje, terwijl ze op een paard rondjes aan het rijden was en dus goed uitzicht op mijn kruin had, keihard door de manege te roepen ”Mam, je wordt harstikke grijs!” ( het was daar behoorlijk druk).

Hoe vaak heb ik niet een situatie moeten redden omdat ze er, op hele jonge leeftijd, van alles uitflapten? Heb ik uit moeten leggen, of er een draai aan moeten geven, dat “die mevrouw wel heel dik was maar ze misschien wel medicijnen slikte waardoor dat zo was”. Op drie jarige leeftijd is dat toch wel moeilijk te bevatten en knikten ze een beetje van “Het zal wel, maar ze is toch wel heel dik”.

Je probeert je kinderen onbevangen te laten zijn, zeker als ze zo klein zijn en tegelijkertijd toch ook over dingen na te laten denken. Wat niet meevalt op jonge leeftijd en vooral als ouders zijnde dit in goede banen te leiden. Eigenlijk is het ook wel heel leuk als kinderen er alles uitflappen, ongemakkelijk, maar wel grappig.

Tijd voor revanche!

Ik heb dus besloten om geen rekening te houden met hun gevoelens van schaamte. Hoezo moet ik je aan het eind van de straat afzetten zodat je vrienden me niet zien? Hoezo mag ik je geen kus geven en waarom, ECHT WAAROM, mag ik niet claxonneren als ik bij je wegrijd?
Ben ik echt zo erg, schaam je je zo voor mij?

Nou dan kan je het krijgen!

Dus zet ik ze af vlak voor hun vrienden. Plant een hele dikke kus op hun wang en rijd weg met het raampje open al roepend “Pas je goed op jezelf, lieverdje, ik hou van jou” met nog even een flinke toeter als toegift. Oh wat vinden ze dat verschrikkelijk. Of ik dat maar niet meer wil doen, ze schamen zich kapot.

Mijn ultieme wraak kwam toen oudste dochter Jasmijn haar project van school vergeten was en ik door haar gesommeerd werd dat te komen brengen. Want zo zijn ze dan ook weer wel. Je mag niet gezien worden, zeker niet gehoord maar ze willen wel op hun wenken bediend worden.

Dus ik in de auto, met project, richting school. Strikte orders gekregen. Ik moest daar en daar gaan staan, even appje sturen als ik er was en dan zou ze wel mijn kant op komen lopen.

Ja daaaaag, echt niet.

Pas toen ik het schoolplein opliep stuurde ik haar een appje (hebben ze ook zo’n hekel aan als je op je mobiel zit, alsof ze zelf nooit anders doen.) Terwijl ze naar buiten liep zag Jasmijn me al staan, ik zag haar lichtelijk van kleur verschieten. Helaas voor haar liepen er nog best wel wat andere kinderen rond.

Wild zwaaide ik haar kant op “ Joehoe, Jasmijn” De blik die ze me toe wierp was dodelijk maar ik besloot deze te negeren. “ Hey lieverdje, hier is je project.”

Ik pakte haar stevig vast en gaf haar een flinke knuffel. “Jasmijn, doe niet zo afstandelijk, geef je moeder eens een zoen. Hier is je project en goed je best doen. Dag lieverdje”. Ik zorgde er natuurlijk voor dat iedereen me goed had verstaan.

Ik geloof niet dat ze ooit een grotere hekel aan me heeft gehad dan op dat moment. Na haar nog even nagezwaaid te hebben en iedereen vriendelijk te hebben toegeknikt, liep ik terug naar mijn auto, die uiteraard bijna op het schoolplein stond. Na een kleine toeter reed ik voldaan naar huis.

Ze was boos, heel boos maar het ergste was dat ze nadien aangesproken was door de conciërge, die het allemaal had zien gebeuren, met de woorden “ Goh, was dat je moeder? Leuk mens, ziet er goed uit!”

Dat was nog het ergste. De rest overleefde ze wel maar het idee dat haar moeder sjans had gehad met de conciërge ….. gruwelijk!

Nog meer leuks lezen?

pubermoeder

Wat een pubermoeder denkt…

Of ik gek in m’n hoofd geworden ben en of ik soms meeding naar een eerste plaats op de ranglijst ‘strengste moeders aller tijden’? Je staat tegenover me je schreeuwt al je woede over me uit. Als ik mijn ogen dicht doe zie ik je voor me: een lief, schattig en aanhankelijk driejarig jongetje dat vol verwondering zijn blauwe oogjes naar me opslaat en zegt: “Mama, jij bent de liefste.” Ik zie kleine snorhaartjes op je bovenlip en mijn oog valt op het puistje precies op het puntje van je neus. Wat kon je heerlijk kletsen terwijl je speelde en […]

De meest irritante uitspraken van mensen zonder kinderen

De beste stuurlui staan aan wal. Dat is een algemeen bekend spreekwoord, ook in ouderland. Je kent ze wel, de (nog) kinderloze mensen uit je omgeving die maar al te goed weten hoe jij je kind zou moeten opvoeden of totáál geen idee hebben hoeveel moeite jij doet om alles rond te breien. Daarom, speciaal voor jullie, de meest irritante uitspraken van mensen zonder kinderen. 1. Dan doe je ze toch gewoon naar de opvang?! Een van de uitspraken waar ik me mateloos aan kan irriteren omdat het zo simpel wordt gesteld dat je je kinderen dan toch gewoon even […]

Schoolvakantie

Wat moeders in de vakantie denken

Eerlijk is eerlijk, ik ben altijd dolblij als het weer schoolvakantie is. Ik vind het heerlijk om maar wat aan te rommelen met de kinderen en vooral het niet vroeg op hoeven staan klinkt me als muziek in de oren. Toch zijn er genoeg momenten in de vakantie dat ik ze ineens heel vlug weer op school wens. En dat is niet het enige.. Vakantiegedachten Vanaf de eerste dag poppen er al gedachten op, deze gaan van liefelijk naar steeds iets minder lief. Zoals: Dag 1: “Héérlijk, uitslapen, wat fijn dat ze lekker gaan spelen en me nog even laten […]

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

Online dating als single moeder

Je kunt als de kinderen in bed liggen met de laptop op de bank op je gemak contact maken met alleenstaande mannen. Je bent nu eenmaal ...