Tijd voor revanche op mijn puber

moeder van een puber

Niets is leuker dan precies dat te doen wat je pubers niet willen dat je doet. Dat kan iets heel simpels zijn. Te veel of te weinig make up op doen, die lekker makkelijke laarzen aantrekken of een jas die nog onder het stro zit van de paarden

“Jezus mam, zo ga je toch niet een winkel in?”

Te lang wachten met je haar verven is ook zo’n dingetje. “Mam, je moet niet meer bukken hoor als je spullen uit het winkelwagentje haalt, ik zie je uitgroei!” Nu is dat laatste meer gênant voor mij overigens.

Het komt er dus meer op neer dat je kinderen jou eerder voor schut zetten dan andersom. Jongste flikte het een keertje, terwijl ze op een paard rondjes aan het rijden was en dus goed uitzicht op mijn kruin had, keihard door de manege te roepen ”Mam, je wordt harstikke grijs!” ( het was daar behoorlijk druk).

Hoe vaak heb ik niet een situatie moeten redden omdat ze er, op hele jonge leeftijd, van alles uitflapten? Heb ik uit moeten leggen, of er een draai aan moeten geven, dat “die mevrouw wel heel dik was maar ze misschien wel medicijnen slikte waardoor dat zo was”. Op drie jarige leeftijd is dat toch wel moeilijk te bevatten en knikten ze een beetje van “Het zal wel, maar ze is toch wel heel dik”.

Je probeert je kinderen onbevangen te laten zijn, zeker als ze zo klein zijn en tegelijkertijd toch ook over dingen na te laten denken. Wat niet meevalt op jonge leeftijd en vooral als ouders zijnde dit in goede banen te leiden. Eigenlijk is het ook wel heel leuk als kinderen er alles uitflappen, ongemakkelijk, maar wel grappig.

Tijd voor revanche!

Ik heb dus besloten om geen rekening te houden met hun gevoelens van schaamte. Hoezo moet ik je aan het eind van de straat afzetten zodat je vrienden me niet zien? Hoezo mag ik je geen kus geven en waarom, ECHT WAAROM, mag ik niet claxonneren als ik bij je wegrijd?
Ben ik echt zo erg, schaam je je zo voor mij?

Nou dan kan je het krijgen!

Dus zet ik ze af vlak voor hun vrienden. Plant een hele dikke kus op hun wang en rijd weg met het raampje open al roepend “Pas je goed op jezelf, lieverdje, ik hou van jou” met nog even een flinke toeter als toegift. Oh wat vinden ze dat verschrikkelijk. Of ik dat maar niet meer wil doen, ze schamen zich kapot.

Mijn ultieme wraak kwam toen oudste dochter Jasmijn haar project van school vergeten was en ik door haar gesommeerd werd dat te komen brengen. Want zo zijn ze dan ook weer wel. Je mag niet gezien worden, zeker niet gehoord maar ze willen wel op hun wenken bediend worden.

Dus ik in de auto, met project, richting school. Strikte orders gekregen. Ik moest daar en daar gaan staan, even appje sturen als ik er was en dan zou ze wel mijn kant op komen lopen.

Ja daaaaag, echt niet.

Pas toen ik het schoolplein opliep stuurde ik haar een appje (hebben ze ook zo’n hekel aan als je op je mobiel zit, alsof ze zelf nooit anders doen.) Terwijl ze naar buiten liep zag Jasmijn me al staan, ik zag haar lichtelijk van kleur verschieten. Helaas voor haar liepen er nog best wel wat andere kinderen rond.

Wild zwaaide ik haar kant op “ Joehoe, Jasmijn” De blik die ze me toe wierp was dodelijk maar ik besloot deze te negeren. “ Hey lieverdje, hier is je project.”

Ik pakte haar stevig vast en gaf haar een flinke knuffel. “Jasmijn, doe niet zo afstandelijk, geef je moeder eens een zoen. Hier is je project en goed je best doen. Dag lieverdje”. Ik zorgde er natuurlijk voor dat iedereen me goed had verstaan.

Ik geloof niet dat ze ooit een grotere hekel aan me heeft gehad dan op dat moment. Na haar nog even nagezwaaid te hebben en iedereen vriendelijk te hebben toegeknikt, liep ik terug naar mijn auto, die uiteraard bijna op het schoolplein stond. Na een kleine toeter reed ik voldaan naar huis.

Ze was boos, heel boos maar het ergste was dat ze nadien aangesproken was door de conciërge, die het allemaal had zien gebeuren, met de woorden “ Goh, was dat je moeder? Leuk mens, ziet er goed uit!”

Dat was nog het ergste. De rest overleefde ze wel maar het idee dat haar moeder sjans had gehad met de conciërge ….. gruwelijk!

Nog meer leuks lezen?

Surprise

45 x Surprise Inspiratie [niet de standaard dingen]

Sinterklaas: wat voor je kinderen één groot feest is, kan jou als moeder een hoop stress bezorgen. De intocht is nog niet geweest, of jij buigt je over de vraag ‘wahat er i-i-in hun schoehoentje moet’. Je oudste zeurt om papier-maché voor zijn surprise. De jongste heeft bijna alles uit het speelgoedboek van Bart Smit op zijn verlanglijst gezet. Ouders, schoonouders, cadeaus, gedichten, de financiën en Sinterklaasbijeenkomsten op het werk en de voetbalclub? Wordt het je een beetje teveel? Geen nood, met één ding kunnen we je helpen: Heel veel Surprise Inspiratie! Via: https://www.bricoblog.eu/reciclado-creativo-de-carton/ https://www.pipoos.com/inspiraties/surprise-flamingo/ Via: https://craftgawker.com/post/2016/08/25/95415/ Via: http://www.interieurinspiratie.nl/sinterklaassurprise-maken/#.W-vaHpNKhPY Via: https://www.knutselidee.nl/sint/toiletpot3.jpg Via: http://ohhappyday.com/2017/07/like-button-pinata/ Via: http://ohhappyday.com/2017/07/like-button-pinata/ Via: http://ohhappyday.com/2017/07/like-button-pinata/ Via: http://ohhappyday.com/2017/07/like-button-pinata/ Via: http://teregalounaidea.com/diy/18-pinatas-diy-para-decorar-tu-fiesta/ […]

0 comments

Hoe overleef ik Sinterklaas

Pepernoten, marsepein en chocola. Vanaf september al, kijken de Sinterklaaslekkernijen me verleidelijk aan vanaf de schappen. ‘Koop mij en eet me op’, smeken de ‘nieuwe’ truffelpepernoten van Albert Heijn. ‘Mam, wil je kruidnootjes kopen’, jengelen de kinderen. Voordat je het weet ben je vóór 5 december al drie kilo aangekomen. Jou neemt de Sint in elk geval niet meer mee in de zak naar Spanje. Hoe zorg je er als moeder voor, dat jij en je hele gezin in december geen kilo’s aankomen. Snoep bewust Ken je dat? Je rukt een kilozak kruidnoten open en een paar uur later is […]

0 comments
do it herself

Do-it-Herselfen

Een poosje geleden haalde ik het in mijn hoofd dat de slaapkamers van de kinderen eens een make-over moesten krijgen. Likje verf op de muur, plankjes in de hoek, nieuwe Ikea kastjes naast het bed. Allemaal vrij eenvoudige klusjes. Mijn man zag de bui al hangen en riep meteen dat hij geen tijd had. Normaal gesproken zou het hele avontuur daar een vroegtijdige dood gestorven zijn, maar dit keer niet. Dit keer besloot ik dat ik het wel zelf kon regelen. Hoe moeilijk kan het zijn, toch? Zelf klussen in huis Het ging allemaal eigenlijk erg goed. Het eindresultaat zag […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock