Niets is leuker dan precies dat te doen wat je pubers niet willen dat je doet. Dat kan iets heel simpels zijn. Te veel of te weinig make up op doen, die lekker makkelijke laarzen aantrekken of een jas die nog onder het stro zit van de paarden
“Jezus mam, zo ga je toch niet een winkel in?”
Te lang wachten met je haar verven is ook zo’n dingetje. “Mam, je moet niet meer bukken hoor als je spullen uit het winkelwagentje haalt, ik zie je uitgroei!” Nu is dat laatste meer gênant voor mij overigens.
Het komt er dus meer op neer dat je kinderen jou eerder voor schut zetten dan andersom. Jongste flikte het een keertje, terwijl ze op een paard rondjes aan het rijden was en dus goed uitzicht op mijn kruin had, keihard door de manege te roepen ”Mam, je wordt harstikke grijs!” ( het was daar behoorlijk druk).
Hoe vaak heb ik niet een situatie moeten redden omdat ze er, op hele jonge leeftijd, van alles uitflapten? Heb ik uit moeten leggen, of er een draai aan moeten geven, dat “die mevrouw wel heel dik was maar ze misschien wel medicijnen slikte waardoor dat zo was”. Op drie jarige leeftijd is dat toch wel moeilijk te bevatten en knikten ze een beetje van “Het zal wel, maar ze is toch wel heel dik”.
Je probeert je kinderen onbevangen te laten zijn, zeker als ze zo klein zijn en tegelijkertijd toch ook over dingen na te laten denken. Wat niet meevalt op jonge leeftijd en vooral als ouders zijnde dit in goede banen te leiden. Eigenlijk is het ook wel heel leuk als kinderen er alles uitflappen, ongemakkelijk, maar wel grappig.
Tijd voor revanche!
Ik heb dus besloten om geen rekening te houden met hun gevoelens van schaamte. Hoezo moet ik je aan het eind van de straat afzetten zodat je vrienden me niet zien? Hoezo mag ik je geen kus geven en waarom, ECHT WAAROM, mag ik niet claxonneren als ik bij je wegrijd?
Ben ik echt zo erg, schaam je je zo voor mij?
Nou dan kan je het krijgen!
Dus zet ik ze af vlak voor hun vrienden. Plant een hele dikke kus op hun wang en rijd weg met het raampje open al roepend “Pas je goed op jezelf, lieverdje, ik hou van jou” met nog even een flinke toeter als toegift. Oh wat vinden ze dat verschrikkelijk. Of ik dat maar niet meer wil doen, ze schamen zich kapot.
Mijn ultieme wraak kwam toen oudste dochter Jasmijn haar project van school vergeten was en ik door haar gesommeerd werd dat te komen brengen. Want zo zijn ze dan ook weer wel. Je mag niet gezien worden, zeker niet gehoord maar ze willen wel op hun wenken bediend worden.
Dus ik in de auto, met project, richting school. Strikte orders gekregen. Ik moest daar en daar gaan staan, even appje sturen als ik er was en dan zou ze wel mijn kant op komen lopen.
Ja daaaaag, echt niet.
[ads/]Pas toen ik het schoolplein opliep stuurde ik haar een appje (hebben ze ook zo’n hekel aan als je op je mobiel zit, alsof ze zelf nooit anders doen.) Terwijl ze naar buiten liep zag Jasmijn me al staan, ik zag haar lichtelijk van kleur verschieten. Helaas voor haar liepen er nog best wel wat andere kinderen rond.
Wild zwaaide ik haar kant op “ Joehoe, Jasmijn” De blik die ze me toe wierp was dodelijk maar ik besloot deze te negeren. “ Hey lieverdje, hier is je project.”
Ik pakte haar stevig vast en gaf haar een flinke knuffel. “Jasmijn, doe niet zo afstandelijk, geef je moeder eens een zoen. Hier is je project en goed je best doen. Dag lieverdje”. Ik zorgde er natuurlijk voor dat iedereen me goed had verstaan.
Ik geloof niet dat ze ooit een grotere hekel aan me heeft gehad dan op dat moment. Na haar nog even nagezwaaid te hebben en iedereen vriendelijk te hebben toegeknikt, liep ik terug naar mijn auto, die uiteraard bijna op het schoolplein stond. Na een kleine toeter reed ik voldaan naar huis.
Ze was boos, heel boos maar het ergste was dat ze nadien aangesproken was door de conciërge, die het allemaal had zien gebeuren, met de woorden “ Goh, was dat je moeder? Leuk mens, ziet er goed uit!”
Dat was nog het ergste. De rest overleefde ze wel maar het idee dat haar moeder sjans had gehad met de conciërge ….. gruwelijk!
Nog meer leuks lezen?
Laten we meteen eerlijk zijn: we hebben allemaal onze sterke en minder sterke kanten. En dat ontdekken we allemaal vooral op school: in het ene vak blink je uit, het andere krijg je maar niet onder de knie. Dat heeft vaak ook met aanleg te maken. Maar met de juiste begeleiding is er veel mogelijk. Als jij je van jouw kant extra wil inzetten, kan iemand met veel kennis van dat vak jou heel veel extra bijbrengen. Daardoor ga je wel die voldoendes halen of zelfs je examen goed doorstaan. Als dat geen pure winst is? Waarom bijles Natuurkunde jou […] Je baby in de gaten houden, waar je ook bent? Een babyfoon met camera en app maakt het makkelijk. Maar met zoveel keuzes, hoe weet je welke echt goed is? Let op deze punten en voorkom een miskoop. Scherp beeld, ook in het donker Een korrelig beeld waarop je nauwelijks ziet of je baby slaapt of met z’n knuffel speelt? Nee, bedankt. Kies voor een babyfoon met HD- of zelfs Full HD-camera. Zo heb je altijd haarscherp beeld, ook ‘s nachts. Sommige modellen, zoals die van Nanit, gebruiken slimme nachtzichttechnologie, zodat je baby zelfs in het donker goed zichtbaar blijft. […] Tijdens de zwangerschap gebeurt er ongelooflijk veel in het lichaam, niet alleen bij de moeder maar ook bij de baby. Onderzoek toont aan dat omega-3 vetzuren, en specifiek DHA, een belangrijke rol spelen in de hersenontwikkeling van baby's. Maar hoe zorg je ervoor dat je voldoende binnenkrijgt, en waarom is dat juist nu zo belangrijk? De rol van omega-3 in de hersenontwikkeling Omega-3 vetzuren, en specifiek DHA, zijn van groot belang voor de hersenontwikkeling van baby's. DHA vormt ongeveer 20% van de lipiden in het brein en ondersteunt de groei en functie van hersencellen. Tijdens de laatste weken van de […]
Bijles natuurkunde – begrijp en beheers de stof met persoonlijke begeleiding
Babyfoon met camera en app kopen? Hier moet je op letten!
Onderzoek: Omega-3 tijdens zwangerschap ondersteunt hersenontwikkeling bij baby’s
Uitgelichte afbeelding: Shutterstock
