Je hebt van die dagen dat uren slijten in een speelkrijspaleis aanlokkelijker klinkt dan thuis blijven met de kinderen. Dagen waarin het veel regent, dagen waarin de gevoelstemperatuur -10 is en dagen dat je te moe bent om zelfs maar een gezelschapsspelletje te spelen. Iets dat trouwens vaak ook niet zo gezellig is. Op die dagen slaan de kinderen elkaar ook graag de hersenen in zolang ze thuis zijn, dus het huis ontvluchten klinkt als de beste optie.
Rust in het krijspaleis
Hoe gek het ook klinkt in een krijspaleis (je zou het vanwege de naam niet denken) heerst vaak een soort rust. De rust van blije kinderen en daardoor relaxte ouders. De rust van je laptop meenemen en daar meer werk kunnen verzetten dan thuis. De rust van zelf geen tosti’s maken en opstaan om drinken voor je kinderen in te schenken.
Klinkt eigenlijk best relax he? Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat mijn kinderen als we ergens anders zijn altijd vrij makkelijk zijn. Zeker als het uitjes zijn die ze leuk vinden: kinderboerderij, Efteling, krijspaleis, rondje fietsen met de hond. Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld, maar als zij denken dat zij de keuze hebben gemaakt zijn ze heel goed gehumeurd op de plek van bestemming. Goed voor hen, nog beter voor mij.
Andere ouders in het krijspaleis
Het is natuurlijk logisch dat bij krijspaleizen ook andere ouders zijn. Als ik niks te doen heb (werk af, Facebook al 30 keer bekeken en m’n kinderen zijn buiten zicht) ga ik vaak maar andere ouders zitten observeren. Meestal is dat heel saai, 80% zit te scrollen op z’n telefoon en de andere 20% is bezig met de kinderen. 10% daarvan is bezig met spelen met kinderen, 5% is bezig met kinderen eten en drinken geven en die andere 5% probeert hun kinderen op een of andere manier in bedwang te houden.
Eerlijk, die laatste 5% zijn mijn favoriet. Niet dat ik het zo goed doe, helemaal niet zelfs, maar zien hoe andere ouders het doen is gewoon leuk. Meestal gaat er best normaal aan toe; kind luistert niet, ouder wordt boos, kind gooit kont tegen de krib, ouder wordt nog bozer. Dan zijn er een paar keuzes die de ouder dan kan maken: de ouder stuurt het kind weg om te gaan spelen, de ouder zet het kind op een stoel weg gevolgd door een hele hoop bedreigingen of de ouder pakt het kind in de nekvel en vertrekt. De eerste is mijn favoriet, gewoon omdat ik vaak denk: ach, laat het kind lekker spelen en maak jezelf niet zo druk. Pak een boekje en ontspan!
Niet dezelfde opvoeding
Zo’n krijspaleis is eigenlijk de afspiegeling van de maatschappij qua opvoeding. Je ziet veel verschillende mensen, in verschillende vormen met verschillende opvoedmethodes. Waar ik vaak zoiets heb van: “let it goooooooo”, hebben andere ouders dat bijvoorbeeld helemaal niet. Dat is ook logisch, iedereen voedt anders op en overal ligt de grens anders. Waar andere ouders een half uur de tijd nemen om hun kind iets uit te leggen, gaat mijn geduld niet verder dan 10 minuten.
Dat anders zijn maakt ook niet uit, als je er zelf maar achterstaat. Ik begrijp dus ook dat sommige ouders kiezen voor hun kind boos op een stoel te zetten of in hun nekvel pakken om weg te gaan. Toch krijg ik altijd een soort van medelijden met de kinderen. Natuurlijk is het een momentopname en hebben deze kinderen het waarschijnlijk prima thuis, toch bekruipt me dat gevoel vaak. Sowieso snap ik niet dat ouders in het openbaar zo flippen, het is voor het kind niet leuk maar ik zou me als ouder ook echt schamen.
Ik probeer dus vaak ook gewoon rustig te blijven en praat (meestal) op zachte toon tegen ze. Wanneer een ouder dan ook helemaal losgaat tegen een kind en iedereen zijn hoofd omdraait moet ik mijn lach wel eens inhouden. Het is natuurlijk hartstikke sneu voor beide partijen maar het lijkt soms wel een voorstelling, vooral als alle hoofden tegelijk omdraaien en de blikken van andere ouders elkaar kruisen.
Absoluut niet perfect
Natuurlijk ben ik ook absoluut niet perfect en pak ik het vaak ook niet goed aan. Vaak als ik een ouder daarna nog spreek probeer ik diegene ook een beetje op te beuren: “Ach, dat hebben we allemaal weleens.” Ouders zoeken dan nog wel eens een excuus voor het gedrag van hun kind, zoals dat hij moe was, overprikkelt enzovoorts maar dat is wat mij betreft om het even. Kinderen kunnen soms gewoon irritante op je zenuwen werkende wezens zijn die geheel niet voor reden vatbaar zijn. Maar eigenlijk ging ik juist daarom naar een krijspaleis, kunnen ze lekker hun energie kwijt in het rennen in plaats van dat ze die energie steken in onmogelijk irritant doen.
En ik? Ik ontspan en geef af en toe mijn kinderen een dikke knuffel. Wat zijn ze hier toch heerlijk voor reden vatbaar.
Nog meer leuks lezen?
Hutspott.nl vernieuwt en kiest voor food, wonen en lifestyle
Hutspott.nl begint aan een nieuw hoofdstuk. De website neemt afscheid van haar oorspronkelijke focus op marketing en online media en ontwikkelt zich tot een inspirerend platform voor het hele gezin. De komende tijd wordt de website uitgebreid met nieuwe artikelen over food, wonen, tuinieren en lifestyle. Van snelle gezinsrecepten en slimme huishoudtips tot wooninspiratie en praktische ideeën voor huis en tuin: Hutspott.nl wil een dagelijkse bron van inspiratie worden. Om deze nieuwe koers vorm te geven is ook de redactie uitgebreid. De actieve moeders Sanne en Laura vormen het nieuwe redactieteam. Vanuit hun liefde voor koken, wonen en het gezinsleven […]
Gracieus.nl maakt comeback met dagelijkse wooninspiratie
Het Nederlandse woonplatform Gracieus.nl is terug. De website, die in 2022 al veel bezoekers trok met artikelen over interieur en decoratie, heeft een complete doorstart gemaakt en publiceert opnieuw dagelijks inspirerende wooncontent. Bezoekers vinden op Gracieus.nl praktische tips over kleuren in huis, interieurtrends, woondecoratie, meubels, opbergideeën en sfeervolle accessoires. Daarnaast verschijnen regelmatig koopgidsen en inspiratieartikelen voor iedereen die zijn woning gezelliger en stijlvoller wil inrichten. Met de vernieuwde opzet wil Gracieus.nl uitgroeien tot een toegankelijk inspiratieplatform voor iedereen die op zoek is naar praktische woonideeën en de laatste interieurtrends.
Montessori speelgoed: waardevol cadeau voor je kind van 1, 2 of 3 jaar
Als moeder van twee peuters (2 en 3,5 jaar) ken ik de overweldiging van de speelgoedwinkel maar al te goed. Tussen alle plastic geluiden en knipperende lichtjes, zocht ik naar speelgoed dat mijn kinderen écht zou helpen groeien. Niet alleen leuk voor een paar dagen, maar speelgoed dat bijdraagt aan hun ontwikkeling zonder dat het voelt als een saai lesje. Zo ontdekte ik Montessori speelgoed: spelen en leren tegelijk, op een natuurlijke manier die perfect aansluit bij hoe jonge kinderen de wereld ontdekken. Wat maakt Montessori speelgoed zo bijzonder? Montessori speelgoed is niet zomaar een trend. Het is gebaseerd op […]
Uitgelichte afbeelding: Shutterstock
