Een middagje krijspaleis voor moeders

Krijspaleis

Je hebt van die dagen dat uren slijten in een speelkrijspaleis aanlokkelijker klinkt dan thuis blijven met de kinderen. Dagen waarin het veel regent, dagen waarin de gevoelstemperatuur -10 is en dagen dat je te moe bent om zelfs maar een gezelschapsspelletje te spelen. Iets dat trouwens vaak ook niet zo gezellig is. Op die dagen slaan de kinderen elkaar ook graag de hersenen in zolang ze thuis zijn, dus het huis ontvluchten klinkt als de beste optie.

Rust in het krijspaleis

Hoe gek het ook klinkt in een krijspaleis (je zou het vanwege de naam niet denken) heerst vaak een soort rust. De rust van blije kinderen en daardoor relaxte ouders. De rust van je laptop meenemen en daar meer werk kunnen verzetten dan thuis. De rust van zelf geen tosti’s maken en opstaan om drinken voor je kinderen in te schenken.

Klinkt eigenlijk best relax he? Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat mijn kinderen als we ergens anders zijn altijd vrij makkelijk zijn. Zeker als het uitjes zijn die ze leuk vinden: kinderboerderij, Efteling, krijspaleis, rondje fietsen met de hond. Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld, maar als zij denken dat zij de keuze hebben gemaakt zijn ze heel goed gehumeurd op de plek van bestemming. Goed voor hen, nog beter voor mij.

Andere ouders in het krijspaleis

Het is natuurlijk logisch dat bij krijspaleizen ook andere ouders zijn. Als ik niks te doen heb (werk af, Facebook al 30 keer bekeken en m’n kinderen zijn buiten zicht) ga ik vaak maar andere ouders zitten observeren. Meestal is dat heel saai, 80% zit te scrollen op z’n telefoon en de andere 20% is bezig met de kinderen. 10% daarvan is bezig met spelen met kinderen, 5% is bezig met kinderen eten en drinken geven en die andere 5% probeert hun kinderen op een of andere manier in bedwang te houden.

Eerlijk, die laatste 5% zijn mijn favoriet. Niet dat ik het zo goed doe, helemaal niet zelfs, maar zien hoe andere ouders het doen is gewoon leuk. Meestal gaat er best normaal aan toe; kind luistert niet, ouder wordt boos, kind gooit kont tegen de krib, ouder wordt nog bozer. Dan zijn er een paar keuzes die de ouder dan kan maken: de ouder stuurt het kind weg om te gaan spelen, de ouder zet het kind op een stoel weg gevolgd door een hele hoop bedreigingen of de ouder pakt het kind in de nekvel en vertrekt. De eerste is mijn favoriet, gewoon omdat ik vaak denk: ach, laat het kind lekker spelen en maak jezelf niet zo druk. Pak een boekje en ontspan!

Niet dezelfde opvoeding

Zo’n krijspaleis is eigenlijk de afspiegeling van de maatschappij qua opvoeding. Je ziet veel verschillende mensen, in verschillende vormen met verschillende opvoedmethodes. Waar ik vaak zoiets heb van: “let it goooooooo”, hebben andere ouders dat bijvoorbeeld helemaal niet. Dat is ook logisch, iedereen voedt anders op en overal ligt de grens anders. Waar andere ouders een half uur de tijd nemen om hun kind iets uit te leggen, gaat mijn geduld niet verder dan 10 minuten.

Dat anders zijn maakt ook niet uit, als je er zelf maar achterstaat. Ik begrijp dus ook dat sommige ouders kiezen voor hun kind boos op een stoel te zetten of in hun nekvel pakken om weg te gaan. Toch krijg ik altijd een soort van medelijden met de kinderen. Natuurlijk is het een momentopname en hebben deze kinderen het waarschijnlijk prima thuis, toch  bekruipt me dat gevoel vaak. Sowieso snap ik niet dat ouders in het openbaar zo flippen, het is voor het kind niet leuk maar ik zou me als ouder ook echt schamen.

Ik probeer dus vaak ook gewoon rustig te blijven en praat (meestal) op zachte toon tegen ze. Wanneer een ouder dan ook helemaal losgaat tegen een kind en iedereen zijn hoofd omdraait moet ik mijn lach wel eens inhouden. Het is natuurlijk hartstikke sneu voor beide partijen maar het lijkt soms wel een voorstelling, vooral als alle hoofden tegelijk omdraaien en de blikken van andere ouders elkaar kruisen.

Absoluut niet perfect

Natuurlijk ben ik ook absoluut niet perfect en pak ik het vaak ook niet goed aan. Vaak als ik een ouder daarna nog spreek probeer ik diegene ook een beetje op te beuren: “Ach, dat hebben we allemaal weleens.” Ouders zoeken dan nog wel eens een excuus voor het gedrag van hun kind, zoals dat hij moe was, overprikkelt enzovoorts maar dat is wat mij betreft om het even. Kinderen kunnen soms gewoon irritante op je zenuwen werkende wezens zijn die geheel niet voor reden vatbaar zijn. Maar eigenlijk ging ik juist daarom naar een krijspaleis, kunnen ze lekker hun energie kwijt in het rennen in plaats van dat ze die energie steken in onmogelijk irritant doen.

En ik? Ik ontspan en geef af en toe mijn kinderen een dikke knuffel. Wat zijn ze hier toch heerlijk voor reden vatbaar.

Nog meer leuks lezen?

Afscheid nemen van je luiertas

Een paar dagen geleden was ik in het openbaar mijn luiertas aan het uitruimen. Ik zat met mijn vriendin te kijken bij de zwemles van de oudste en mijn jongste zat een beetje te jengelen. Ik ging in mijn tas op zoek naar de lolly die ik er vorige week nog had in gestopt (ja ik ben zo’n moeder die haar kinderen lolly’s geeft om ze stil te houden). In plaats van de lolly vond ik een Skylander, wat stukjes oude peperkoek (ieuw), gesmolten chocolade, een knuffeldier en de zwembril die mijn zoon nu dus niet op heeft. En heel […]

0 comments
Techniek Nintendo Labo

Nintendo Labo Voertuigen

Na het grote succes van de eerste set (welke ook genomineerd is voor Speelgoed van het jaar 2018) komt Nintendo Labo nu met een nieuwe serie: Nintendo Labo Voertuigenpakket. De introductie van Nintendo Labo – het DIY pakket waarmee je zelf accessoires voor de Nintendo Switch kunt maken – was een goede zet van Nintendo. Labo is een mooie mix tussen leuk speelgoed en nuttige leermiddelen. Je kunt je eigen kartonnen piano bouwen, je krijgt les over hoe bepaalde dingen technisch in elkaar zetten, je creativiteit wordt gestimuleerd én je kunt onwijs leuke computerspellen spelen met de dingen die je […]

0 comments
Bert en Ernie een stelletje

Bert en Ernie, wel of geen koppel? Wij vinden daar wat van!

Mijn favoriete tv koppel, Bert en Ernie, blijkt toch echt een stel te zijn! Komt niet echt als een verrassing. Ze kibbelen constant over alles, wonen samen, slapen in één kamer. Uuh, ja dat is wel duidelijk toch?! De oudste van 8 kijkt graag naar het Jeugdjournaal. Als hij op school in de klas het nieuws bespreekt, komt hij altijd thuis met grootse verhalen om mij mede te delen. Alsof ik zelf niet naar het NOS Journaal gekeken. Maar goed, hij wil nu graag een abonnement op Kidsweek. Dus ik heb mij gisteren verdiept in deze wekelijkse kinderkrant. Tot mijn […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock