Vakantie met autistische kinderen

Wij zijn al vroeg uit de veren en rijden met het gezin richting Eindhoven. Vandaag begint onze vakantie naar Italië. We hebben onze kinderen er goed op voorbereid en ze verheugen zich zelfs om op reis te gaan. Eenmaal aangekomen op het vliegveld is er toch enige stress en onrust voor de jongens.

De kleine lettertjes

Al het onbekende is tenslotte angstig! Hoe goed we de mannetjes ook hebben voorbereid, er gebeuren altijd onverwachte zaken. Zo moeten bij de douane alle koffers open en worden de flessen groter dan 100cc er uit gevist. Merijn begint te huilen: o mama ze gooien al onze spullen weg! Ik baal van mezelf. Had in nu maar beter opgelet en de kleine lettertjes gelezen!

Foute beslissing

Gelukkig kan ik het ventje enigszins geruststellen, maar dan moeten we ook nog uitvoerig gefouilleerd worden. Opnieuw roep ik dat het helemaal niet erg is maar juist spannend! Na de douane maar even uitrusten en wat lekkers drinken. De rij voor het instappen is lang dus wachten we gewoon tot het wat rustiger is geworden. Ook dat blijkt een foute beslissing. Als wij uiteindelijk instappen, blijken er geen vaste zitplaatsen te zijn en worden we als gezin verdeeld. Voor twee autistische ventjes die alles angstig vinden is dat wel heel erg!

Relax op vakantie

Terwijl we door verschillende stewardessen in onze stoelen worden gedrukt omdat ze willen vertrekken, huilen Pepijn en Merijn dikke tranen. Niemand om ons heen doet iets. Niemand biedt een plaats aan, niemand helpt mijn kinderen om rustig te worden! Ik ruk de gameboys uit de her en der verspreide koffers en ga tegen alle waarschuwingen in toch door het vliegtuig lopen om mijn kinderen rustig te krijgen. Uiteindelijk brengen de spelcomputer en de snoepjes rust en kan onze “relax” vakantie naar Italië beginnen!