Sorry, sorry, sorry…

Sorry

Ik ben me al een tijdje aan het verdiepen in de zin en de onzin van het woord ‘sorry’.  Mijns inziens het meest gebruikte woord aller tijden.

Sorry is zo’n woord waar je eens even bij stil moet staan, je kunt het uitspreken op vele manieren.  Spreek het eens langzaam uit. Komt het je bekend voor? Is dit niet de manier waarop je perfecte buurvrouw haar sorry tegen haar al net zo perfecte kinderen uitspreekt?

Je kunt sorry ook heel snauwerig uitspreken. Kijk, dat is de vrouw die vanmorgen  in de supermarkt met haar karretje tegen jouw schenen reed en je ook nog even vals aankeek terwijl ze je een sorry toesnauwde.

Zo heb je ook een zweverige manier om sorry te zeggen. Je kent ze vast wel, de antroposofische, geitenmelk drinkende moeder die haar sorry naar je uitzingt wanneer ze haar kind op woensdagmiddag aan jou meegeeft en zich verontschuldigt omdat haar kind echt geen ‘vieze E-nummer knakworstjes’ mag eten.

Of die met-sorry-strooiende-moeder, zij verontschuldigt zich al bij voorbaat voor de ongein die haar kind nog uit zal gaan halen.

Leg je oor eens te luister op het schoolplein, je hoort er de sorry’s zoemen: langzaam, snauwerig, zweverig of kwistig strooiend. Sorry wordt gehoord in alle toonaarden..

Binnen mijn vier-koppige-zonen-tellende-gezin gaat er regelmatig het een en ander mis. Regelmatig, nou ja, zeg maar gerust dagelijks of meerdere keren op een dag. Het is van groot belang om uit te vechten wie het snelst, het slimst of het stoerst is. Gestoeid wordt er ook. Woest, hard en met wilde kreten. Vier testosteron-bommetjes, vier honden die hun plaats in de roedel bevechten. Minstens zes keer bijt ik op mijn tong om niet te roepen: “Pas op dit gaat te hard”, of  “stop ermee straks heeft er iemand echt pijn.” Vijf minuten later is het gestoei ontaard in een oorlog en grijp ik alsnog in.

Sorry hoor, ik kan niet alles over mijn kant laten gaan.  En wanneer de strijden weer gestreden zijn, komt het bewust en verantwoord opvoeden om de hoek kijken. Na dertien jaar moederschap heb ik één ding geleerd: ga met jongens geen diep en ellenlang gesprek aan. Men dient het reflecteren op het gevecht kort en krachtig te houden. Drie keer ademhalen, elkaar in de ogen kijken,  de hand schudden en sorry zeggen.

Ik weet niet hoe dat bij jullie is maar in ons gezin hebben we verschillende types ‘sorry-zeggers’:

Zo hebben we de ‘snelle-sorry-zegger’. Nog voor ik uit de doeken heb kunnen doen waarom ik vind dat er een excuses moet komen, roept deze zoon al ‘sorry mam.’ Waarna ik hem nog eens streng toespreek: ‘Heb je nu daadwerkelijk gehoord wat ik zei?’ en hij me nogmaals met een glimlach toezingt: ‘sorry mam.’

In ons huis loopt ook een ‘met-de-tanden-op-elkaar-sorry-zegger’ rond. Eentje die zich echt wel bewust is van zijn begane misdaad maar het o zo lastig vindt om dat ene woord echt luid en duidelijk uit te spreken. Het is dat ik hem al wat langer ken dan vandaag, anders had ik zomaar kunnen denken dat hij me ‘knorrie’ noemt of ‘slorrie’.

En dan hebben we de ‘niet-sorry-zegger’, hij bijt nog liever het puntje van zijn tong af dan dat hij dat ene woord zou uitspreken. Ik moet zijn spijt in zijn daden zien: een plotseling opgeruimde slaapkamer of een reep chocolade.

Daartegenover staat onze ‘sorry-schreeuwer’, nog vol adrenaline van het gebeurde, woest en verdrietig tegelijkertijd, schreeuwt hij zijn excuses de kamer door. Ik weet dat onder die woestheid een gevoelige kinderziel huist. Gelukkig maar.

Naast mijn vier jongens staat gelukkig nog een man. Mijn echtgenoot die mij met raad en daad terzijde staat. Samen krijgen wij dit vierkoppige jongensgezin wel groot. Met vallen en opstaan, stoeien en sorry zeggen. Ooit zal ik het mannenbrein begrijpen, ooit…

De man des huizes heeft in de loop der jaren geleerd om alvorens iets te zeggen eerst goed na te denken. Sorry zeggen gaat hem redelijk goed af. Misschien heeft hij af en toe iets weg van onze ‘snelle-sorry-zegger’. Maar dat vergeef ik hem.

En ik? Ik weet niet welk type ‘sorry-zegger’ ik ben. Sorry, mijn welgemeende excuses daarvoor.

Nog meer leuks lezen?

zorgverzekering vergelijken 2021

Tips voor overstappen naar een andere zorgverzekering 2021

Zo aan het eind van het jaar worden we natuurlijk weer massaal doodgegooid met reclamespotjes van de verschillende zorgverzekeringen. Het is immers de tijd van het jaar om een mogelijke overstap te gaan maken. Als je van plan bent te gaan overstappen, is het wel goed dat je eens kijkt wat je allemaal nodig hebt qua zorg en bij welke aanbieder jij dus het beste wordt geholpen. Het is tijd voor een paar goede tips wat betreft het overstappen van je zorgverzekering en het uitkiezen van een aanvullend pakket! Zo kun jij ‘zorgverzekering afsluiten 2021‘ makkelijk en snel van je […]

De Sonos Move: het ideale kerstcadeau voor het hele gezin

Om ervoor te zorgen dat iedereen in ons gezin ongeveer evenveel cadeautjes krijgt, hou ik in mijn telefoon een lijstje bij van wat ik voor iedereen koop. Voor de oudste is dat zo geregeld, die weet namelijk al heel goed wat ze wil. Voor de jongste bedenk ik het zelf ook nog wel maar voor mijn vriend vind ik het vaak lastig om iets anders te verzinnen dan een mooi setje vrolijke sokken of een fles lekkere whisky. Wij zijn namelijk van die mensen die eigenlijk niet wachten met iets te kopen tot er een feestdag zich voordoet en zorgen […]

kerst met douglas

Maak Kerstmis 2020 alsnog heel feestelijk

Normaliter is de kerstperiode voor mij het moment bij uitstek om me eens flink op te tutten. Rond die periode heb ik veel optredens en word ik ook nog wel eens voor een kerstdiner of borrel gevraagd. En hoewel ik normaal niet veel verder kom dan een mascara’tje en een beetje lipgloss, wil ik met de feestdagen dan juist wel lekker uitpakken. Dit jaar valt er dan wel niet zoveel uit huis te gaan of op een podium te staan, maar natuurlijk moet je jezelf niet meteen laten verslonzen. Maak Kerstmis 2020 gewoon alsnog heel feestelijk. Een goed idee om […]

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock