Opmerkingen die je als tweelingmoeder dagelijks krijgt

tweelingmoeder

Als moeder van een tweeling heb je nogal wat bekijks. Overal waar je jouw kinderwagen naar binnen rijdt, draaien de hoofden om. Als je geluk hebt hoor je alleen wat geroezemoes, maar meestal kunnen vreemden het niet laten om een – vast en zeker aardig bedoelde – opmerking te maken. Ik deel de meest voorkomende:

“Een tweeling! Dan heb je het wel druk zeker?”

Met stip op nummer 1. Ja, ik heb het druk. Maar hebben niet alle moeders het druk, ongeacht of je nu één of meerdere kinderen hebt? Toen ik alleen nog maar mijn dochter had, vroeg ik me rond half 11 in de ochtend af wanneer ik kon douchen. Of wanneer ik onderhand kon gaan eten. Nu ben ik rond 7 uur ’s ochtends meestal al ‘up and running’. Dus dat gaat best goed. Behalve het ‘running’ gedeelte dan. Even zitten en lekker op mijn gemakje knuffelen met een klein baby’tje zit er helaas niet meer in.

Tijd vinden om te eten is ook een lastige opgave. Hoewel het vaak al klaar staat, blijkt het nog niet zo makkelijk om het ook  echt op te peuzelen. Ik wil in rust kunnen eten, dus moet eerst nog even naar een huilend kindje in bed. Waarom huilen baby’s eigenlijk altijd net wanneer je wilt eten?

Oh wacht, snel een sprintje trekken want er eet iemand uit de plantenbak. Of hij slaat met een pannetje uit mijn dochters keukentje op het hoofd van zijn broertje.

Shit, ik heb net bij het opruimen dat ene stukje papier/klei/whatever over het hoofd gezien en dat gaat nu een klein babymondje in. De lijst van onderbrekingen is eindeloos.

Tuurlijk zet ik ze ook vaak in de box op het moment dat ik even tijd voor een maaltijd wil nemen, maar daar gaat het gewoon door: haren trekken, over elkaar heen klimmen, speeltjes afpakken, knijpen. Of elkaar vastpakken en samen omvallen, ook leuk.

Het hoort er allemaal bij, zullen we maar zeggen. Maar liever niet wanneer ik net wil gaan eten. Ik heb de calorieën en energie tenslotte hard nodig met mijn drukke leven als tweelingmoeder.

“Je bent zeker wel geschrokken toen je hoorde dat je een tweeling kreeg?”

Een goeie tweede, want oh, wat heb ik deze vraag al vaak gesteld gekregen. Is dit trouwens een retorische vraag? Moet ik nog antwoord geven? Blijkbaar weet iedereen mijn reactie namelijk al. Tuurlijk zie je het niet aankomen en heb je wat tijd nodig om te wennen aan het idee, maar al snel is het de gewoonste zaak van de wereld en denk je niet meer na over die eerste reactie.

“Dat is vast heel zwaar?”

Vaak nog gevolgd door een uiting van respect of een “ik doe het je niet na.”

Soms moet ik mezelf inderdaad uit bed slepen. Maar dat soort dagen zijn eerder uitzondering dan regel. Het is zwaar, maar ook super gezellig. Als ik ’s ochtends het licht aan doe, lachen twee vrolijke mannetjes me tegemoet. Terwijl ik me daarna verder klaarmaak, gaat mijn dochter haar broertjes entertainen. Hoe leuk is het om twee jongens samen alles te zien ontdekken. Twee kleintjes die op je schoot klimmen of aan je been gaan hangen wanneer je een fles aan het maken bent. Twee koppies die om het hoekje kijken wanneer je even de gang in bent gelopen. Het is zwaar, maar ook zo’n feest!

“Zijn ze eeneiig of twee-eiig?”

Superlief natuurlijk wanneer mensen interesse tonen, dat vooropgesteld. Maar wordt deze vraag eigenlijk niet gewoon gesteld om maar gewoon een gesprek aan te knopen? Zou het mensen echt boeien of mijn jongens uit hetzelfde eitje komen of niet? Ach, wat maakt het ook uit. Ik ga het gesprek graag aan. Is weer eens wat anders dan de prinsessenpraat met mijn dochter en het baby gebrabbel.

Ze zijn overigens twee-eiig.

“Oh, er liggen er twee in!”

Klinkt gek, maar ik hoor deze opmerking vaker dan je zou denken. Mijn kinderwagen is een gevaarte; te groot en te lang. Die sleep ik niet voor één baby mee. Maar soms zien mensen het tweede zitje gewoon echt over het hoofd. Blijkbaar kan dat.

“Mijn buurvrouw/vriendin/nichtje heeft ook een tweeling.”

Oke, leuk… Fijne dag nog he!

Nog meer leuks lezen?

Tweede zondag van januari: nationale vakantieboekdag

De tweede zondag van januari – op de 12e dit jaar – is al jaren dé dag waarop we en masse onze vakantiereis boeken. Maar: zit jij in 2020 met een mojito in je hand op een strand in Cuba of hobbelend op een kameel door de woestijn van Jordanië?  Riksja Travel, dé reisorganisatie voor verre reizen, zet de reistrends voor 2020 op een rij*. Nederlanders reizen graag, gaan gemiddeld 2,4 keer per jaar op vakantie (bron: CBS 2019), zijn ongeveer 19 dagen per jaar op reis en hebben daar een steeds groter deel van ons salarisstrookje voor over. Want gaven we […]

0 comments
Tony Chocolonely

Mijn Second Love Geile Tony

Razendsnel schuif ik Tony achter mijn laptop. Het is ochtend. Zeven uur pas. En middelste zoon daalt slaperig de trap af. Hij mag onder geen beding zien wat ik doe. Ik – Ik bedoel: WIJ zijn namelijk gestopt met suiker. Suiker is giftig, vertelde dr. Robert bij RTL late Night. En niet een beetje. Van roken krijg je longkanker. Van suiker krijg je andere kankers én diabetes. Zo eenvoudig is dat. En, dat wil ik voorkomen. Terwijl ik een gezond ontbijtje fix voor de kinderen (fruit, spelt, ei, mám-hoezo-moet-ik-tomaatjes-mee-naar-school) fluistert Tony C. zachtjes mijn naam. ‘Hee, pssst, lekker ding, wat sta […]

0 comments
Krijspaleis

Een middagje krijspaleis voor moeders

Je hebt van die dagen dat uren slijten in een speelkrijspaleis aanlokkelijker klinkt dan thuis blijven met de kinderen. Dagen waarin het veel regent, dagen waarin de gevoelstemperatuur -10 is en dagen dat je te moe bent om zelfs maar een gezelschapsspelletje te spelen. Iets dat trouwens vaak ook niet zo gezellig is. Op die dagen slaan de kinderen elkaar ook graag de hersenen in zolang ze thuis zijn, dus het huis ontvluchten klinkt als de beste optie. Rust in het krijspaleis Hoe gek het ook klinkt in een krijspaleis (je zou het vanwege de naam niet denken) heerst vaak […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock