Mama, ik heb extacy gebruikt…

“Mama, ik heb Extacy gebruikt en ik ben zo blij dat ik het tegen je kan zeggen!” Mijn 18- jarige dochter (op kamers in Amsterdam, HBO opleiding) staat na Koninginnenacht om 8 uur ’s ochtends voor mijn neus. Ik ben net wakker en zij komt net thuis.  Wat doe ik nu?

Ik weet al dat er regelmatig een jointje wordt gerookt en met alcohol kan ze ook goed overweg. Wat doe je als ouder op zo’n moment? Ik had al de dubieuze eer dat ik ‘de enige ouder van al mijn vrienden’ was, die wist dat kindlief blowt. Als ik heel afkeurend ga reageren, zegt ze het de volgende keer misschien niet meer. Ik ben toch altijd geneigd om voor de communicatie te kiezen. Als ze erover praat, heb ik het idee dat ik er nog grip op heb. Dan kan ik nog mijn standpunten ‘alles met mate’ of ‘chemische drugs zijn heel slecht voor je’ verkondigen. En heb ik het (terechte of onterechte?) idee ‘als ik het weet, zal het wel niet zo erg zijn’.

Ik vind het belangrijk wat ze verder met haar leven doet. Gaat het goed op school? Ja. Veel sporten? Ja. Actief en leuk? Ja. Dan zal het allemaal wel niet zo erg zijn. Misschien ben ik ook wel enigszins bevooroordeeld; mijn eigen verleden is ook niet geheel onbesproken. En toch ben ik goed terechtgekomen. Ik hou mezelf voor dat het een fase is waar ze doorheen moeten.

Of hou ik mezelf voor de gek? Ik hoor graag jullie mening. En dan is er nog het vraagstuk; vertel ik dit aan de vader, van wie je weet dat hij minder begripvol gaat reageren? Maakt het nog wat uit of je getrouwd of gescheiden bent? Ik ben gescheiden, en heel eerlijk, ik heb het hem niet verteld.