Het lakse-moeder-syndroom: wie heeft er geen last van?

Lakse moeder

Ik ben geen tijgermama of helikoptermama, en hoewel ik een makkelijke houding heb ten opzichte van veel dingen, zou ik mezelf ook geen Laissez-faire-ouder noemen.

Ik zit er een beetje tussen in.

Althans dat probeer ik.

Ik zou mezelf typeren als een Lakse Mama. Ik laat mijn kinderen op de bank springen en binnenshuis met een voetbal spelen. Ze mogen van me vloeken (mits het niet gemeen is) en ik neem het niet zo nauw met schermtijd. Gezien mijn voorliefde voor chocolade en koolhydraten, ligt er altijd een oneindige voorraad junkfood in de kast.

En mijn huis is best een fijne plek om te zijn… nou ja, meestal dan.

Want je kunt er op gaan zitten wachten, mijn normaal zo lieve kinderen veranderen door mijn lakse houding regelmatig in kleine dictators die zeuren omdat ze geen ijs meer krijgen vlak voor het eten en vinden dat 5 uur Nintendo Swift niet lang genoeg is. Ze worden brutaal en irritant en zijn gewoon niet meer leuk om in de buurt te hebben. Dit gaat zo ver dat mijn mijn en ik elkaar soms aankijken met een geërgerde die zegt “van wie zijn die monsters eigenlijk?”

Op dat soort momenten realiseer ik me dat ik het te ver heb laten komen met mijn lakse houding. Ik ben een complete voetveeg van een loedermoeder geworden.

Regelmatige bedtijden veranderen in flexibele bedtijden totdat ze helemaal geen bedtijd hebben. Af en toe, een bescheiden snack na het avondeten wordt een compleet snoepfestijn. En mijn te ver doorgeschoten laissez-faire-houding over dingen als vloeken en schermtijd zal mijn kinderen uiteindelijk doen veranderen in brutale a-sociale zombies.

Maar, ondanks wat je nu misschien denk: dit is niet omdat ik lui ben. Je kunt me een heleboel dingen noemen, maar lui is niet op mij van toepassing. Mijn lakse moeder syndroom is niet te wijten aan gebrek aan betrokkenheid, liefde of aandacht voor mijn kinderen. Het is vaak gewoon een ongelukkige samenkomst van omstandigheden. Zo kan het gebeuren dat ik een leuk stuk aan het schrijven ben voor Moeders.nu en de kinderen daardoor zomaar weer een paar uur voor de televisie liggen. Of ik kan het zo druk hebben dat ik uit stress dagen achter elkaar KitKats aan het snaaien ben en ik deze niet hypocriet in de trapkast ga staan eten.

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben prima in staat om streng op te treden als het erop aan komt. Maar de tough-love komt meestal pas te voorschijn als het lakse alter ego in me alle controle heeft verloren en mijn kinderen zich achter de KitKats en zakken Dorito’s verschuilen tijdens het kijken naar King Kong om 22:30 uur op een doordeweekse avond.

Grapje hoor, soort van…

Hoewel mijn lakse manier niet altijd een goed idee is, en ik vaak verlang naar een decadent leven waar de bedtijden strikt worden opgevolgd, de Switch achter slot en grendel blijft en er geen junkfood in de kasten ligt, ben ik trots op mijn manier van opvoeden.  Als lakse moeder ben ik gewoon een lieve, flexibele moeder die soms de teugels een beetje laat vieren want, laten we eerlijk zijn, dat is zoveel leuker.

Ik zadel mijn kinderen niet op met een of ander trauma en ze ondervinden er geen onherstelbare schade van, al denkt mijn schoonmoeder en de tandarts daar het hare van.

Nog meer leuks lezen?

ongeassisteerde bevalling

Moeder laat live de ongeassisteerde bevalling van haar zoontje zien [let op: kan als schokkend ervaren worden]

Ik moet er zelf niet aan denken om mijn veilige, steriele, ziekenhuisbevalling te live-streamen op youtube. Maar Sarah vindt het niet erg. Ze is een voorstander van natuurlijke geboorten en wil dat meer mensen de methode waarderen. Zij was live tijdens haar bevalling in haar achtertuin. Niet zomaar een bevalling, nee, ze deed het helemaal alleen! Zonder hulp, gewoon staan, persen en plop, daar was haar zoontje. Haar live stream had meer dan 1,4 miljoen kijkers. In de 27-minuten durende video, bevalt Sara in de achtertuin, naast het speelhuisje, volledig zonder hulp van haar zoontje. Zelfs haar man Tim was […]

0 comments
baby roadtrip

Baby’s eerste vakantie: behoort een roadtrip tot de mogelijkheden?

Het was misschien wel je favoriete manier van vakantie vieren: de auto volladen en op de bonnefooi wel zien waar je uitkomt. Waar het leuk is blijf je, anders rijd je door naar de volgende plek. Heerlijk, die vrijheid die een roadtrip met zich meebrengt. Maar is dit ook mogelijk met een baby? Sowieso moet je twee keer zoveel spullen meeslepen, en is het niet veel prettiger voor jezelf en je kind om één bestemming te hebben die je voor de komende paar weken ‘thuis’ kunt noemen? Hoewel het wat meer voorbereidingen vergt, is roadtrippen met een kleintje wel degelijk […]

0 comments
bromfietsverzekering

En dan wil je kind een brommer…

Het leek gisteren toen ik mijn zoontje zonder zijwieltjes leerde fietsen. En vandaag kwam hij thuis met de boodschap dat hij een brommer ging kopen. Dat was wel even slikken. Maar, ach, ik had zelf ook een brommer op die leeftijd en hij was geslaagd voor de middelbare school dus ik ging akkoord. Eerst nog even zijn bromfietsrijbewijs halen. Ik beloofde dat ik deze zou betalen. Hij deed er drie keer over, maar ik had nou eenmaal gezegd dat ik zou dokken en dus hield ik me eraan. Het rijbewijs kwam er, nu de brommer nog. Blauw of geel Er […]

0 comments

Afbeelding rommelige kinderen: Door Anna Kraynova/Shutterstock

Winactie: Mini Chou Chou Birdies

Je bent ze vast wel tegengekomen de afgelopen weken: de Mini Chou Chou Birdies. Die schattige kleine poppetjes van Zapf Creation met ieder hun eigen vogeltje. ...