Een lesje loslaten voor moeders

loslaten

Wat zou het leven makkelijk zijn als mijn dochter eens zou gaan lopen, dacht ik. Tot ik afgelopen week met mijn, inmiddels rondwaggelende, dochter naar de schoenenwinkel ging en ontdekte dat niet lopen ook voordelen had. Mijn dochter besloot een spelletje ‘ik ren weg als mama me roept’ te doen. Ik zag haar om de hoek verdwijnen en had de neiging er direct achter aan te rennen. Tot ik me bedacht dat dit zo’n moment van loslaten was. Er was geen gevaar, we hadden geen haast en mijn dochter stond waarschijnlijk om het hoekje te wachten. Dus wachtte ik onrustig af en inderdaad mijn dochter kwam heel snel de hoek weer om en begon hard te lachen. Weer een lesje loslaten voor moeder, er zullen er nog wel meer volgen vrees ik.

Tegenstrijdig

Loslaten levert heel tegenstrijdige gevoelens op voor een moeder. Aan de ene kant ben je hartstikke trots op wat je kind kan. Aan de andere kant voel je je verdrietig dat hij je steeds een beetje minder nodig heeft. Daarnaast kun je je zorgen maken over wat er kan gebeuren als je je kind loslaat.

Lees verder na deze korte onderbreking

Nieuwe Rage: Squishies

 Ken jij squishy speelgoed al? Dit zijn kleine speeltjes gemaakt van schuim waar je mee kunt friemelen en in kunt knijpen, een soort stressbal. Als je ze inknijpt vormen ze heel langzaam weer terug naar hun vorm, dit heet slow rising.

Bestel nu: 5 squishies voor €12,99

Moeilijk

Naast de tegenstrijdige gevoelens voor jou als moeder zijn er nog wel een aantal redenen te bedenken om je kind niet los te laten. Zo is het vaak makkelijker of sneller als jij het doet voor je kind. Denk hierbij aan boterhammen smeren, veters strikken of tanden poetsen. Daarnaast is het voor een moeder heel moeilijk om je kind te zien worstelen en misschien zelfs wel mislukken. Je wilt je kind teleurstelling, frustratie en pijn besparen en ach, lekker snel de deur uit in de ochtend is ook wel fijn.

Noodzaak

Toch is het goed om je kind wel los te laten en de kans te geven zijn eigen fouten te maken. Natuurlijk in kleine, veilige stapjes die passen bij de leeftijd en het verantwoordelijkheidsgevoel van je kind en bij jouw stressbestendigheid. Maar uiteindelijk is het jouw taak als moeder om je kind te coachen naar een leven waarin hij of zij zelfstandig kan functioneren. Je moet er toch niet aan denken dat je kind op zijn dertigste nog komt vragen welke spijkerbroek hij moet kopen! Daarnaast, hoe fijn zou het zijn als je kind gewoon zélf zijn eigen kleren kan strijken?

Lijntje

Zie de relatie tussen jou en je kind als een lijntje. Het lijntje tussen jou en je kind wordt steeds een beetje langer, maar is ook zo weer korter te maken als het nodig is. Zo kun je je kind de vrijheid geven om los rond te lopen op straat, maar als hij dan niet goed luistert moet hij weer een hand geven. Zo leert je kind eigen verantwoordelijkheid en leert hij dat zijn keuzes gevolgen kunnen hebben. Als je echt zo’n kind hebt dat een fysiek lijntje nodig heeft, dan kun je hem altijd nog een riempje aandoen.

Zelf proberen

Het is verstandig je kind niet altijd direct advies te geven of te helpen. Mijn dochter loopt met haar poppenwagen steeds vast tegen meubels. Als ik haar iedere keer ga helpen zal ze niet snel leren hoe ze weg kan sturen zodat ze verder kan lopen (en kan ik nooit die Netflixserie afkijken). Ik laat haar dus gewoon zelf proberen en als ze echt boos dreigt te worden kan ik haar laten zien hoe ze het moet doen. Nu is dit natuurlijk een simpel voorbeeld, maar eigenlijk kan je dit op elke situatie toepassen. Als kinderen ouder worden speelt er naast het feit dat ze het zelf moeten leren nog iets mee. Je kind zal namelijk minder makkelijk iets aannemen van je en misschien juist het tegenovergestelde proberen. Dan kan het gebeuren dat jij een makkelijke oplossing geeft en je kind dwars juist de moeilijke manier probeert.

Vallen en opstaan

Helaas gaat het hele leven met vallen en opstaan. Voor mijn dochter die net leert lopen soms heel letterlijk en daar leert ze van. Ik kan proberen te zorgen dat ze nooit valt, maar dan leert ze ook niet wat ze wel kan doen en wat niet. Zo gaat het ook met oudere kinderen. Natuurlijk mag je grenzen stellen en moet je gevaarlijke situaties zien te vermijden (bloed gaat héél moeilijk uit de kleren namelijk), maar probeer reëel te kijken of het echt gevaarlijk is of niet. Als het niet echt gevaarlijk is, probeer je kind dan even te laten gaan en kijk eens of hij het zelf oplost.

Balans

Mooi geschreven zo allemaal en de theorie snapt iedereen, maar als moeder voelt het soms echt niet zo. Probeer voor jezelf een balans te vinden in wat jij prettig vindt en wat je kind wil of kan. Als je echt het idee hebt je kinderen niet los te kunnen laten is het misschien goed om hulp te zoeken (of je blijft lekker hangen op de Loedermoeder  Facebookpagina), maar het is echt niet erg als jij een keer de boterham van je kind smeert omdat je nu even geen zin hebt in rommel.