Adoptie van een ‘special need’ kindje

Als je besluit om een kindje te adopteren, dan zijn er een aantal keuzes waarvoor je komt te staan. Bijvoorbeeld het land, een jongen of een meisje of één of meerdere kinderen. Daarnaast is er ook de mogelijkheid om een ‘special need’ kindje te adopteren. Dit zijn kinderen met een beperking of een ziekte. Ook deze kinderen willen in een gezin opgroeien, waar er van hun gehouden wordt, voor hun gezorgd wordt en de mogelijkheden geboden worden om zich te ontwikkelen. Voor aspirant adoptieouders is het vaak een moeilijke keuze: kunnen wij een ‘special need’ kindje die mogelijkheden bieden, die we ook aan een eigen kind of aan gezond adoptie kindje zouden bieden.

Wat is een ‘special need’ kindje?

‘Special need’ kinderen zijn geen kinderen, die zwaar lichamelijk gehandicapt zijn of een verstandelijke beperking hebben. In de wet is vastgelegd, dat een adoptiekind later in staat moet zijn een zelfstandig leven te kunnen opbouwen. Een kind met een verstandelijke beperking komt niet in aanmerking voor adoptie.

Het zijn kinderen, die tijdens de zwangerschap zijn blootgesteld aan overmatig alcohol of drugs gebruik van de moeder, ondervoeding van de moeder en dergelijke, waarvan ze problemen ondervinden.

Er zijn ook kinderen, die na één of meerdere behandelingen of operaties van hun klachten afgeholpen kunnen worden. Hierbij kun je denken aan een hartafwijking, oog- of oor problemen, klompvoetjes, hazenlip en open gehemelte. Verder zijn er adoptiekinderen met een niet te opereren aandoening. Te denken valt dan aan littekens op het lichaam (bijvoorbeeld brandwonden), allergieën of spasmen. Slechtziendheid, slechthorend, doof aan één oor of blind aan één oog vallen ook onder de niet-operabele aandoeningen.

Waarom kies je voor een ‘special need’ kind?

De laatste jaren worden er steeds minder kinderen ter adoptie afgestaan en ook de wachtlijsten en wachttijden in Nederland worden groter en langer. Het aanbod van adoptiekinderen verschuift van jonge, gezonde kinderen naar oudere en kinderen met een medische achtergrond.

Aspirant adoptieouders denken heel goed na voordat ze besluiten om een ‘special need’ kindje te adopteren. Sommige hebben zelf een lichte beperking of hebben er tijdens hun werk of in familie of vriendenkring mee te maken. Er zijn ook ouders die een kindje willen helpen, omdat in het land van herkomst vaak geen tijd of geld is om zo’n kindje goed te verzorgen of te laten opereren. Kinderen met een beperking hebben in hun eigen land weinig kans op een goede opleiding en dus ook geen uitzicht op werk. Hier in Nederland heeft iedereen recht op zorg en onderwijs.

Aan welke eisen moet je voldoen als ouders?

Als aspirant adoptieouders aangeven eventueel een ‘special need’ kindje te willen adopteren, zal dit tijdens het gezinsonderzoek uitvoerig aan de orde komen. Men moet de beslissing zorgvuldig nemen en niet omdat de adoptie dan misschien sneller gaat. Er wordt gekeken naar instelling van de ouders, maar ook de naaste familie en vrienden. Staan zij ook positief tegenover deze adoptie. Verder is het belangrijk dat de aandacht voor de eventuele andere kinderen in het gezin niet in het gedrang komt. De zorg voor een ‘special need’ kindje vraagt veel van de ouders. Men moet rekening houden met bezoeken aan dokters en/of ziekenhuis, reistijd en de zorg voor de andere leden van het gezin. Het zijn niet alleen deze bezoeken, vaak moet er ook thuis geoefend worden. Bij operaties komt ook nog de onzekerheid over de uitkomst aan de orde. De belangrijkste eis is dat je je praktische en emotionele mogelijkheden weet. Weten wat je wel of niet aan kunt, rekening houdend met werk, gezin en familie.

Het is mogelijk om je te oriënteren op de mogelijke medische beperkingen en de behandeling ervan. Sommige vergunninghouders (vergunninghouders zijn de organisaties die een vergunning hebben van het ministerie van Veiligheid en Justitie om te bemiddelen bij interlandelijke adoptie) hebben op hun website een lijst samengesteld. Praat met zoveel mogelijk mensen (adoptieouders, huisarts, familie), zodat je een weloverwogen beslissing kan maken. Als je besloten hebt, dan kun je dit kenbaar maken aan de vergunninghouder. Vertel of je wel of niet een ‘special need’ kindje wilt adopteren en zo ja, welke beperkingen wel of niet.