Wat een pubermoeder denkt…

pubermoeder

Of ik gek in m’n hoofd geworden ben en of ik soms meeding naar een eerste plaats op de ranglijst ‘strengste moeders aller tijden’? Je staat tegenover me je schreeuwt al je woede over me uit.

Als ik mijn ogen dicht doe zie ik je voor me: een lief, schattig en aanhankelijk driejarig jongetje dat vol verwondering zijn blauwe oogjes naar me opslaat en zegt: “Mama, jij bent de liefste.”

Ik zie kleine snorhaartjes op je bovenlip en mijn oog valt op het puistje precies op het puntje van je neus.

Wat kon je heerlijk kletsen terwijl je speelde en wat hield je ervan als we lekker op de fiets naar oma gingen.

Of ik wel weet dat echt niemand van je klas zulke strenge ouders heeft. En of ik wel weet dat echt iedereen zijn mobiel mee naar boven mag nemen. Holbewoners zijn we, middeleeuwse, achtergebleven ouders.

Weet je nog dat je altijd zo genoot wanneer we samen een eitje bakten, jij mocht het eitje tikken, ik viste de schilletjes uit de pan.

Of ik een goede reden kan noemen waarom je om tien uur ’s avonds niet meer over straat mag zwalken me je vrienden, een goede reden. Ik hoor hoe je stem af en toe overslaat, je krijgt de baard in de keel.

Wat was je welkom in ons leven, jij ons eerste kind, onze oudste zoon. Met jouw komst werd mijn moeder-zijn geboren.

Of ik niet door heb dat ik de meest zeurende moeder van de hele planeet ben. En of het niet heel vermoeiend is om altijd maar iets te zeuren te hebben vraag je je af.

“Ik blijf voor altijd bij jou wonen mama, ook als ik heel groot geworden ben”, zei je terwijl je je nog dichter tegen me aan drukte.

Dertien ben je nu, onze eerste puberzoon. Je bent geen kind meer maar ook nog geen man. Je bungelt ergens tussen wal en schip.

Achtendertig ben ik en voor het eerst een pubermoeder.

Kan iemand mij vertellen waarom er juist in deze fase geen consultatiebureau bestaat? Ik zou er meteen naartoe rennen en al mijn vragen droppen bij de alleswetende verpleegkundige. Tenslotte wist zij dertien jaar geleden ook precies wat mijn pasgeboren baby nodig had. Ik vertrouwde volledig op haar kundigheid en ik deed precies wat zij me voorschreef: hij mag nu diksap en begin maar voorzichtig met brood. Het lijkt me heerlijk, ik drop al mijn vragen bij haar, zij geeft mij duidelijke richtlijnen ‘hoe om te gaan met een puber’, ze geeft me antwoord op al mijn vragen en ik ga vol vertrouwen huiswaarts.

Je trainster belt, je bent gevallen tijdens de training en het ziet er niet goed uit. Als ik bij je kom, lig je op de grond, je houdt je groot maar ik zie dat je ontzettend veel pijn hebt. De ambulance komt je halen, je moet naar het ziekenhuis. “Mam, blijf je bij me”, vraag je.  Natuurlijk blijf ik bij jou. Je bijt op je lip als de ambulancebroeders een infuus aansluiten en je voorzichtig op een brancard tillen. Op de spoedeisende hulp wordt je verder onderzocht, ze moeten je omdraaien om foto’s te kunnen maken. Je schreeuwt het uit van de pijn. Ik mag je hand vasthouden en ik streel je haar. “Mam, echt niet weggaan”, zeg je. Je hebt je heup gebroken en je moet geopereerd worden. Ik zie dat je bang bent, ergens ver weg, glinsteren tranen in je ogen. “Huil maar” zeg ik… Mijn grote, kleine puberzoon.

Nu ben je thuis en het herstel gaat lang duren. Je bent een gekooid dier. Bewegen wil je, sporten en op pad met je vrienden. De rolstoel is je vijand en de fysiotherapeute is misschien wel je allergrootste vijand, zij vertelt je keer op keer dat je niet over grenzen moet gaan want dat belemmert je herstel. Ik zie hoe je worstelt met de situatie die we niet kunnen veranderen. Je leeft op wanneer je vrienden langskomen en je meenemen naar buiten. Heel even sluit je dan vriendschap met je rolstoel. Heel even..

En ik? Ik ben je taxichauffeuse, je serveerster  en je verpleegkundige.

Of ik wel weet dat ik de meest zeurende moeder aller tijden ben. En of ik wel in de gaten heb dat ik hele dagen alleen maar: “pas op” en “niet doen” roep…

Ik weet het, je bent en blijft tenslotte mijn kind. En alsjeblieft pas op, je krabt je puistje open!

Nog meer leuks lezen?

Sinterklaas vieren met een klein budget, 4 handige tips

Door de stijgende energieprijzen en de inflatie moeten veel van ons het wat zuiniger aandoen. Maar nu de Sint weer in het land is verheugen de kleintjes zich natuurlijk al op pakjesavond. Gelukkig kun je ook met een kleiner budget gewoon een leuk Sinterklaasfeest vieren met de kids. We geven je vier handige tips. Tip 1. Koop tweedehands spullen Het zal de kleintjes waarschijnlijk niet veel uitmaken en tweedehands spullen zijn vaak net zo goed als nieuwe. Daarnaast zijn ze vaak een stuk goedkoper doordat je goede deals kunt sluiten. Op Marktplaats, rommelmarkten en in kringloopwinkels vind je vaak leuke […]

Speelgoed opruimen

Speelgoed opruimen

Ook jouw kinderen vinden het fijner als hun speel- of slaapkamer is opgeruimd. Dat geeft rust om te kunnen spelen en maakt ruimte voor nieuw speelgoed. Veel ouders zeggen dat door een grote opruiming te houden hun kinderen weer ontdekken wat ze echt leuk vinden om mee te spelen en zien ze wat ze ook alweer allemaal hebben. Dat helpt bij het maken van de beste verlanglijstjes en zorgt zodoende voor de blijste gezichten op Pakjesavond of tijdens de Kerstdagen. Toch doen ze dat nauwelijks. Speelgoed opruimweken Nederlandse ouders en kinderen besteden maximaal tien minuten per dag aan het opruimen […]

sinterklaas spelletjes

Sint en Piet laten komen thuis

De eerste keer dat de Sint thuis kwam, trok mijn oudste zoon hem aan de baard, de jongste huilde en de middelste kroop knus op zijn schoot. Mijn dochter die niet meer geloofde, stond met een verongelijkt gezicht toe te kijken, omdat ze erg verontwaardigd was over het gedrag van haar broers. Sint, geschrokken dat hij aan zijn baard werd getrokken, was sacherijnig en Piet stond wat verloren te rinkelen met zijn belletjes die zo leuk op zijn pak waren genaaid. Het was een regelrechte ramp. Gelukkig bleef Sint maar een kwartier, waarin hij er niet aan toe kwam om […]

0 comments

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock