Wat een pubermoeder denkt…

pubermoeder

Of ik gek in m’n hoofd geworden ben en of ik soms meeding naar een eerste plaats op de ranglijst ‘strengste moeders aller tijden’? Je staat tegenover me je schreeuwt al je woede over me uit.

Als ik mijn ogen dicht doe zie ik je voor me: een lief, schattig en aanhankelijk driejarig jongetje dat vol verwondering zijn blauwe oogjes naar me opslaat en zegt: “Mama, jij bent de liefste.”

Ik zie kleine snorhaartjes op je bovenlip en mijn oog valt op het puistje precies op het puntje van je neus.

Wat kon je heerlijk kletsen terwijl je speelde en wat hield je ervan als we lekker op de fiets naar oma gingen.

Of ik wel weet dat echt niemand van je klas zulke strenge ouders heeft. En of ik wel weet dat echt iedereen zijn mobiel mee naar boven mag nemen. Holbewoners zijn we, middeleeuwse, achtergebleven ouders.

Weet je nog dat je altijd zo genoot wanneer we samen een eitje bakten, jij mocht het eitje tikken, ik viste de schilletjes uit de pan.

Of ik een goede reden kan noemen waarom je om tien uur ’s avonds niet meer over straat mag zwalken me je vrienden, een goede reden. Ik hoor hoe je stem af en toe overslaat, je krijgt de baard in de keel.

Wat was je welkom in ons leven, jij ons eerste kind, onze oudste zoon. Met jouw komst werd mijn moeder-zijn geboren.

Of ik niet door heb dat ik de meest zeurende moeder van de hele planeet ben. En of het niet heel vermoeiend is om altijd maar iets te zeuren te hebben vraag je je af.

“Ik blijf voor altijd bij jou wonen mama, ook als ik heel groot geworden ben”, zei je terwijl je je nog dichter tegen me aan drukte.

Dertien ben je nu, onze eerste puberzoon. Je bent geen kind meer maar ook nog geen man. Je bungelt ergens tussen wal en schip.

Achtendertig ben ik en voor het eerst een pubermoeder.

Kan iemand mij vertellen waarom er juist in deze fase geen consultatiebureau bestaat? Ik zou er meteen naartoe rennen en al mijn vragen droppen bij de alleswetende verpleegkundige. Tenslotte wist zij dertien jaar geleden ook precies wat mijn pasgeboren baby nodig had. Ik vertrouwde volledig op haar kundigheid en ik deed precies wat zij me voorschreef: hij mag nu diksap en begin maar voorzichtig met brood. Het lijkt me heerlijk, ik drop al mijn vragen bij haar, zij geeft mij duidelijke richtlijnen ‘hoe om te gaan met een puber’, ze geeft me antwoord op al mijn vragen en ik ga vol vertrouwen huiswaarts.

Je trainster belt, je bent gevallen tijdens de training en het ziet er niet goed uit. Als ik bij je kom, lig je op de grond, je houdt je groot maar ik zie dat je ontzettend veel pijn hebt. De ambulance komt je halen, je moet naar het ziekenhuis. “Mam, blijf je bij me”, vraag je.  Natuurlijk blijf ik bij jou. Je bijt op je lip als de ambulancebroeders een infuus aansluiten en je voorzichtig op een brancard tillen. Op de spoedeisende hulp wordt je verder onderzocht, ze moeten je omdraaien om foto’s te kunnen maken. Je schreeuwt het uit van de pijn. Ik mag je hand vasthouden en ik streel je haar. “Mam, echt niet weggaan”, zeg je. Je hebt je heup gebroken en je moet geopereerd worden. Ik zie dat je bang bent, ergens ver weg, glinsteren tranen in je ogen. “Huil maar” zeg ik… Mijn grote, kleine puberzoon.

Nu ben je thuis en het herstel gaat lang duren. Je bent een gekooid dier. Bewegen wil je, sporten en op pad met je vrienden. De rolstoel is je vijand en de fysiotherapeute is misschien wel je allergrootste vijand, zij vertelt je keer op keer dat je niet over grenzen moet gaan want dat belemmert je herstel. Ik zie hoe je worstelt met de situatie die we niet kunnen veranderen. Je leeft op wanneer je vrienden langskomen en je meenemen naar buiten. Heel even sluit je dan vriendschap met je rolstoel. Heel even..

En ik? Ik ben je taxichauffeuse, je serveerster  en je verpleegkundige.

Of ik wel weet dat ik de meest zeurende moeder aller tijden ben. En of ik wel in de gaten heb dat ik hele dagen alleen maar: “pas op” en “niet doen” roep…

Ik weet het, je bent en blijft tenslotte mijn kind. En alsjeblieft pas op, je krabt je puistje open!

Nog meer leuks lezen?

Je kind wil een muziekinstrument bespelen? Drie handige tips

Op zekere leeftijd gaan kinderen hun eigen muzieksmaak ontwikkelen. Ze zoeken de filmpjes op van allerlei artiesten en gaan zich in veel gevallen aan hun helden spiegelen. Dan komt die onvermijdelijke vraag: “Mag ik een gitaar?” of, als je ‘pech’ hebt, “Mag ik een piano/drumstel?”. Je moet het zeker stimuleren om diverse redenen, maar geef niet meteen te veel geld uit.  Lees je in Ren dus niet direct naar de winkel om de hoofdprijs te betalen voor een muziekinstrument, er zijn genoeg alternatieven. Misschien wil een familielid of vriend één van zijn gitaren uitlenen, of kun je goedkoop een keyboard […]

thuiswerkplek devolo

Een gezellige thuiswerkplek creëren.

Ik krijg veel perspakketten binnen. En lang niet altijd vind ik het de moeite waard om er iets over te schrijven. Dan past het niet goed bij mijn doelgroep of tja, eerlijk is eerlijk, het product is gewoon niet zo handig of goed. De persbureau’s waar ik mee werken weten dat ik niet gewoon altijd alles plaats en dat hoeft ook niet. Maar soms krijg ik een pakket waarvan ik écht onder de indruk ben. Zo ook het pakket dat ik kreeg met daarin allerlei spulletjes om je homeoffice in te richten. Hartstikke leuk natuurlijk voor een thuiswerkende moeder. In […]

Weer terug naar school na de zomervakantie

De laatste dagen hoor ik het van alle vrienden die schoolgaande kinderen hebben om mij heen, moeder is eraan toe dat de school weer begint. Niet omdat ze haar kinderen niet leuk vindt of omdat ze zich verheugt op vroeg opstaan, broodtrommels vullen en gymspullen wassen, maar omdat ze geen idee meer heeft hoe ze de kinderen bezig moet houden. Ook de kinderen lijken wel weer een beetje toe te zijn aan regelmaat en structuur. Hoe zorg je dat de start na de vakantie weer goed gaat en je kinderen weer in het normale ritme komen? Routine Tijdens de zomervakantie […]

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

Een jaarboek maken voor groep 8

Ik schreef een poosje geleden al een artikel over het maken van een afscheidsboekje. Ik kreeg daar veel leuke reacties op en er waren lezers die ...