Verliefd of verlangen naar erkenning?

Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die nooit verliefd zijn geweest. Misschien kijk je er op terug, zit je er middenin of hoop je weer eens die vlinders te voelen bij iemand. Dat ongrijpbare gevoel waarbij je weer eens heerlijk de werkelijkheid uit het oog mag verliezen. Lekker op die roze wolk drijven..ja, verliefd zijn.  Omdat ik gevraagd ben stukken te schrijven als relatie /singlecoach zijnde voor moeders.nu,  zal ik hier regelmatig mijn kennis en bevindingen met jullie delen. Ik zal schrijven over alles wat te maken heeft met relaties, psychologie, liefde enpersoonlijke groei. Ik zal je daarbij misschien regelmatig een spiegel voorhouden en je stof tot nadenken geven. Ik vind het leuk om je te prikkelen en het leven van vele kanten te belichten, in welke fase je dan ook zit. Ik schrijf met veel passie en liefde en hoop dat ik je daarmee af en toe een hart onder de riem mag steken.

Jezelf ontwikkelen

Waar het niet meer dan normaal is in deze huidige maatschappij om te streven naar vooruitgang en perfectie wat vele zaken betreft, valt het me op dat er nog genoeg personen zijn die als mens niet echt bezig zijn om te groeien of zich verder willen ontwikkelen. Misschien weten ze niet hoe dat moet of hebben ze dit niet van thuis meegekregen, en dat vind ik jammer.

In je jeugd word je vaak door je ouders al gestimuleerd om goede cijfers te halen om later wellicht te kunnen studeren of om een goede baan te krijgen. Vrienden die je net even dat ene zetje in de rug geven om toch vooral eens mee te gaan naar die ene sportschool, want het is goed iets aan je lijf te doen. Wil je hogerop wat je werk betreft, heel vanzelfsprekend dat je die ene cursus of nodige workshop hiervoor gaat volgen, zelfs je baas geeft je bemoedigende woorden als hij ziet dat je jezelf wilt ontwikkelen.

Hoe komt het dan vraag ik me regelmatig af dat er nog steeds taboe lijkt te bestaan over zaken zoals zelfreflectie en het willen achterhalen van vastgeroeste patronen en valkuilen van jezelf die waarschijnlijk inmiddels niet meer voor je werken? Iedereen zou zich bewust moeten zijn van het feit dat juist hierdoor ook in het contact met anderen een verdieping kan ontstaan, een echteverbintenis met die ander.

Relatietherapie

Of het nu gaat om een vriend, een collega, je ouders, je kinderen of je parter.Veel mensen kijken je misschien toch een beetje vreemd aan als je zegt dat je aan jezelf werkt of dat je bijvoorbeeld in relatietherapie zit samen. En in plaats van het stoer te vinden schaam je je misschien als mensen dit weten of het hun ter ore komt. Als je wilt groeien als mens of in je relatie zal je toch eerst moeten weten wie je zelf bent. Alles draait daar in eerste instantie om jouw eigen ik, de persoon die jij in diepste wezen bent. In deze roerige tijd moet alles maar vlot en gehaast gebeuren. Hoe zou het komen dat er zoveel depressies, op de loer liggende burnouts, scheidingen en kinderen met leer en gedragsproblemen zijn? We vragen ons af hoe we misschien een omslag kunnen bewerkstelligen..Nou, om te beginnen…begin eens bij jezelf.

Bewust worden van jezelf

Wanneer heb jij jezelf voor het laatst afgevraagd waarom jij jezelf toestaat zo mee te hollen in die mallemolen die stress heet, of heb jij je uberhaupt weleens afgevraagd of je kind het eigenlijnlijk wel ziet zitten van hot naar her te worden gesleept voor van alles en nog wat, en waarom hangen er meer “things to do lijstjes” op je koelkast  dan dat er eten in diezelfde koelkast ligt? Zomaar wat voorbeelden die misschien meer over jou drijfveren zeggen dan waarvan je je in eerste instantie van bewust bent. Het gaat dus eigenlijk allemaal om die bewustwording.

Verliefdheid

Dan kom ik weer terug op het onderwerp verliefdheid. Weet je uberhaupt wel dat verliefdheid een chemisch proces is dat zich wetenschappelijk gezien afspeeld in onze hersenen? Ben jij je ervan bewust dat die roze wolk tussen ongeveer een half en twee jaar weer voorbij kan drijven? Dat die heerlijke kriebels verloren kunnen gaan en dat het dan tijd is voor verdieping in je relatie? Misschien heb je nooit geweten dat het op die manier werkt, maar het is zo, en zo zal het steeds gaan totdat je ” gedwongen ” word tot meer inzichten, en vooral in jezelf.

Om nog maar een tip van de sluier op te lichten wat betreft de liefde: Ben je je ervan bewust dat je vaak valt op iemand die jou lijkt te kunnen bieden wat jij gemist, oftewel niet hebt ontvangen in je jeugd? En dat je daarop dus eigenlijk verliefd word? Als je jezelf kent, zelfvertrouwen hebt en van jezelf houd heb je een betere kans van slagen in de liefde dan wannneer je onbewust iemand uitzoekt die jouw leegtes op een bepaald gebied moet opvullen omdat jij dat gedeelte niet of nooit hebt mogen ervaren in je jonge jaren. Als je in deze materie meer inzicht gaat krijgen dan ben je ook beter in staat om jouw ideale partner te herkennen. Iemand die jou aanvult in plaats van dat stukje leegte op een bepaald gebied te moeten invullen. Vaak hoor ik mensen dan ook vertellen dat ze niet begrijpen waarom ze steeds weer lijken te vallen op die verkeerde man of vrouw. Ondanks bepaalde ongelukkige jeugdervaringen kiezen ze ( onbewust) voor een partner waarmee de hele geschiedenis zich weer herhaald. Dus had je bijvoorbeeld als kind een dominante vader die jou amper zag staan, dan zal je als je jezelf niet goed kent toch onbewust steeds weer diezelfde partner uitkiezen die dominant is en waar jij je niet belangrijk bij voelt. Waarom dan zal je jezelf afvragen? Vanwege het feit dat je dat al zolang gewend bent, je niet beter weet, en dat je onbewust waarschijnlijk vind dat je die aandacht niet verdiend en het niet waard bent.

Patronen doorbreken

En hoe gek het ook klinkt, die situatie is nou eenmaal zo herkenbaar voor jou, daar ben je al zo vertrouwd mee geraakt zodat je daarin toch een soort van veiligheid voelt, het is namelijk bekend voor je. Zie het maar als het spreekwoordelijke “angst voor het onbekende ” en ” onbekend maakt onbemind “. Als je niet zelf leert dit patroon te doorbreken, dan zal dit patroon zich contstant herhalen en zal je dit onbewust weer doorgeven aan de volgende generatie. Je zal ongelukkig blijven en je telkens afvragen waarom jij dat toch weer hebt zodat je jezelf blijft zien in die slachtofferrol. Als jij zonder of eventueel met hulp van een professional dat nare patroon weet te doorbreken dan zal je steeds meer zelfvertrouwen krijgen en ervan overtuigd raken dat je het verdiend om een gelukkig leven te mogen leiden ( i.p.v lijden). Dat jij het ook waard bent om een geschikte partner te vinden, en dat ook jouw eventueel opgroeiende kinderen zich mogen ontwikkelen tot de mensen wie ze uiteindelijk zijn vanuit hun kern , en die het ook weer verdienen geliefd te worden om wie ze zijn .

Minder scheidingen

Verder zou het een hoop scheidingen schelen als mensen zichzelf beter zouden leren kennen en daardoor hun partner ook. Kinderen hebben niet gevraagd om soms onnodige ellende en helemaal niet als ze daarbij als speelbal worden gebruikt door ongelukkige ouders. Gelukkig is dit niet overal het geval en kijken er gelukkig nog zat mensen naar hun eigen tekortkomingen, werken daaraan, blijven met hun partner in gesprek en kunnen daarmee een positief voorbeeld zijn voor hun opgroeiende kinderen. Niet alles kan altijd maar “koek en ei ” zijn, dat zou een onrealistisch beeld zijn van de werkelijkheid, maar voor die mensen die hun hoofd graag in het zand steken, liever vluchten dan vechten en die soms jarenlang het spreekwoord ” de koek is op” gebruiken, krijgen vanzelf een keer een koekje van eigen deeg, en dat zal bitter smaken.

En ze leefden nog lang en gelukkig

Verliefdheid kan iets prachtigs zijn als dat het ook echt is..verlangen naar erkenning is iets anders. De enige die jou erkenning kan geven ben jijzelf. En zolang jij worstelt met onopgeloste zaken uit het verleden zou ik je willen adviseren: Gooi het roer eens om, vaar eens een andere koers. Leer je valkuilen herkennen, doorbreek die oude ingeslopen funeste gewoonten eens. Dan hoeft een ander daar niet ( meer) overheen te lopen, maar krijg je uiteindelijk het zelfvertrouwen, respect en liefde die jouw ware ik gewoon verdiend. En kan jouw leven ook een sprookje worden..jij bepaald het zelf…The End

verlieft

Overgewicht negeren of niet?

Ai er zijn dagen…eerst ging de wekker om 5.45 niet voor mij maar voor manlief, maar ja werd er toch wakker van. De poes ook ...