Naar de tandarts met je kind

Het wordt door de tandarts en zijn assistente geadviseerd om je kind al op zeer jonge leeftijd mee naar de tandartsenpraktijk te nemen. Natuurlijk is het voor je kind erg fijn om aan nieuwe zaken zoveel mogelijk op een rustige en op een positieve manier te wennen. Je kind raakt bekend met een nieuwe omgeving, een mannelijke of vrouwelijke tandarts en zijn of haar assistente, vreemde geuren en geluiden. Dit kan zijn vruchten afwerpen. Je probeert om op deze manier de angst voor de tandarts te voorkomen en vaak zal dat lukken. In elk geval zal je kind niet hysterisch worden.

Zelf bang?

Ben je zelf echter ontzettend bang voor de tandarts, dan moet jij je afvragen of het wel zinvol is om je kind mee te nemen. Krijg jij een behandeling en ben je erg bang, dan kun je dat ongewild op je kind overbrengen. Neem je kind mee als je bijvoorbeeld alleen voor een controle de tandarts bezoekt. De tandarts zal je kind vragen of het ook even in de tandartsstoel wil zitten. Zo wordt een bezoek aan de tandarts heel rustig opgebouwd.

Bereid je kind voor op een tandartsbezoek

In veel gezinnen hangt een week- of dagkalender met de verplichte dingen van de betreffende dag of week.  Als je dit gewend bent zul je zelf regelmatig de kalender bekijken. Dit kun je ook je wat oudere kinderen leren. Je kunt ook een whiteboard ophangen met de namen van de gezinsleden. Achter elke naam staan de verplichtingen van de week: voetballen, drumles, zangles, boeken terug naar bibliotheek, bezoek tandarts enz. Zo weten jij en je kinderen wat er die week allemaal te doen staat en het tandartsbezoek komt niet onverwachts. Voor (hele) kleine kinderen zijn er leuke voorbereidingsboekjes op de bibliotheek. Deze boekjes kun je lenen en bekijk je thuis samen. Praat over het aanstaande tandartsbezoek. Vertel hoe een en ander in zijn werk gaat, details zijn niet nodig en het gesprek moet te begrijpen zijn (denk aan de leeftijd van je kind). Vertel vooral ook waarom je naar de tandarts gaat: een goed gebit is belangrijk voor je gezondheid, het voorkomt vervelende tandpijn en een mooi gebit ziet er fraai uit. Dit laatste is vooral voor pubers van belang en zal hen stimuleren de tandarts te bezoeken. Praat erover zonder discussie te voeren: een tandartsbezoek hoort er gewoon bij, eenmaal of tweemaal per jaar. Maak vooral geen vervelende grapjes over de boor en dergelijke, dit zal de gang naar de tandarts alleen maar bemoeilijken. Je kunt wel benoemen dat het bezoek slechts bijvoorbeeld hooguit tien tot vijftien minuten duurt en dat het dan alweer voorbij is.

Angst altijd serieus nemen

Neem de angst van je kind (angst voor de tandarts, maar ook angst in algemene zin) serieus, ook al heb je zelf die ondersteuning vroeger misschien nooit gehad

Angst van een ander is moeilijk te meten (stelt hij of zij zich aan, of is de angst echt aanwezig en hoe groot is die angst?). Ga er vanuit dat de angst van je kind echt is. Je hoeft er niet in mee te gaan, maar je moet het wel serieus nemen en ondersteunen. Laat je kind vertellen over deze angst (dat is wel erg moeilijk), luister er serieus naar. Zoek hierover de juiste boekjes op en zoek over angst in algemene zin. Angst kan je leven behoorlijk negatief beïnvloeden, beperken zelfs.  Je kind mag bang zijn voor wat dan ook, hij of zij is dan geen “watje”, wat ouders weleens zo noemen vooral in het bijzijn van andere ouders (misschien ben jij vroeger zelf zo behandeld, dan weet je hoe het voelt). Je kunt je kind hiermee behoorlijk kwetsen, diep raken. Het vertrouwen in jou wordt minder als jij je kind afvalt. Een kind moet te allen tijde bij je terecht kunnen ongeacht hoe zwaar jij aan de angst tilt. Neem alle emoties serieus: blijheid, angst, verdriet en boosheid. Ze mogen er zijn, het is jouw taak om je kind te leren goed met zijn gevoelens om te gaan.