Murph leert zoenen

Ja, ik mag zijn verhaal vertellen. Maar alleen als hij een schuilnaam krijgt. Freek Vlam vindt hij wel wat. ‘Of nee, noem me Murphy’, zegt hij. ‘John Murphy’.

Een prachtige naam voor mijn prachtige zoon. Hij is vijftien. Hij wil leren zoenen deze zomer. Dat vertelt Murph me niet zelf. De moeder van Sky appt het me. Sky, afkomstig van Luke Skywalker, is ook een toffe schuilnaam hoop ik. Hoewel Sky het waarschijnlijk prima vindt, om onder zijn echte naam bekend te staan. Zo is Sky: open, onbevangen en vol vertrouwen dat alles lukt in het leven.

Murph ontdekte Sky in groep 1. Sky, bijna vier, ging oefenen op de basisschool. De juf zocht een vrijwilliger om hem rond te leiden. Murphy, met al drie maanden basisschool-ervaring op zak, stak zijn vinger op. Hij pakte de plasketting en leidde Sky via de wc’s, langs alle lokalen en de zandbak regelrecht hun vriendschap in.

Twee vrienden met een bijzondere start, want de jaren daarna zijn hun rollen omgedraaid. Niet Murph, maar Sky is de reisleider. Hij loopt voorop. Hij heeft al een brommer voordat hij erop mag rijden. Murph zit achterop, figuurlijk gezien. Hij is al jaren ‘Sky’s best man’.

Hormonen

De zomer komt en Sky gaat mee op vakantie. Zonder reisleider komt Murph nergens. Sky wijst Murphy’s hormonen de weg in het Franse bos. Er staan 20 glamping-tenten. Er zijn hangmatten, surfplanken en ouders. En er is een flinke groep jongeren om insta-vrienden mee te worden.

‘Noem-haar-dan-Coco, mam’, is ook vijftien. De mooiste en de leukste van de camping. Quasi nonchalant raakt ze Murph aan. Ze valt op hem. Ik zie het gelijk. Hoe Murph over Coco denkt, weet ik in eerste instantie niet. Hij speelt zijn rol met verve. Meisjes houden van mysterieuze mannen.

Bier

Sky en Murphy geven licht. Hun dagbesteding bestaat uit uitslapen, surfen, dansen en Coco naar de tent brengen. ’s Avonds kijken ze of het lukt om bier te bestellen in een Franse club. Dat lukt. Nederlandse jongens van vijftien, lijken door hun lengte net achttien. Sky showt me zijn bestel-kunsten tijdens het ontbijt. Hij gaat op zijn tenen staan, lacht zelfverzekerd en bestelt ‘deux Corona’. Ik geef hem een croissantje.

En Coco? Die ‘shinet’ moeiteloos mee. Met Murph. Tijdens de vakantie. Én erna. Murph, de man die zelden meer dan een duimpje appt als ik iets vraag, blijkt urenlang te kunnen praten. Met haar. En hij blijkt zelfstandig te kunnen reizen. Alkmaar-Rotterdam en terug.

Verkering

De zomer van 2019 wordt vast een ijkpunt in Murphy’s leven. Eentje in de categorie ‘Weet je nog die zomer in Frankrijk.’

Of er gezoend is, vraag ik Murph niet. Hij weet niet dat ik zijn geheime ambitie ken. In plaats daarvan vraag ik wat Coco zo leuk maakt. ‘Mam, we hebben vet veel overeenkomsten,’ zegt Murph. Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Ze houdt niet van rozijnen. Net als ik. En haar lievelingseten is spare ribs.’

Coco wordt waarschijnlijk ook een ijkpunt. Ooit. Daarmee ligt de lat voor andere dames hoog. Coco is slim, knap en sportief. Zoon heeft smaak. En zij ook, met haar liefde voor spare ribs en Murph.

‘Mam?
‘Ja, Murph.’
‘Zet je nog even dat ene zinnetje in je stuk?’
‘Is goed, Murph. Ik hou van jou.’
‘Nee, ik bedoel die zin over toeval.’
‘O die. Elke gelijkenis met bestaande personen of gebeurtenissen, berust op louter toeval.’
‘…’

Wordfeud. Ben ik verslaafd?

Nog even die Y kwijt.  Nee! Alleen maar klinkers. Yes! Nu kan ik die Q lekker kwijt op de tw… Oh nee, ik kan écht ...