Moet je je kind laten huilen of niet?

Je baby heeft net gegeten, een schone luier en een boertje gelaten en toch begint hij weer te huilen. Wat moet je nou, laten huilen of niet? Als je net moeder bent geworden twijfel je vaak verschrikkelijk of je het wel goed doet. Internet is leuk, maar over dit onderwerp zijn zoveel meningen dat je het ook niet meer weet en als je vader dan verzucht dat je hem gewoon maar eens een half uurtje moet laten huilen, weet je het ook niet meer.

Vroeger

Vroeger moesten baby’s veel sneller onafhankelijk worden van de ouders. Mijn moeder begon te lachen toen ik zei dat de baby de eerste maanden in de wieg bij ons op de kamer sliep. Wij gingen vanaf dag één in ons eigen bed, op onze eigen kamer. Van mijn ouderwetse psychologe kreeg ik de vraag waarom ik mijn dochter niet gewoon liet huilen. Vroeger legde ze het kind op zolder, huilde het drie nachten en dan was het over. Zo leerde je je kind doorslapen. Dit was mij iets te barbaars en ik heb deze dame na twee bezoeken dan ook vriendelijk bedankt voor haar input en gedag gezegd.

Onderzoeken

Wat deze discussie lastig maakt, naast het feit dat iedereen wel een mening heeft, is dat er veel verschillende onderzoeken zijn gedaan. Het maakt niet uit of je voor het laten huilen of ertegen bent. Voor elk standpunt is wel een onderzoek te vinden.

Huilen

Een baby huilt in de eerste maanden van zijn leven vooral omdat dit het enige communicatiemiddel is wat hij heeft. De eerste weken gaat dit zelfs instinctief. De eerste weken gaat een baby steeds een beetje meer huilen, tot het hoogtepunt met zes weken. Daarna neemt het huilen weer een beetje af. Zo’n twee uur per dag huilen is normaal.

Alarm

Voor jou als moeder is huilen een signaal dat er iets aan de hand is en dat je dus moet reageren. Het lastige is alleen dat je soms niet weet wat er is en soms is er ook niet echt iets wat jij als moeder direct kunt verhelpen. Het is handig om eerst te checken of je kindje honger heeft of een vieze luier. Daarna kun je eens kijken of het niet te warm of te koud is. Soms huilen kindjes om de dag te verwerken of omdat ze graag bij je willen zijn. Op zo’n moment moet je kijken wat je kindje prettig vindt en wat voor jou werkt. Misschien wil je kindje heel de tijd dicht bij je zijn en vind jij het prima om hem te dragen in een doek. Wij kochten een elektrisch schommelstoeltje, zo’n onzin ding wat ik nooit zou kopen, omdat onze dochter niet altijd rustig werd van bij ons zitten en dat wel fijn vond.

Mijn mening

Ik ben tegen het zomaar laten huilen. Een baby huilt niet voor niks! Huilen omdat je aandacht wil, is ook een reden. Natuurlijk kun je als moeder niet alle pijn en verdriet van je kind wegnemen. Wat je wel kunt doen is er zijn voor je kind en het steunen en laten weten dat je er bent. Hoe je dat doet is voor iedere leeftijd weer anders.

Het eerste half jaar van het leven van mijn dochter pakte ik haar dus gewoon op zodra ze ging huilen en troostte haar zo goed als mogelijk. Ik heb haar veel in de draagdoek gedragen en mijn man en ik hebben uren met haar gezeten. Ook sliep mijn dochter regelmatig tussen onze hoofdkussens op het voedingskussen in ons bed. Zo konden we haar makkelijk troosten en voelde zij onze aanwezigheid. Uiteindelijk bleek onze dochter zoveel te huilen door koemelk allergie en toen we dat wisten en ze andere voeding kreeg huilde ze een stuk minder.

Na een maand of 6 wist ik inmiddels wel welk huiltje betekende dat er echt iets was en had mijn dochter een zielig jengel huiltje ontwikkelt. Ze jengelde vaak even een beetje als we haar naar bed brachten en wegliepen. Dan liet ik haar even gaan en vaak ging ze dan toch wel slapen. Als mijn dochter echt huilde ging ik er wel even heen ook ‘s nachts. Gevolg was dat als zij even één keer huilde in haar slaap en wij erheen vlogen zij direct wakker was. Dat werkte ook niet! Dus we besloten haar een minuutje te laten huilen en dan te gaan kijken. En eigenlijk werkt dit nog steeds erg goed.

Inmiddels is mijn lieve kleine baby veranderd in een dreumesje met een eigen mening en soms zegt die eigen mening dat ze niet wil slapen. Ze is dan zo verschrikkelijk moe dat niets goed is en ze helemaal onrustig is. Dat is het moment dat het wel eens voorkomt dat ze dus echt even huilt in bed. Wat ik op zo’n moment doe is haar in bed leggen met het vertrouwde ritueel en uitleggen waarom ik haar in bed leg. Als ze dan heel erg gaat huilen laat ik haar even huilen. Met gekromde tenen sta ik 5 minuten, want zo lang mag het maximaal duren van mij, af te wachten op de gang. Ik voel me een slechte moeder, maar de ervaring heeft me geleerd dat haar uit bed halen echt niet werkt. Vaak is het met 1 of 2 minuten klaar en haal ik opgelucht adem, ik heb de juiste beslissing genomen. Als ze echt overstuur blijft haal ik haar weer uit bed, knuffelen we wat en proberen we het na een minuut of 10 nog een keer. Mijn dochter gaat eigenlijk bijna altijd slapen zonder huilen en is blij als we haar in bed leggen als ze moe is. Als ze wel een keer echt van slag is en moet huilen voor het slapen dan doe ik het zoals ik net beschreven heb. Tot nu toe is het één keer voorgekomen dat ik hiermee tot 3 uur bezig geweest ben en verder is het bijna altijd met een paar minuutjes huilen klaar.

Huilen omdat je boos bent, je hoofd stoot of iets niet lukt mag natuurlijk altijd. Of je hier iets mee doet of het juist even tactisch negeert hangt af van je kind en de situatie. Natuurlijk troost je je kind als hij zijn hoofd stoot, maar als hij een driftbui krijgt en daarom gaat huilen kan het helpen hem even te laten gaan. Ik probeer zelf het huilen niet te negeren, benoem dat je ziet dat je kind boos of verdrietig is. En zo hoort mijn dochter vaak:”Mama snapt dat je heel boos bent dat het niet mag en daar mag je best even om huilen, maar je mag echt niet aan de kerstboom komen.” Mijn dochter weet dat het niet mag, maar weet ook dat ze haar frustratie daarover mag uiten. Vaak is het dan ook vrij snel weer over.

Volg je gevoel

Het allerbelangrijkste is kijken naar je kind en wat jij erbij voelt. Laat je niet door de meningen in de omgeving dwingen tot iets wat je niet wil. Mijn moeder vroeg op een bepaald moment:”Als je niet kijkt naar wat zou moeten of de mening van anderen, wat zou jij dan willen.” Ik zei dat ik mijn dochter dan in bed zou nemen om haar te troosten. “Dan doe je dat dus,” was haar logische antwoord. Natuurlijk, wat deed ik nou moeilijk? Je moet je goed voelen bij de keuzes die je maakt en zolang jij het met liefde en oog voor je kind doet, komt het allemaal wel goed.

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock