Kinderen en vreemde culturen

Nederland is een multicultureel land. Vooral in grote steden als Amsterdam en Rotterdam wonen veel mensen, die van oorsprong van buiten Nederland komen. Deze steden tellen beide ongeveer 175 verschillende nationaliteiten. Daarmee voert Amsterdam zelfs de mondiale ranglijst aan (er wonen meer nationaliteiten dan in bijvoorbeeld New York).

Kinderen, die in deze grote steden wonen, komen al van jongs af aan in aanraking met onze multiculturele samenleving. Op de crèche, peuterspeelzaal en school zitten ze zij aan zij met kinderen uit Turkije, Marokko of uit andere landen. Kinderen, van wie de ouders gevlucht zijn voor oorlogsgeweld of dictaturen (Iran, Irak, Somalië enzovoorts). En dat is goed, laat ze vriendjes worden met deze kinderen. Ze leren dat er andere culturen zijn met hun eigen gewoontes op het gebied van eten, kleding en geloof. Ze leren ook dat het voor sommige kinderen niet zo vanzelfsprekend is om onderwijs te volgen en om in vrijheid te leven.

Andere manieren om met vreemde culturen in aanraking te komen

Reizen is natuurlijk de manier om met andere culturen in aanraking te komen. Zelfs binnen Europa zijn de verschillen aanwezig op het gebied van cultuur en eetgewoontes. Kijk maar naar een land als Spanje, de architectuur is heel anders dan in ons land. In de middag houden veel Spanjaarden een siësta en het avondeten vindt pas om een uur of negen plaats. Ook zie je veel kinderen ’s avonds nog tot laat buiten, terwijl in Nederland de meeste kleine kinderen al voor acht uur op bed liggen.

Normen en waarden

Als je buiten Europa reist en dan met name naar landen in Azië en Afrika, dan worden de verschillen vaak wel groter en is het goed om je te verdiepen in de lokale gewoontes van een land. Sommige handelingen zijn voor ons normaal, maar kunnen in die landen soms een belediging zijn. Bijvoorbeeld: in een moslimland eet je met je rechterhand, met je linker reinig je namelijk je lichaam; bij een Boeddhistische tempel hoor je je schoenen uit te doen en als vrouw je hoofd te bedekken. Binnen Europa bedek je je schouders en draag je een lange broek bij het betreden van een kerk. Dat zijn normen en waarden, die eigenlijk in het algemeen gelden, ook in Nederland.

Ga op reis

Het is leuk om je kind bij de voorbereiding van een reis te betrekken en te laten zien welke bezienswaardigheden er zijn en welke gewoontes. Een ouder kind kan zelf al op de computer dingen uitzoeken en lezen over een bepaald land. Laat zien waar het land ligt en hoe de reis er naar toe verloopt. Als je met het vliegtuig gaat, kan je op de kaart laten zien over welke landen je heen vliegt en waar het vliegtuig uiteindelijk landt.

Thuis kan je al eens iets proberen te koken uit het vakantieland. Tegenwoordig vind je in iedere goede boekhandel of bibliotheek kookboeken uit ongeveer alle streken van de wereld. Je kan natuurlijk ook naar een restaurant gaan waar ze koken op de traditionele wijze. In Amsterdam zijn legio restaurants met een buitenlands karakter.

Een andere manier van voorbereiding is het bezoeken van een museum met kunst uit het te bezoeken land. Het Tropeninstituut in Amsterdam of het museum voor Volkenkunde in Leiden laten ook de culturen zien van verschillende landen in de wereld.

En dan op vakantie …

En dan zijn jullie op de plaats van bestemming. Na een (lange) reis is het eerst een beetje acclimatiseren. Dan wordt het genieten van al het moois dat het land te bieden heeft. De natuur, de cultuur, de culinaire smaken, de lokale bevolking en hun gewoontes en nog veel meer. Probeer je kinderen in contact te brengen met de lokale kinderen (of kinderen, die er ook op vakantie zijn), op een camping of vakantiepark gaat dat vanzelf, maar als jullie verblijven in een hotel, wordt dit iets moeilijker. De lokale kinderen zullen niet zo snel op het terrein van het hotel komen, dus zal je plaatsen moeten op zoeken waar gespeeld kan worden. Ga naar parken of het strand, kinderen zijn heel vrij in het leggen van contacten. De taalbarrière is bij hun veel minder aanwezig dan bij de volwassenen. Je staat versteld hoe snel kinderen elkaar begrijpen.