Doe ik het wel goed?

onzekere moeder

Er is niks dat me zo onzeker maakt dan het moederschap. Niet alleen naar mezelf toe maar ook naar mijn kinderen toe en daarmee ook naar de buitenwereld toe. Doe ik het allemaal wel goed? Elke dag maak ik keuzes die volgens mij het beste zijn in de hoop dat deze voor de kinderen ook het beste zijn. Maar is dat wel zo? En wanneer merk ik dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt? Hoe zorg ik ervoor dat mijn kinderen goed opgroeien?

Bestaat goed opvoeden?

Wat goed is verschilt natuurlijk per ouder en zeker per kind. Toen mijn zoon nog in mijn buik zat besloot ik dat hij zo snel mogelijk op zijn eigen kamer zou gaan slapen en niet zo’n plakkind zou worden. Laten huilen moest zeker kunnen en draagdoeken zou ik nooit aan beginnen. Toen mijn zoon er eenmaal was bleek toch dat wij veel beter gedijen op veel nabijheid. Dus kreeg hij een co-sleeper en raakte ik verslingerd aan draagdoeken.

Hij was hierdoor een heerlijk zoete baby en ik genoot echt. Bij mijn dochter heb ik het hierdoor niet veel anders gedaan. Natuurlijk twijfelde ik wel eens als mensen zeiden: “je verwent ze te veel, zo krijg je ze nooit meer uit je bed”, maar inmiddels heeft ervaring mij geleerd dat zoiets als te veel aandacht niet bestaat.

Lees verder na deze korte onderbreking

Kids on trend!

Wat zijn dè kinderkledingtrends van dit seizoen en hoe zien de nieuwste collecties eruit? Door de vele keuze snappen we dat het soms lastig is om een outfit te scoren. Om je hierbij te helpen, zetten we ieder seizoen de nieuwste trends voor je op een rijtje.

Wat zijn dè kinderkledingtrends van dit seizoen

Toch snap ik heel goed dat mensen hun kinderen niet bij zich laten slapen, niet iedereen slaapt dan zelf goed en soms is het voor een kindje ook gewoon beter. Daarom bestaat er wat mij betreft geen richtlijn qua goed opvoeden, dit is situatie afhankelijk. Toch blijven er mensen die denken dat ze hun opvoed-methode wel door je strot kunnen duwen, omdat zij er heilig in geloven dat het de enige en beste manier is.

Je kind als vriend

Eigenlijk ben ik het meest van m’n stuk gebracht als mijn kinderen boos op me zijn. Ik weet natuurlijk dat zij dingen uit emoties roepen maar toch doet het pijn en brengt het me aan het twijfelen. Als m’n dochter een dag aan het huilen is en m’n zoon boos is op alles in de wereld moet ik mezelf wel eens terugfluiten.

Ik werk hard en veel en soms moet ik gas teruggeven voor de kinderen. Aan de andere kant hebben ze alle 2 een klein gat in hun hand en ben ik zelf dol op LEGO, dus het extra werken heeft ook zo z’n voordelen. Toch laten de kinderen duidelijk merken als het een keer genoeg is. Niet alleen op dat vlak, maar ook met andere dingen. We overleggen hier thuis heel veel en als zij het ergens echt niet mee eens zijn of zich ergens rot bij voelen proberen we compromissen te sluiten. Dat klinkt heel zweverig, maar voor ons werkt het goed.

Helaas gaat dat er niet bij iedereen in, ik las pas op Facebook een discussie over waarin iemand zei dat je je kind absoluut niet als vriend mag zien en andersom. Jij bent de baas (waf!) over je kind en je kind hoort te gehoorzamen. Respect moeten ze hebben! Dat liet me nadenken, want voor hun vriendjes moeten ze toch ook respect hebben? Waarom mogen ze hun opvoeders dan niet ook als vrienden zien? Vrienden vertrouw je, vrienden respecteer je en vrienden heb je lol mee. Je doet bij vrienden ook niet iets dat ze niet leuk vinden, want daar kleven ook gevolgen aan. Net zoals bij je ouders. Voor mij is het heel logisch dat ik deels ook vriendschappelijk met mijn kinderen omga.

Onzekerheid blijft

De onzekerheid wordt wel minder, maar soms komt het met vlagen terug. Ik ben best redelijk jong moeder geworden en in het begin dacht ik vooral dat oudere moeders het vast beter zouden weten. Inmiddels ben ik van dat geloof afgestapt, maar als een dag alles tegenzit en de kinderen zijn onredelijk word ik toch weer onzeker.

Mijn zoon wordt natuurlijk steeds ouder en daarmee ook wijzer en weet dondersgoed wat niet en wel kan. Hierdoor hebben we wel eens discussies en soms vind ik het moeilijk om dat redelijk op te lossen. Maar als ik dan boos op hem word heb ik daarna weer spijt. Gelukkig kunnen we dit altijd uitpraten en ben ik ook redelijk genoeg om sorry tegen hem te zeggen als ik vind dat ik het anders had moeten oplossen. Zo hoop ik daarin ook voor te leven en te laten zien dat emotionele reacties menselijk zijn en dat ook volwassenen sorry kunnen zeggen.

Natuurlijk weet ik niet wat de toekomst brengt, soms ontsporen kinderen in de puberteit terwijl ze een prima opvoeding hebben gehad. Ik hoop dat mijn kinderen me blijven vertrouwen en met alles durven thuiskomen. Zodat we kunnen praten en samen oplossingen kunnen zoeken. Ik zal er altijd voor ze zijn ook als ze dingen doen waar ik niet achtersta. Ze zijn mijn kinderen en ik zal altijd een luisterend oor voor ze zijn en ze proberen te sturen in de juiste richting. Hopelijk groeien ze zo uit tot evenwichtige volwassenen en kan ik als ze een jaar of 20 zijn opgelucht ademhalen.

Nog meer leuks lezen?

smartphone voor kind

Help, mijn zoon wil een smartphone!

Tegenwoordig is alles digitaal en zo leven wij volwassenen ook. Onze smartphone is onze beste vriend en ook wij gamen aan één stuk door op dat ding. Het is dan ook niet gek dat een kind dit ook wil. Hallo, er kunnen spelletjes op worden gespeeld! Je kunt ermee op Youtube, duh! Wij ouders van deze generatie hebben de mobiele bende van ellende zelf in het leven geroepen. Mobiele bende van ellende Ik wist dat de dag zou komen dat zoonlief om een smartphone zou vragen en lid zou worden van de mobiele bende van ellende. Vanaf zijn 6e jaar […]

0 comments
Klompvoetje

Een prinsessenvoetje

Het was 12 mei 2014 en ik was zwanger van de middelste. Ik lag in totale schok naar mijn baby in mijn buik op het scherm te kijken. Wat was er dan? Waar moest ik naar kijken? Waarom liep zij de kamer uit om er een tweede specialist bij te halen? Zei ze nou dat het voetje van mijn baby afweek qua stand? Stand van voet? Welke voet? Er zitten er toch 2 en alle tenen zijn aanwezig! De uitgelichte foto is een stockfoto, dit is niet het voetje van Alessa Mijn kind heeft een klompvoetje Tijdens de 20 weken […]

0 comments
Coderen met Mind Robot

Kleuters leren coderen met Mind Robot Designer

Het onderwijs krijgt steeds meer oog voor de 21st century skills. Dit zijn de vaardigheden die kinderen van nu moeten opdoen om zich later te kunnen redden in de beroepen van de toekomst. Een van die skills is Computational thinking (*zie box). In dit artikel schrijf ik een review over een mooi product waarmee je je kind een voorsprong kunt geven met Computational Thinking: Mind Robot Designer van Clementoni.   Wat is Mind Robot Designer van Clementoni Mind is een educatieve robot waarmee je kind spelenderwijs zijn of haar computational thinking ontwikkelt. Je kind kan met de Mind Robot op onderzoek […]

0 comments

Uitgelichte foto “moeder”  Door hancik/Shutterstock