Een papa versus barbiepoppenkleding – Papaperspectief

vader van dochter

Mijn oudste dochter is elf jaar en woont het grootste deel van de tijd bij haar moeder. Mijn jongste dochter is vijf. Omdat ik vanuit huis werk breng ik de meeste tijd met haar door. Bij de oudste is het niet gelukt, hoewel ze wel graag mee gaat om te kijken. De jongste heb ik misschien bijna zo ver. Al is het nog niet helemaal zeker.

Ik heb het natuurlijk over voetballen. Oudste dochter is meer van het creatieve en heeft zich door wie-dan-ook wijs laten maken dat paard rijden helemaal geweldig is. Jongste dochter zit op dansles en wil misschien toch op voetbal omdat haar iets oudere neefje er ook op zit. ,,Dan wil ik ook bij hem in het team”, deelde ze mee. Ook thuis voetbal ik weleens met haar. Met een zachte bal in een hoekje van de kamer of in de tuin en als ik moe wordt op de Playstation.

Toch ontkom ook ik er niet aan: ze sleept soms haar poppen mee naar beneden om daar mee te spelen. Ik probeer dan nog te redden wat er te redden valt door te beloven van Lego en Duplo hele mooie gebouwen te maken en een trein door de kamer te laten rijden, maar haar besluit staat vast. Dan vind ik mezelf standaard enkele minuten later met een barbiepop in mijn handen die uitgekleed moet worden. ,,Het lukt niet”, zegt ze dan. Nu weet ik best hoe ik een vrouw uit de kleren moet krijgen, maar met mijn motoriek duurt het uitkleden van een barbie ook gewoon lang. En als het dan gelukt is krijg ik een nieuw setje miniatuurkleding in mijn handen gedrukt om de bevallige blondine weer aangekleed te krijgen. ,,Mij lukt het niet”, krijg ik weer te horen.

Ook andere poppen heb ik inmiddels gezien, aangekleed, verschoont “Sommige poppen poepen echt. Leuk hè?”) en in bed gelegd. Vaak vroeg ik me af hoe je eigenlijk kunt zien wanneer de pop wakker is en wanneer hij slaapt. Mijn dochter kent dat soort problemen niet en vermaakte zich er prima mee. Al moet ik wel zeggen dat het minder is geworden sinds haar broertje iets groter is geworden. Hij functioneert als pop blijkbaar beter dan de plastic versies en vindt dat tot nog toe blijkbaar prima. En ik dus ook.

Een paar weken geleden beleefden dochter en ik een hoogtepunt tijdens het spelen met haar speelgoed tandartssetje en ik haar losse voortand vakkundig uit haar mond trok. Ik had me natuurlijk met het bijgeleverde mondkapje en groene operatiemutsje uitgedost. Toen ik een glaasje water pakte om mijn dochter haar mond te laten spoelen ging de bel. Ah, daar was mijn bestelde boek. Enthousiast deed ik de deur open. De pakketbezorger en toevallig passerende buurvrouw schoten in de lach. De verkleedpartijen laat ik voortaan maar achterwege.

Danny

Uitgelichte afbeelding “vader en dochter” Door 4 PM production/Shutterstock