Vaccineren: doe je het wel of niet?

De keuze om onze kinderen wel of niet te vaccineren hangt af van wat we geloven dat waar is over vaccins. En dat betekent dat er voor de meeste ouders helemaal geen sprake is van een keuze! Een paar weken na de geboorte van hun baby krijgen ze de oproep voor de eerste prikken en zonder erover na te denken gaan ze die halen op het consultatiebureau. Ze geloven ‘dat het verplicht is’, of dat het waar is ‘dat ongevaccineerde kinderen dodelijke ziektes krijgen óf meeprofiteren op kudde-immuniteit (met andere woorden dat ze niet ziek kunnen worden omdat alle andere kinderen gevaccineerd zijn). Geen prettig idee en dus gaan ze ‘bescherming’ halen.

Noot van de redactie: De mening in dit artikel is controversieel.

Wij raden je aan om ook het artikel van

Dr. Jan Peter Rake te lezen voor je beslist of je je kind wel of niet laat vaccineren. 

Er klopt iets niet

Voor mij voelde het vreselijk, die prik. Ik kon het niet verklaren, dat maakte het lastig. En mijn omgeving veroordeelde me op een harde manier, dat maakte het nóg lastiger – maar het gevoel van ‘er klopt iets niet’ was zo sterk dat mijn man en ik, nu bijna 15 jaar geleden, ervoor kozen om onze kinderen niet te laten enten.

Gevaarlijke ‘hulpstoffen’

In eerste instantie een puur gevoelsmatige beslissing. Ziektekiemen van vijf verschillende ziekten in één keer in laten spuiten bij mijn pasgeboren schoonheid voelde ‘niet goed’. Meteen al, het maakte me onrustig, maar toen ik toevallig een artikel in handen kreeg waarin stond dat vaccins naast verzwakte of gedode ziekteverwekkers gevaarlijke ‘hulpstoffen’ bevatten gingen er alarmbellen af. Giftige conserveer,- en stabiliseer middelen, chemische stoffen om de ‘immuunreactie te versterken’, vervuilingen afkomstig van het medium waarop vaccins gekweekt worden en ga zo maar door, ik wist niet wat ik las!

Zou je bij je eigen kind toxische stoffen inspuiten?

Geschokt ging ik naar het consultatiebureau, er eigenlijk van uit gaande dat me verteld zou worden dit niet juist was. Toxische stoffen in kindervaccins, dat kon gewoon niet zo zijn, maar tot mijn ontzetting zei de CB-arts dat het wél waar was. ‘Vaccins bevatten inderdaad giftige stoffen’ zei ze, ‘maar ik hoefde me nergens zorgen over te maken, want het was allemaal heel goed onderzocht, en het zijn maar hele kleine hoeveelheden’. Ze zei het zo luchtig, zo vanzelfsprekend, als of ze het had over het eerste fruithapje. En terwijl mijn mond openviel, omdat ik me niet kon voorstellen dat er ook maar één moeder op de hele wereld te vinden zou zijn die haar pasgeboren baby in zou willen spuiten met giftige stoffen – in welke hoeveelheden dan ook (en ik me dus ook heel goed voor kan stellen dat deze informatie systematisch van ons weggehouden wordt) – deed de arts mijn bezorgdheid af met: ‘Je bent gewoon veel te kritisch.’ De volgende vraag brandde op mijn lippen: ‘Zou je bij je eigen kind toxische stoffen inspuiten?’ ‘Ja, zie de arts, dat zou ik doen, want ik volg het beleid’.

Van de ene vraag kwam de andere…

Wat kan je toch verschillend naar de dingen kijken. Ik heb mijn kindje opgepakt, ben naar huis gelopen en direct begonnen met een zeer grondig onderzoek om antwoorden te vinden op de vragen waar zij mij niet in gerust had kunnen stellen. Wat is de invloed van vaccins op de ontwikkeling van natuurlijke immuniteit?  Hebben we deze prikken écht (allemaal) nodig? Hoe wordt onderzocht dat het veilig is? En door wie? Van de ene vraag kwam de andere… Hoe werken die prikken eigenlijk? Wát wordt er precies ingespoten, in welke hoeveelheden, en steeds weer terugkerend: hoe kunnen we er zeker van zijn dat onze kinderen geen schade kunnen ondervinden van toxische stoffen die we zo vroeg injecteren?!

Niets is verplicht en we kunnen gewoon kiezen

Ik heb er inmiddels een boek over geschreven. Want er is niets verplicht we kunnen dus gewoon kiezen. En we kunnen allemaal lezen.. het liefst ergens tijdens de zwangerschap zodat we weten wat we willen voor ons kindje nog voor dat het geboren is. Want de tijd dat we klakkeloos achter het ‘beleid’ of de buurvrouw aanlopen pas niet meer zo bij ons.. Toch?

Een kind adopteren; de aanvraag

Onder adoptie wordt verstaan het wettelijk aannemen van een kind, waardoor de familieband met de biologische ouders wordt verbroken. Door het wettelijk aannemen van een ...