Je kind weerbaar maken tegen kinderlokkers

Door
kidnappers

Er zijn van die onderwerpen waar je het liefst met je kind niet over zou willen hebben. Kinderlokkers is daar een van. In het belang van je kind zul je het op de een of andere manier moeten waarschuwen tegen kinderlokkers, hoe doe je dat? Vooropgesteld dit wordt geen betoog om te zeggen zo moet je het aanpakken. Ieder kind vraagt een eigen benadering, dat spreekt voor zich. Laten we eerder kijken waar je je kind voor moet waarschuwen, de situaties die zich voor zouden kunnen doen, een kinderlokker is ingenieus, en wat je kind voor mogelijkheden heeft om niet in de mooie praatjes van een kinderlokker te trappen.

Wat is belangrijk voor een kind om te weten?

Een, dat een kinderlokker niet op elke hoek van de straat staat, misschien krijgt het nooit te maken met een kinderlokker. Maar soms zijn er mensen hoe vriendelijk en aardig ze ook lijken die geen goede bedoelingen hebben.

Dus zeg tegen je kind:

Ga nooit met vreemden mee, wat iemand je ook belooft, hoe aantrekkelijk het ook klinkt, een snoepje, geld, ander lekkers, patat, pannenkoeken, een ijsje, een barbie, een auto en misschien een nog mooier cadeau, puppies, want ja die moet je thuis komen bekijken, die liggen in een mandje met hun moeder, kittens, konijntjes. Laat je kind zelf mooie dingen verzinnen. Het klinkt allemaal geweldig maar ga niet met iemand mee, zonder dat je het papa of mama hebt gevraagd, en nee die aardige meneer/mevrouw mag niet meelopen met je naar huis om het te vragen.

Wachtwoord

Heel belangrijk is, ook al zegt diegene dat je papa of mama ervan af weten, dat je het eerst moet vragen, altijd, en van papa en mama zelf moet horen of het mag. Spreek samen een wachtwoord af, dat als de vreemde zegt dat hij in naam van papa en mama of de oppas komt dan moet diegene ook het wachtwoord weten.

Kinderlokkers zijn gewiekst, het dochtertje van een vriendin overkwam het volgende, een auto stopte vlak bij haar en de man in de auto zei dat hij haar kwam ophalen, dat had haar mama gevraagd die een klein ongelukje had gehad en nu in het ziekenhuis lag, hij zou haar naar mama brengen. Gelukkig zag een oplettende schooljuffrouw dat het meisje door een vreemde werd aangesproken en riep het kind.

De verleiding

Heb jezelf een verhaal over vroeger, vertel het. Ik weet nog, ik moet zo’n zes jaar zijn geweest, dat ik door een man werd aangesproken die mij een heel grote looppop beloofde die bij hem thuis lag en hij wees naar het portiek waar hij ‘zogenaamd’ woonde. Die pop wilde ik wel, maar tegelijk dacht ik, ik mag niet met vreemden naar huis. Ik vroeg hem de pop te halen, het was in een drukke winkelstraat, ik zou daar wachten. Dat wilde de man niet, hij stopte ongevraagd een snoepje in mijn hand, en liep weg, keek nog een keer glimlachend om voordat hij om de hoek verdween, mij, door dat snoepje en die glimlach, in verwarring achterlatend. “Zou die dan toch een pop hebben?”: vroeg ik me af, maar ik vond, hoe klein ik ook was, dat ik er goed aan had gedaan niet met hem mee te gaan, anders was hij die pop wel gaan halen. Het snoepje heb ik in de dichtsbijzijnde afvalbak gegooid. Dit verhaal is mijn dochters goed bijgebleven, ze begrepen heel goed de verleiding om mee te gaan, want wie wil er niet zo’n pop, en ook heel goed dat het bij deze man om iets anders te doen was.

Altijd aan papa of mama vragen 

Ook zijn er voorbeelden van kinderlokkers die zich voordoen als politieagent, brandweerman, ambulancier. Dat kan behoorlijk intimiderend zijn. Leg goed uit dat als een politieagent zegt dat je mee moet komen, dat er iets niet klopt, want een politieagent, brandweerman, ambulancier mag je niet meenemen zonder de toestemming van je ouders. Ook hier geldt weer eerst altijd aan papa of mama vragen, en ook vragen naar het wachtwoord.

Leg je kind uit dat, hoe aantrekkelijk het ook is, het niet mee mag, ook niet een klein stukje, tot het eind van de straat, op die scooter, motor, in die sportauto en ga zo maar door, want…goed zo! Altijd, maar dan ook altijd eerst aan papa en mama vragen!